Sylwester_Lasota

@Alicja_Wysocka Dziękuję! :) Mówiąc szczerze, to nie wiem jakie salto intelektualne musiałbym wywinąć żeby w jakikolwiek sposób móc powiązać ten tekst z treścią piosenki Kukiza :))). Mission impossible :))) Niemniej dziękuję za czytanie i komentarz. Również pozdrawiam. Cieszę się, że tak to postrzegasz :) Pozdrawiam.

Mam podobne wspomnienie... Narysowałem psa na łańcuchu przed budą. Przyszła pani, spojrzała na mój rysunek i powiedziała: - O! Jaki ładny domek. I konik pasie się przed domkiem... Przełknąłem tylko ślinę, a pani poszła dalej.

Dziękuję.

Jakby troszeczkę zabrakło impetu na końcu ale i tak ta karetka jedzie niezgorzej. :) Pozdrawiam.

Dziękuję :) Wzajemnie :)

Nie mam dużo, mówiąc szczerze, raczej biednym niż bogatym, jednak ciągle mam za wiele, wrzeszczą z kątów zbędne graty. Tym, co więcej im potrzeba, ani trochę nie zazdroszczę. mi wystarczy kromka chleba i codzienny życia pośpiech. Otoczony przez bogaczy, którzy patrzą na mnie krzywo i wytykać chętnie raczą, że się możniej żyć powinno, czuję czasem się ciut gorzej, ale nigdy, z żadnej biedy, nie zakwita w mojej głowie chwast zazdrości niepotrzebny. Żyjcie sobie w swych pałacach i się woźcie powozami, mi wystarcza prosta praca, kiedyś wszyscy się zrównamy. I choćbyście się wynieśli ponad szczyty, ponad życie, szkoda dla was jednej chwili mej zazdrości nie wzbudzicie.

On nie wyskakuje. On po prostu jest. :) Dziękuję za pozytywny odbiór. Pozdrawiam.

przysięga zbyt okrutna co straszy niepisaniem dziś nieco mnie zasmuca że nam zabierze Alę a może i do tego Jej wiersze zaczną znikać więc czasu już nie tracę i biegnę szybko czytać Pisz Alu! Nie wygłupiaj się. Nie potrzebujesz pióra, są komputery i smartfony... Pozdrawiam.

:)

Niesamowite opowiadanie. Łudziłem się że to fikcja... Życie pisze czasami scenariusze, których sami nigdy byśmy nie wymyślili...

Z kim się zadajesz, takim się stajesz. Niestety nie zawsze to działa w porządanym kierunku. :)

Ten akurat czytałem, ale chyba nie było wtedy reakcji pod wierszami, więc teraz zostawiam. :)

Aż trudno mi w to uwierzyć :)))

Prawda.

No cóż, ja nigdy nie podjąłem wysiłku zmagania się z tą formą, ale podziwiam każdą taką próbę. I muszę stwierdzić, że widziałem mniej udane :). Nie masz się czego wstydzić, moim zdaniem.

Niesamowity, poruszający wiersz. Jeden z tych, o których trudno powiedzieć po prostu, że się podoba i w ogóle trudno coś rozsądnego powiedzieć. Milknę więc i tylko... Pozdrawiam.

Wydaje mi się, że rozumiem o czym piszesz, chociaż u mnie za oknem przeważnie śpiewa kos i karetki nie tak często słychać. Poza tym też dostrzegam jakąś tęsknotę do świata, do którego nie można już wrócić, ale to może być tylko moja projekcja, bo sam tak często miewam. Pozdrawiam.

Tak rzeczywiście, w dużym skrócie, mogłoby to wyglądać. :))) Dziękuję za czytanie... i całą resztę :) Pozdrawiam.

Część tak, ale jak się okazuje nie wszystko. Tym bardziej, że ostatnio rzadziej tu zaglądałem i jak widać mam spore zaległości 😅

Świetne!

A tam. Cieszę się, że jesteś i że piszesz, bo pamiętam, że kiedyś przestałaś... Miłego dnia. P.S.: No i daj człowiekowi poczytać ;)

:)

Ależ... proszę :))) Jestem dopiero na trzeciej stronie. Jeszcze troszeczkę zostało :)))

:)

Prawdziwe niestety. Są pułapki bez wyjścia, często nieuświadamione i mało widoczne. Pozdrawiam.