Alicja_Wysocka

cóż można zrobić złośliwej rzeczy czapce gdy gryzie i ze mną sprzecza? och, głupi ciuchu, co drapiesz metką, i drażnisz ciągle, spokój przepędzasz, albo poduszce, kiedy cię gniecie zamiast miękkości, staje kamieniem wstręciuchy jedne, a jeszcze buty też czasem bolą, gorzki cukierek wychodzę z siebie - trzeba powietrza idę poszukać opanowania, jakby za mało było wszystkiego słońce wprost w oczy – muszę zasłaniać

@Waldemar_Talar_Talar o każdej porze bywa czymś innym w słońcu na przykład barwną paletą w chłodzie poranka mglistym woalem nocą - poetów - marą, przybłędą

@Nata_Kruk, dzięki, że tutaj zajrzałaś

@NatuskaaTo wiersz, który boli i prowokuje do refleksji. Pokazuje, jak wielkie obciążenie emocjonalne niesie decyzja o granicy życia i śmierci. Warto, że ktoś te pytania wypowiada na głos.

@Werka1987 Cenię intencje ale dla wielu czytelników to może być uwolnienie, dla innych jednak traci na autentyczności i wygląda jak niepohamowane udowadnianie emocji, gdy brakuje już argumentów.

@Toyer Przez myśli, że czasem wystarczy spojrzeć inaczej i cieszyć się z tego, co jest - bo przecież zawsze może być jeszcze gorzej.

@P.MgiełTo wiersz do przytulenia - jak dobrze wygadać się piórem.

Można wejść przez dziurkę od klucza :)

@Nata_Kruk Boli od samego czytania...

@Waldemar_Talar_Talar Waldemarze, żeby wierzyć, nie potrzeba widzieć. Jeśli ktoś powie Ci, że za Tobą jest ściana, a Ty się obejrzysz i zobaczysz ją - wiara nie jest Ci potrzebna, bo widziałeś i wiesz. Prądu też nie widzisz, przyciągania ziemskiego też - nie wszystko można zobaczyć i na tym polega wiara. Powiedzenie: Jak zobaczę, to uwierzę - nie klei się. Nie musisz widzieć mechanika, żeby wiedzieć, że to co zrobił, zrobił jak fachowiec.

@Berenika97 Tym, że jesteś :)

@Maciek.J Ba taki jest deszcz, Maćku, dziękuję :)

@Berenika97 Oj Ty Czarodziejko słowa :) On nie pamięta powrotnej drogi, gubi się pomiędzy słowami i zdaniami na zakrętach wersów, dziękuję Duszko Sukienka z kwiatów dla Ciebie :)

@poezje_krzyczane Wiesz, mam swoich ulubionych poetów, oczywiście nie każdy wiersz mi pasuje, ale to, co wpadnie mi w ucho, i serce - zbieram. To ja dziękuję :)

@Marek.zak1 Też znam, Marku. Jest takie jakby pogranicze, - jeszcze nie śpisz, a jednak to, co się zmyśliło wpada w czeluść niebytu. Pozdrawiam dobranockowo :) @Berenika97No gdzie go szukać? Rozpacz poetyczna mnie zaraz ogarnie, serdeczności :)

@infeliaJasne, dzięki za wsparcie poetyckie :)

@tetu Dla mnie to jest wiersz o dialogu z wiecznością – człowiek pyta o swoje miejsce w świecie, a kamień (symbol trwałości) odpowiada ciszą i cieniem, ucząc, że to, co najważniejsze, nie zawsze można wypowiedzieć słowami.