hollow man

@Gosława Ale tam jest napisane: Odpada dylemat kawa czy herbata Zakładałem więc, że i śniadanie nie jest przedmiotem dyskusji ;)

@Gosława OK, tylko jak to się wpisuje w przekaz Świetlickiego z Olifanta? ;)

Zobaczyłem światło więc przyszedłem Zadzwoniłem i otworzyłaś

szumi morze szumi fala po fali dotyka mnie piasek wodorosty wiją się wokół ud jest zimno ale nie boli patrzę jestem patrzona światło przebija przez źrenicę pod paznokciem kropla żywicy nie mogę odnaleźć słów powiązać z dźwiękami obrazy nie odsyłają do znaczeń gubię się w pnączach w odbiciach zwielokrotnionych luster sen że śnię że potrafię potrafiłam tylko zapomniałam liście opadają na kołdrę poduszkę wypełnia dym zimny grudzień tak czarno za oknem zbieram co zostało już czas

@bazyl_prost Spory na temat tego czy coś pasuje do definicji czy nie, są jakoś mało inspirujące. Sam też nie czuję się ekspertem, tak więc wszystko co tu piszę w komentarzach poprzedzone powinno być skrótem "imho". Natomiast - imho - Waldemar ma tu dobry temat na regularny wiersz.

nocą chwycił mróz poranek w pustym domu rozlane mleko

@Waldemar_Talar_Talar Waldemarze, bardzo mi przykro, ale ja tu haiku nie widzę. Formalnie OK, ale treść nie mieści się w formule. Nie jestem nawet pewien czy w senryu by się zmieściła.

@skasujeto To jest bardzo ciekawie prowadzone. Tylko nie jestem pewien czy od początku do końca autor wie, co chce przekazać i osiągnąć. Z tym profesorem, to mi się przypomina wstęp do wykładu z fizyki kwantowej, który kiedyś na youtube widziałem. Profesor mówi, że zarówno on, jak i studenci są w tej uprzywilejowanej sytuacji, że fizyki kwantowej on nie rozumie, bo wie, a oni nie rozumieją, bo nie wiedzą ;)

@tomasz_zawadzki Trzecia odstaje, moim zdaniem. I chyba nie do końca udało się wykorzystać cały potencjał metaforyczny pustyni w dwóch pierwszych.

@P.Mgieł Nie odmawiam wierszowi autentyczności - wierzę mu. Jest odpowiedni ładunek emocjonalny. Tylko wiesz... to jest tak, że trzeba mieć świadomość, że setki tysięcy poetów podchodzi do takiego doświadczenia i może warto opowiedzieć o nim w nowy sposób - Twój bardzo własny. W mojej ocenie tu się to nie udało. Gdy już w wierszu wulgaryzujesz - to się nie kryguj - jedziesz po bandzie, a nie gwiazdki wstawiasz.

@Konrad Koper A, OK... Dzięki. Jaka chwila, takie haiku.

@Konrad Koper Hmmm? Sorry, mam spięcie między synapsami i nie złapałem w czym rzecz.

@bazyl_prost Nie mam serca psuć Ci radości :)

@bazyl_prost Tao jest wszędzie. Nawet pod choinką

@bazyl_prost Myślę, że twórczo masakrujesz format haiku :)

@bazyl_prost e-e

@Simon Tracy Klimacik jak z Fallout. Tak mi się odkleiło z kory: Byłem kiedyś w ARoS - Aarhus Art Museum. Widziałem tam instalację Storm Room - opuszczone mieszkanie. Pozostawione jakby w trakcie przygotowania obiadu. Wchodzisz do środka i na zewnątrz zaczyna się burza. Strumienie deszczu leją się po szybach, grzmi, później się uspokaja. No i Mayhem, z tego co słyszę, też wpada w tę łuzę.

@Triengel Chwała!

@Mikołaj_Batkiewicz A to prawda, że Wejherowo to stan umysłu? ;) @Mikołaj_Batkiewicz Sorry, żarcik... Od kiedy zamknęli oddział położniczy w Miejskim w Gdyni - połowa Gdyni pochodzi z Wejherowa ;)

@Berenika97 Czytam Twoje komentarze i wiersze i zastanawiam się skąd Ty bierzesz te trafne wglądy. Dochodzę do wniosku, że istnieje życiowa mądrość, która nie przeradza się w zgorzknienie, wycofanie za świata czy przyjęcie pozycji guru ze szklanej góry. Dziękuję! @KOBIETA Być może, ale Ty taki wierszyk, to piszesz pomiędzy malowaniem rzęs i ust (albo na odwrót w zależności jak jest zgodnie ze sztuką). Dzięki! @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję - dostać komplement od Ciebie to honor. @Gosława Słusznie prawisz :)

@Gosława Facet to wystarczy, że nieco głębiej wejrzy w swoje emocje, poza tradycyjne nie wiem co czuję, ale to pewnie kłopoty gastryczne i staje się objawieniem. Prawdziwa, nieco zużyta twarz, lekko przebija przez maskę i to wystarczy, by dołączył do zacnego grona nadwrażliwców o grubej skórze. Bo jak wiadomo łobuz kocha najmocniej i pociąga porządne kobiety. Tylko później trudno jest z nim żyć między odebraniem dzieci z przedszkola, a gotowaniem rosołu w niedzielę. Ale to nie o wierszu, tylko takie refleksje na temat Twojego komentarza, za który dziękuję - narcystyczna część mojej osobowości lekko spuchła.

senne obrazy spakowane w słowa pojawiasz się bardziej jako przeczucie niż maszyna złożona z elementów wypełniona krwią limfą i mlekiem jak hybryda ze wspomnień projekcja poprzednich kobiet pustka w tle wypełnia się treścią jestem kroplą rozpuszczoną w tobie światłem załamanym przez pryzmat kosmosem szukającym własnego przeciwieństwa nasze samotności nie karmią się wzajemnie ciszą między końcem zdania a spojrzeniem w którym odbijają się słońca kolejnych dni

@Gosława :))) "Nie ruszaj to na święta / Jedz, bo się zmarnuje". Zlew pełny, bo zmywarka nie nadąża. Nie, że melina i choinka od ubiegłego roku stoi ;)

zlew pełen naczyń w kuchni zapach espresso zaczyna się dzień