Berenika97

@Marek.zak1 Żadna mea culpa! To tylko był żart, bo oboje to przeczytaliśmy i zrobiło się nam wesoło. A to dlatego, że czasami używam na bałagan słowa "burdel" - niestety! I wczoraj robiłam porządki w szafach w sypialni - a mąż wrócił z zakupami i zawołał - gdzie jesteś?! I już sią domyślasz, co odpowiedziałam - w sypialni, ale teraz zrobiłam z niej niezły b.... ! I wszystko się zgadzało. :)))) A @Poet Ka zadała pytanie, które też chciałam zadać - skąd wiedziałeś? :)))))

Odszedł. Tym razem poza granice powrotów. Nie musnął dłoni na pożegnanie, zostawił tylko drżenie - ten niemy rytm, każący sercu wydeptywać ścieżki samotnego tańca. Szuka go w pustce. Wzrok błądzi po krawędziach, rzeźbi go z liter, odnajduje łuk warg w pamięci opuszków. Jej ciemność nie pragnie światła, by widzieć.

@onasama Podoba mi się ten spokój - ani dramatyzmu, ani skargi. Przedsionki migoczą, zupa gotowa, miłość trwa od kilku wcieleń. Jakbyś mówiła - tak po prostu bywa. Choć pomidorowa paruje na stole, on znów odgrywa tę samą rolę - aktora w dramacie, co wieki trwa.

@Marek.zak1 Oj, Marku podpadłeś! I nawet nie mnie ...:)))) Napisaliśmy wspólnie :))) Zna się na sieciach, firewall mu niestraszny, każdy protokół ma niczym swój własny. W backupach biegły, nie straci nic z danych, lecz drży o żonę przy linkach nieznanych.

@Proszalny Tekst o sekundzie nieuwagi. Znakomicie pokazuje, jak cienka i krucha jest granica między przytulną codziennością (słuchanie radia w aucie, myśli o kobietach), a ostatecznością i walką o życie.

@iwonaroma Czyli nasze najgłębsze uczucia są zazwyczaj bardzo proste i jednoznaczne, a całe skomplikowanie, wątpliwości i „rozterki” to wyłącznie produkt naszego analizującego umysłu.:)

@Poet Ka Surrealistyczna zabawa słowem - wywróciłaś klasyczne wyobrażenie o „pierwszych oznakach wiosny” do góry nogami. „Bajkowe” postrzeganie natury jest już nieaktualne Koszałek - Opałek patrzy na świat przez pryzmat beczki - może jest pod wpływem wina? I widzi wiosnę tam, gdzie jej nie ma. Przechodzenie zimy w wiosnę jest sztucznie ogłaszane. A sama wiosna jest zmęczona i potrzebuje maseczki z torfu. Zakończenie zabawne - kończy się kacem? Ale tu już chyba przesadziłam. :)))

@andrew Wiara, zwątpienie i strach, że milczenie "chodzi" w obie strony. Pozdrawiam.

@MIROSŁAW C. Wzruszająca lekcja pokory i miłości. Twoje słowa o "rozmowach nieodbytych" uderzają w bardzo czułe struny. To piękny dowód na to, że mama na zawsze pozostaje naszym najważniejszym punktem odniesienia, nawet w sferze ciszy.

@Proszalny Ten wiersz ma w sobie niesamowity, oniryczny klimat i genialne , plastyczne opisy - czuć w tym tekście wilgoć porannej mgły i zapach letnich ziół. A wers o wyciszaniu zegarów wrzosem - niesamowity! Świetnie nawiązałeś do do archetypu Potrójnej Bogini - bardzo podoba mi się ta mistyczna warstwa. Runy, sigile, zaklęcia pod korą drzew. To wyznanie i rytuał. Zmieszałeś magię z tęsknotą. Piękny i bardzo zmysłowy wiersz.

