Alicja_Wysocka

@MityleneJak wiersz pisany na niebie.

@MIROSŁAW C.Ładne obrazki zostawiasz we mnie. Jeszcze nie wiem jak słowem uwodzi się obłoki. Ładne, bardzo. Obłokiem nie jestem, ale prawie Ci się udało :) I jak w domku na drzewie przybijasz pierwszy wiersz.

@infelia kłaniam się :) @tie-break Porozbierałaś peelkę do ości, jak lekarz psycholog. Tymczasem zimna noc się zapowiada. Kołderkę poproszę :)

@Berenika97 Nie, z niczym się nie rozminęłaś

@Berenika97Bereniko, słyszałam jak ludzie odratowani podczas zamarzania, mówili, że takie piękne mieli wizje, bardzo przyjemne sny. Takie skojarzenia przeniosłam tutaj. Jest czasem też tak, że jednej ze stron jest wystarczająco gorąco, a drugiej bardzo zimno. Dziękuję :) @Jacek_Suchowicz Jacku, dziękuję za piosenkę - nie znałam :)

@violetta No chyba :)

@violettaOj Violka, jesteś jednak trochę szalona :)

@Maciek.JEee, tam... tak Ci się tylko wydaje, za niedługi czas, zobaczymy Twój kolejny wiersz :)

Na honorze? Naprawdę?

@FostJeśli kocha się za coś, lub po coś, to znaczy, że nie kocha się wcale. (Jan Twardowski)

@Wochen, @huzarc, dziękuję Panowie :)

@tie-break Dziwne, jak blisko potrafią stanąć słowa, nawet gdy każde z nich pilnuje swojej strony nieba, :)

w sercu serca masz teraz słowa które wydają ci się wydrapanymi igłą z zimowego chłodu one się tylko tobie takie wydają nie zabieraj mi proszę huśtawki w obłokach tyle wystarczy mi do szczęścia a może ja chcę zamarznąć z zachwytu w najszczęśliwszym dniu w życiu i nic więcej podobno wtedy śni się najpiękniej

Prawda, Bereniko. Nie da się wymazać pamięci - jak gumką ołówka, blizny zostają, nawet jeśli zbledną z czasem. Nie dadzą się 'zdjąć ze ściany' stają się częścią nas. Serdeczności :)

@tie-break To bardzo poruszająca baśń o sile słowa i o granicach, które nie są murem, lecz formą ocalenia. Dziewczyna – miasto zostaje w pamięci na długo. Jej „nie” brzmi tu jak akt odwagi, a nie chłodu. Dziękuję za historię, która pokazuje, że czasem największą troską jest pozwolić drugiemu być sobą, nawet jeśli oznacza to zimę. To opowieść o tym, że nawet czuły gest może być za blisko, jeśli ktoś stoi na ruinach własnej historii. Dziewczyna nie jest okrutna, jej „nie” nie jest karą - jest pamięcią. Poeta nie jest tu czarnym charakterem. Jest człowiekiem, który kocha, ale nie potrafi nie chcieć więcej. I właśnie w tym miejscu boli go najbardziej, bo miłość bez posiadania jest najtrudniejszą z miłości - ale jest. :)

@infeliaTy włożyłaś pracę i pomysł, a ja tylko przeczytałam i spodobał mi się, zresztą nie pierwszy raz :)

@infelia Ileż radości i pogody w Twoim piórze! Nawet jak się złościsz i wygrażasz, to też na niby. Uśmiecham się do Twoich słów, bo one śmieją się do mnie i wprawiają w słoneczny nastrój. Jakieś fikołki, wygibasy i rzucanie poduchami. Dziękuję :)

@Whisper of loves rain To wiersz o tempie i bliskości. O tym, że napięcie rośnie tam, gdzie jest czas. Bardzo ładna fraza i konsekwentny ton. Pięknie poprowadzona uważność i tempo, zmysłowość bez pośpiechu. Bardziej o słuchaniu niż o instrukcji. Bardzo przyjemny tekst :)

@Rafael Marius, dziękuję

@KOBIETADziękuję Dominiko :)

@KOBIETA Dziękuję KOBIETO, masz może jakiś imię? , bo tak jakoś... Nie musi być prawdziwe, pozdrawiam :) @KOBIETA

@lena2_ Jak równiutko prowadzisz rytm, jakby dwie średniówki w każdym wersie, to regularna fraza dwudzielna Z ładnym rymem i sensem. Serdeczności :)

@Simon Tracy Ten wiersz jest bardzo gęsty od bólu - aż słychać, jak słowa dźwigają więcej, niż powinny. Ale właśnie to, że jeszcze piszesz, że nazywasz, że układasz zdania, znaczy, że nie wszystko zamilkło. Portret, który tu powstaje, nie jest trumienny - jest ludzki. Kruche myślenie o sobie nie jest prawdą o Tobie, tylko echem zmęczenia. Poezja bywa ostatnim miejscem, gdzie życie jeszcze mówi „jestem”. Dziękuję za odwagę pokazania tego, co najciemniejsze. Niech ten tekst nie będzie zamknięciem, lecz przystankiem. Czasem wystarczy, że ktoś zobaczy i nie odwróci wzroku. Serdeczności.

@Łukasz Wiesław Jasiński, dziękuję.

@Radosław Kolejny amator sukienek :)