Alicja_Wysocka

Byłam, czytałam, faktycznie :)

Więc się nie spalił ze wstydu :) Dziękuję Marku.

@beta_bez_alfy Dygam lewą nóżką :)

Też coś, nie narzekaj, bo się Twoja Pani Wena obrazi :)

Ja też dziękuję :)

Zajrzałam do słownika frazeologicznego 'mieć klapki na oczach - nie umieć spojrzeć na coś krytycznie, być zaślepionym, ograniczonym, nie widzieć tego, co jest oczywiste, czytelne, być dogmatycznym w swoich poglądach. No i utknęłam, pomożesz?

Wiesz co Sammie, chyba nie bardzo da się przyciąć. Masz trochę rymów gramatycznych ale tak się stopiły z treścią, że żal wyrywać. Jest parę załamań rytmu, zaproponowałam conieco, może się nada. :)

Waldku, nie żałuj, on się spalił tylko w wierszu. Smacznej kawy :)

Witaj Oxy, jak miło, że wróciłaś, bardzo się cieszę i dziękuję :)

Dziękuję za pomysł i radę, zmieniłam. Pozdrawiam serdecznie :)

Bajeczka z niezłym morałem. Nie czepiam się rymów, bo to satyra w końcu. Pozdrawiam :)

Zaraz się ustawi kolejka, pozdrawiam z uśmiechem :)

spójrz księżyc co noc sobie wschodzi nikomu się jeszcze nie znudził srebrzone korale z zachwytów poecie na oczy nawłóczył więc wieczór i noc nawet całą przewieszał je kartce papieru czarownie miłośnie bo dla niej misterniej nawlekać już nie mógł aż zbudził się dzień lawendowy zbyt długo z księżycem wzdychali i popiół pozostał na biurku bo wiersz się ze wstydu sam spalił

No tak, proza życia, ale poezji nie porzucaj. Pracuj dwie godziny na godzinę i trochę czasu zaoszczędzisz :)

Oj, prawie czarnowidztwo, Jacku. 'Poeta nigdy nie umiera' Uśmiech poproszę, głowa do góry, słońce świeci, kwiaty kwitną, lato za progiem, kolejny wiersz poproszę :)

Bożenko, to jest moje zdanie i nie miałam na myśli konkretnych osób, mówiłam przede wszystkim o sobie. W przeszłości rwałam się do wstawiania jakby od tego zależało moje szczęście, przeszło mi to i bardzo mi to odpowiada. Również ciepło :)

Pisanie wierszy porównałabym raczej do komponowania muzyki. Wprawki i ćwiczenia uczą nut, opanowania instrumentu, techniki. Nie można każdego brzdąkania uznać za nową kompozycję, tak jak i paru przypadkowych zdań, za wiersz. Wprawki i ćwiczenia muzyczne są irytujące dla otoczenia. Najlepiej ćwiczyć jak nikt nie słyszy. Podobnie jest z pisaniem, pisać można, nawet kilka razy na dzień, ale nie pokazywać wszystkiego ludziom, bo nas znienawidzą :P Dziękuję i pozdrawiam :)

Witaj Andrzeju, Też mam ten etap za sobą. Ojej, jak ja się wtedy cieszyłam. Minęło kilkanaście lat pisania (fakt, może się zwyczajnie wypisałam, jak długopis) Jednak teraz, gdy zaczynam pisać, wszystko chcę wziąć pod uwagę. Nie chcę rymów gramatycznych, nie chcę metafory dopełniaczowej, muszę pamiętać o średniówce, stopach akcentowych, ilości sylab, dobrej puencie. Unikać ogranych rekwizytów, ufff... końca nie ma. No i kiedy już tyle wiem, to odechciewa się pisania :) Pisać tylko dla samego pisania, cokolwiek, byle jak, aby było, codziennie - to otępianie pióra i spadek formy. A poza tym, trzeba się dać stęsknić, prawda? Pozdrawiam i dziękuję :)

Marcinie, najlepiej jak jest wszystko razem. wiedza, wena, talent, pomysł. Po latach pisania doszłam do wniosku, że wszystkie te rzeczy razem, w jednym czasie rzadko się spotykają :)

To są najstarsze 'dzieci' ale przyznaję się do nich, są przecież moje :) Co niektóre mają nierówne rączki i nóżki, czasem są krzywe lub garbate. Nie miałam wtedy jeszcze pojęcia o średniówkach, rymach gramatycznych i wielu innych ustrojstwach.

Na poprawienie humoru

Dziękuję Marcinie, bardzo się cieszę. Kiedy to było. dwanaście lat temu :)

Aż się zarumieniłam, dziękuję :)

Ojejku, zabłądziłaś aż tutaj, dziękuję :)

Jaki fajny Dyzio Marzyciel, no Słodziak po prostu :)))