Berenika97

@Waldemar_Talar_Talar miłość nie pyta czy jesteś gotowy przychodzi sama Pozdrawiam :)

@hollow man Twój komentarz jest tak mądry, że aż boli. Zaczęłam się zastanawiać, czy to instrukcja obsługi kapitalizmu. Czy na pierwszej randce, zamiast zapytać, jak Ci minął dzień, tłumaczysz dziewczynie, dlaczego jej wybór sałatki jest wynikiem neoliberalnego ucisku i upadku struktur feudalnych. ? :))))

@lena2_ "Barwy ochronne" to genialne sformułowanie. Nie zimne, nie obojętne - tylko ochronne. Serce nadal czuje, tylko musiało nauczyć się przeżyć. Piękny wiersz.

@Achilles_Rasti W wierszu świetnie jest ukazany moment, w którym granice osobiste zostają przekroczone. "Cudzy oddech na skórze" staje się tu symbolem osaczenia, a nie bliskości. Bo łatwo pomylić miłość z kontrolą i wówczas płacimy wysoką cenę za oddanie sterów nad własnym życiem w cudze ręce. Dla mnie jest to dobra lekcja asertywności. Przypomina, że nasze życie - nawet jeśli trochę potłuczone - ma wartość tylko wtedy, gdy należy do nas. Bardzo mi się podoba!

@Myszolak Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@Christine Bardzo dziękuję! Lubię te klimaty noir. :) Serdecznie pozdrawiam. @Poet Ka @Leszczym @Natuskaa Serdecznie dziękuję! Pozdrawiam. :)

@Whisper of loves rain Bardzo dziękuję! To bardzo dobry pomysł, wspólna kawa i kochające oczy. :) Serdecznie pozdrawiam.

@Starzec Czasem trzeba się zbuntować przeciwko własnemu pesymizmowi, żeby zobaczyć słońce.

@iwonaroma Definicja luksusu. :) Nic tak nie brzmi jak spokój po burzy (basów). A szelest kartek to najszlachetniejszy dźwięk. :)

@Kwiatuszek Bardzo dziękuję! Pozdrawiam serdecznie :))))

@Leszczym Niezmiennie od lat? Przy takim zamiłowaniu do wieloboków dziwię się, że jeszcze nie wpadł w jakiś Trójkąt Bermudzki. Ale skoro postęp jest uczciwy, to rozumiem, że to po prostu taka... wielowymiarowa osobowość. I chyba nie chce wyjść na prostą. :)

@SilentiumAeternum Bardzo poruszające świadectwo. Twoja tęsknota za "normalnością" jest namacalna. Życzę Ci siły, abyś odnalazła drogę do upragnionego spokoju, ale nie czekaj, sama weź ten klucz. Pozdrawiam.

@tetu Bardzo dziękuję! Otrzymałam świetną opinię! Komentarze takie jak Twój - warsztatowe, uważne - są bardzo cenne, bo pokazują, że widzisz nie tylko efekt, ale i ryzyko, które się podjęło. Ta linia między intensywnością a banałem... - czułam, że mogę spaść. Cieszę się, że nie spadłam. :) Pozdrawiam serdecznie!

@leszek piotr laskowski Świetny zabieg - przez osiem strof dajemy się wciągnąć w ptasie zamieszanie, a potem obracasz kamerę i okazuje się, że to byliśmy my przez cały czas. Pouczające!

@orkan11 Widzę w tym wierszu kogoś, kto naprawdę lubi to, co robi. To ciepły i piękny wiersz - czuć w nim kogoś, kto znalazł sens w towarzyszeniu innym, pewnie w pracy z ludźmi (dziećmi?). To „podążanie na gapę" i „bezbronny uśmiech" są bardzo obrazowe.

@Proszalny czytam nie tłumacząc zostawiam słowa tam gdzie są - na powierzchni metr wody to dużo i mało nie sięgam dna żeby nie mącić

@Proszalny To naprawdę mocny tekst, napisany z dużą samoświadomością i z wyraźnym bólem egzystencjalnym. Spełnienie potrafi boleć bardziej niż brak. Dla mnie, na obecnym etapie życia, konkluzja jest również zaskakująca. Świetna proza.

@Marcin Tarnowski Przyroda daje nadzieję, człowiek zaraz ją komplikuje. Te "pająki intryg" i "płomień wojny" mówią więcej niż opis przyrody. Ciekawa grafika. :)

@Mitylene Wiersz jak szept tuż nad uchem. Malowanie życia dotykiem to najpiękniejsza forma sztuki, jaką można podarować drugiemu człowiekowi. Magiczne zakończenie. Piękny wiersz!

@Waldemar_Talar_Talar To jeden z tych wierszy, które czyta się inaczej w zależności od wieku. Podoba mi się. :)

@Waldemar_Talar_Talar Wiersz, który przypomina żeby czasem zajrzeć na strych. W każdym sensie. Też mam strych pełen klamotów. :) Pozdrawiam.

@andrew Ładny wiersz - zmysłowy, intymny, z tym charakterystycznym niedopowiedzeniem. Dużo się dzieje między wierszami. Wycieczki poczekają. Słusznie.

@andrew Mocne zestawienie - nauka krzyczy "życie!" - patrząc w gwiazdy, a przy początku życia tu, na ziemi, nagle milknie. Daje do myślenia.

@piąteprzezdziesiąte @leszek piotr laskowski @Waldemar_Talar_Talar @Marcin Tarnowski Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.

@viola arvensis Bardzo dziękuję! Cieszę się, że wiersz pozwala się zagłębiać - pisząc, czułam, że warstw jest więcej niż gorączka. Dziękuję, że to dostrzegłaś. Serdecznie pozdrawiam. @LessLove Bardzo dziękuję! Ucieszył mnie Twój komentarz, bo lubię mitologię:) Meduza - świetnie, że to wyłowiłeś. Nie myślałam o niej świadomie podczas pisania, ale teraz widzę - włosy-węże, kara za cudzą przemoc, niemożność patrzenia wprost. To wszystko tam jest. Serdecznie pozdrawiam. @iwonaroma Bardzo dziękuję! To naprawdę miłe co napisałaś o wypatrywaniu. :) Ale przyznam się, że ja też to robię. :))) Te włosy były kluczowe - ciężar, który trzeba odciąć. Cieszę się, że zadziałały. Serdecznie pozdrawiam. @Nata_Kruk Bardzo dziękuję! "Tnie na kawałki" - dokładnie tak. Gorączka nie tylko odcina, ona rozszarpuje rzeczywistość na fragmenty, które przestają do siebie pasować. Serdecznie pozdrawiam.