Sylwester_Lasota

Spokojnie. Jak widać Użytkownik jest nowy na forum, może być z nim jeszcze niezaznajomiony, może jest początkujący... nie ma co się obruszać :))) Tak na początek, i to jest wyłącznie moje zdanie (bo dyskusja, co jest wierszem, a co nim nie jest, zdaje się nie mieć końca), ale podbudowane kilkuletnią bytnością na tym forum. Rozumiem, że ten tekst ma być wierszem białym, zwanym inaczej wolnym, w takim przypadku, zazwyczaj możemy zrezygnować z używania interpunkcji, ale powinno się tego trzymać konsekwentnie, jeśli już natomiast jej używamy, to też powinniśmy przestrzegać ogólnie przyjętych zasad. Czyli wszystkie znaki powinny się znajdować dokładnie tam gdzie powinno się je postawić. To samo dotyczy wielkich liter. Tekst biały może uczynić poezją użycie takich środków poetyckiego wyrazu jak metafory, przenośnie, itp. Pewna niejednoznaczność lub wieloznaczność, rodząca często wielość możliwych interpretacji też może być zaletą tego typu tekstów, chociaż nie zawsze w zależności od sprawności autora. Niestety, dosyć często wynika to raczej właśnie z niesprawności. Inwersje są passe. Unikamy ich jak to tylko możliwe, szczególnie w tekstach wolnych, które pretendują do bycia nowoczesnymi. Dalej: kogoż - napisałbym raczej: kogo. Zupełnie zbędna koloryzacja. Taki znak interpunkcyjny nie istnieje. Wielokropek ma tylko trzy kropki. Itd., itp. Jeśli chodzi o treść, to takie rozważania dla mnie są do przyjęcia, aczkolwiek podsumowanie wydaje mi się mocno niepokojące. Pozdrawiam serdecznie :)

I zapewne masz rację. Pozdrawiam Marku.

Dzięki, poprawione. Pozdrawiam Wielkie dzięki :))). Miło się czyta takie komentarze, ale ja jeszcze myślę nad poprawkami :) Również pozdrawiam.

Ci, co zginęli w głębokim śniegu, wmiestie zusammen odeszli. Nie dla nich wiosny, które uciszą zmrożone serca i myśli. Tych miejsc też nie ma, do których każdy z nich chętnie, pewnie by wrócił. Wszystkie przeżera i w szczękach miażdży bezsens wojennej zamieci. W pazernych szponach krwawych tyranów zwyczajni mielą się ludzie. Tu tawariszczi, tam Kameraden. I nie ma mowy o cudzie. Nie da się wyrwać z objęć pułapki, w którą tragicznie popadli. Wybór okrutny, raczej niewielki: pozwól się zabić lub zabij. Mróz coraz częściej zbiera ofiary, a bitwa wciąż trwa... bez końca. Tych, co przeżyją, czekają łagry, niewielu bliskich znów spotka.

Bardzo dorby wiersz. Zdrowia życzę.

A ja nic o jesieni. Ten wiersz, to jedna wielka metafora, moim zdaniem. Pozdrawiam

Wielkie dzięki Marku :). Pozdrawiam serdecznie.

@dmnkgl Dobry, bo doskonale uchwycił obecny stan. Jestem bardzo ciekawy, jak ten obraz będzie wyglądał za kilka dziesięcileci, tylko... kto z nas dożyje? Pozdrawiam

Wierzy Waldku, bo to od Wiary... chyba. Pozdrawiam serdecznie

Ale miszmasz! :))) Ale całkiem sympatyczny. Pozdrawiam

Ta nieco chaotyczna, zdaje się również nieco niedopracowana forma, w tym przypadku, jakoś tak doskonale komponuje się z treścią wiersza, więc, w sumie... może być :) Pozdrawiam

Znam zarówno ten utwór jak i to wykonanie. Czasami cel uświęca środki... zdania jednak nie zmieniam :) Wszystkiego Dobrego.

Ogólnie nie toleruję wulgaryzmów w poezji, ale tutaj przymykam na nie oko. Świat się stacza, niestety. Pozdrawiam

Rzeczywiście. Dziesiątki razy go czytałem i nie zauważyłem. Już poprawione. Wielkie dzięki :) Również pozdrawiam :)

@Franek K Tytuł już przerósł treść, więc tu kończę... :D Pozdrawiam :)

Tak, pozwoliłem sobie na żart :). Oczywiście wiem, że tymi słowami skomplementowałeś mi wiersz. Jeszcze raz serdeczne dzięki. Rozumiem, że ostania zwrotka nieco odbiega od reszty, ale mam nadzieję, że również przenosi ten tekst w zupełnie inny wymiar. Bez niej byłby tylko kolejnym wierszykiem o jakimś chłopaku i jakiejś dziewczynie. Też nie chcę się zanadto rozpisywać, ale efekt jaki uzyskałem wydaje mi się zadowalający. Serdeczności :)

"Był" "a" zgubiło. Ten dyszel już za dosłowny, reszta przezabawna i bardzo delikatnie trąci, co mi się najbardziej podoba :) Pozdrawiam

Być może. Wszyscy jesteśmy w jakiś sposób wyjątkowi, ale myślę, że to dobrze i... dobrze być sobą :) Wszystkiego dobrego :)

Całość trochę poszarpana, ale są dobre, przykuwające uwagę momenty w tym tekście. Pozdrawiam

Czy kiedykolwiek mogłeś pomyśleć, że na wyziębłym, zapadniętym grobie, który Cię przyjął, kiedy uszło życie, marnym płomieniem nie wspomną o Tobie? Pamięć zbyt słaba, umiera przedwcześnie, dzieją się dziwy nieznane dotychczas, Ty nieobecny, odległy jak we śnie, nawet nie spojrzysz na te igrzyska. Tną nam modlitwy niczym ostrą brzytwą. Jeśli walczyłeś, ta walka przegrana zdawać się może, dziś jednak za wszystko Tobie tym wierszem światełko zapalam. Niech wśród tych płonie, którzy wiersz czytają, niech się roznosi na podobne groby, tych co odeszli, jednak zostawiając jakąś część siebie, wśród żywych tej doby.

Najbardziej podoba mi się tytuł Twojego wiersza, cytuję: "pomysł super" :))))))))))). Z resztą też się zgadzam :) Dzięki za wizytę i również pozdrawiam.

To ja Dziękuję :) i Pozdrawiam :)

Dzięki. Również za uwagi. Oczywiście, nie traktuje wyłącznie. Również serdecznie pozdrawiam :) Dzięki Marku :) Odpozdrawiam :) Bardzo mi się podoba ta interpretacja. Serdeczności :) Dziękuję Waldku. Również pozdrawiam. Tak, to taka celowa "banalizacja", nad którą się przez chwilę zastanawiałem, ale wydaje mi się, że działa prawidłowo :). Dzięki za zwrócenie na to uwagi. Z pozdrowieniami :) No właśnie. W pewnym sensie cały nasz świat pochodzi z naszego wnętrza. Bez nas, w pewnym sensie, przestaje on istnieć... i nawet ciszy nie słychać. Również :)

Bo jeśli w lesie skrzypi drzewo, ale nie ma w nim żywego ducha, to słychać jest muzykę czy jej nie słychać? Również pozdrawiam :)

Tutaj: i tutaj: rytm się zbyt ostro załamuje. Pojawia się w tekście inne nierówności, ale nie rzucają się tak bardzo w oczy... albo na słuch, jak kto woli :) Ogólnie, klasyczna bajka, całkiem sprawnie napisana, nawet pomimo tych dwóch nierówności. Pozdrawiam serdecznie :)