@Lapislazuli Najlepsze w tym wierszu jest to, że nie kończy się żalem. Marzenia nie giną - czekają. To dużo mądrzejsze niż większość dorosłych. Bardzo podoba mi się wiersz i jego przesłanie.

@hollow man Jeżeli masz niezdiagnozowane adhd, to powitam Cię w Klubie Niezdiagnozowanych Adehadowców. :)))

@Andrzej_Wojnowski Czuć w tych słowach autentyczny ciężar doświadczeń. Pięknie ujęty strach przed ponownym zaufaniem sobie i światu. Genialna jest ostarnia zwrotka.

@tetu To bardzo nastrojowy wiersz - " drżący płomień jako jedyny oddech" robi ogromne wrażenie - jakby cały świat skurczył się do tego jednego punktu światła. Czuć tu ciężar ciszy i spokój kogoś, kto przestał szukać odpowiedzi na zewnątrz, a zaczął w sobie. Zostaję z tym chłodem czaszki pod palcami i ciszą, która nie potrzebuje już słów. Świetne zakończenie

@hollow man Wykorzystujesz tu rizom (chyba nie pierwszy raz) tym razem do opisania ludzkich skojarzeń. Najpierw jest zmysłowa kora, potem wędrówka umysłu. Ukazujesz, jak bodźce z natury potrafią uwolnić nasz strumień myślenia, świadomości. Końcowe "gubię , wracam" to podkreślenie ciągłego cyklu naszej uwagi. Może coś w tym stylu?

@leszek piotr laskowski Czytam i od razu myślę o własnym dziecku. Piękne przypomnienie, że dzieci nie potrzebują od nas perfekcji - potrzebują prawdy. Wzruszające i mądre.

@hollow man Każdy z nas ma w szafie taką randkę, która nadaje się bardziej do działu "kryminał" lub "horror" niż "romans". Pozdrawiam:)

@kasia652 Można komuś dać całą siebie fizycznie i emocjonalnie, i zostać z niczym. "Płynie zimna krew przez twoje gorące ciało" - to jest świetne! Ostatnia strofa jest bezlitosna - bez owijania w bawełnę - tylko gorzka, sucha prawda. I właśnie dlatego uderza najmocniej. Super, że wrzuciłaś!

@Waldemar_Talar_Talar miłość nie pyta czy jesteś gotowy przychodzi sama Pozdrawiam :)

@hollow man Twój komentarz jest tak mądry, że aż boli. Zaczęłam się zastanawiać, czy to instrukcja obsługi kapitalizmu. Czy na pierwszej randce, zamiast zapytać, jak Ci minął dzień, tłumaczysz dziewczynie, dlaczego jej wybór sałatki jest wynikiem neoliberalnego ucisku i upadku struktur feudalnych. ? :))))

@lena2_ "Barwy ochronne" to genialne sformułowanie. Nie zimne, nie obojętne - tylko ochronne. Serce nadal czuje, tylko musiało nauczyć się przeżyć. Piękny wiersz.

@Achilles_Rasti W wierszu świetnie jest ukazany moment, w którym granice osobiste zostają przekroczone. "Cudzy oddech na skórze" staje się tu symbolem osaczenia, a nie bliskości. Bo łatwo pomylić miłość z kontrolą i wówczas płacimy wysoką cenę za oddanie sterów nad własnym życiem w cudze ręce. Dla mnie jest to dobra lekcja asertywności. Przypomina, że nasze życie - nawet jeśli trochę potłuczone - ma wartość tylko wtedy, gdy należy do nas. Bardzo mi się podoba!

@Myszolak Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@Christine Bardzo dziękuję! Lubię te klimaty noir. :) Serdecznie pozdrawiam. @Poet Ka @Leszczym @Natuskaa Serdecznie dziękuję! Pozdrawiam. :)

@Whisper of loves rain Bardzo dziękuję! To bardzo dobry pomysł, wspólna kawa i kochające oczy. :) Serdecznie pozdrawiam.