Berenika97

@Waldemar_Talar_Talar Właśnie, to już tylko sfera wierzeń.

@Alicja_Wysocka Ten wiersz pachnie wiosną i lekką nostalgią. Przepiękna personifikacja! Obraz "różanobiałego woalu" zdzieranego przez wiatr jest śliczny. Bardzo podoba mi się ten kontrast między gwałtownością podmuchów a delikatnością kwitnącej jabłoni. To taki taniec subtelności z dzikością. No i świetny koniec - wiatr dostał lekcję! Czysta magia! :)))

@beta_b Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@lena2_ Wiersz, który przynosi spokój. Przypomina o tym, co w życiu najważniejsze - by umieć podać światu rękę, zamiast mieć do niego pretensje. Piękny! :)

@kasia652 „A może mi się jednak tylko wydawało" - to zakończenie trzeciej zwrotki jest bardzo sugestywne. Doskonale oddaje ten moment zwątpienia we własne zmysły, gdy rzeczywistość nie pokrywa się z pragnieniami. Świetnie uchwyciłaś emocje. Ten wiersz nie tylko się czyta, również czuje.

@lena2_ Bardzo dziękuję! :) Serdecznie pozdrawiam. @Radosław Serdecznie dziękuję! Kwietniowo pozdrawiam. :)))

@onasama @Robert Witold Gorzkowski Bardzo dziękuję! Pozdrawiam serdecznie.

@wiedźma Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@Mitylene "Niezwerbalizowane łzy zahaczające o ciszę" – niesamowite zdanie! Zgadzam się z @Poet Ka co do egzystencjalizmu i co do fotografii.

@onasama Świetnie skonstruowałaś postać - przez cały wiersz Grześ wymyka się definicji. Ten Feniks zbyt łagodny żeby wstać z popiołu to smutny i śmieszny obraz jednocześnie. Czy inspiracją był Tuwim i jego "Idzie Grześ"?

@Lenore Grey Podoba mi się jak wiele ruchu jest w tym wierszu, który pozornie opisuje ciszę - księżyc żłobi, strumyk się gnie, jezioro zastygło. I ten oddech na końcu jako jedyny ślad człowieka w całym obrazie. Śliczne mini. :)

@Alicja_Wysocka Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. Dreszcze przeminą, w radosną godzinę. Kwiecień takt zmieni, serce rozpłomieni. W tańcu przyspieszy, każdy krok ucieszy.

@onasama Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)))) Skoro liczby i dane to Twoja domena, Niech anegdota zejdzie ze sceny! Bo choćbyś miała wykres i słupki ze stali, Zawsze się znajdzie ktoś, kto to „obali”. „Bo szwagier mój przeżył!” - to siła rażenia, Co krzywą Gaussa w pył w mig zamienia. Po co nam próba na tysiąc osób, Gdy wujek zna lepszy, „życiowy” sposób! @Marek.zak1 Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) Więc Artur S. rację miał (choć był zrzędliwy), Że fakt niepasujący jest zawsze uciążliwy. Zamiast prawdy szukać, Wolą się oszukać - Cóż, światopogląd to twór... pobudliwy! @Proszalny Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. Gdy logika w jaskini zachrapała, Fantazja mu w głowie hulała. Lecz gdy arkusz Excela Dopadł marzyciela, Złuda raju w mig się rozwiała. @APM @Rafael Marius @Robert Witold Gorzkowski Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)))

@Myszolak @hollow man @Wiechu J. K. @Robert Witold Gorzkowski Serdecznie dziękuję! Pozdrawiam.

@MIROSŁAW C. Bardzo dziękuję! Czasami dopada mnie inspiracja wierszami, które mnie poruszają. Serdecznie pozdrawiam.

@Czarek Płatak Serdecznie dziękuję! Pozdrawiam. :)

@Proszalny Zaintrygowało mnie Twoje nawiązanie do Blaszanego Drwala. W oniryzmie często szukamy "serca" lub "domu", nie zauważając, że sam proces pisania jest dowodem na to, że już je mamy. Może to "rozdwojenie jaźni", o którym wspominasz, nie jest błędem systemu, ale jedynym sposobem, by Jonasz mógł w końcu spotkać samego siebie w brzuchu wieloryba? Pisanie to rzeczywiście bezpieczna meta dla tej ucieczki.

@Poet Ka Berdzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) @Jacek_Suchowicz Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. Choć maj potrafi zawrócić w głowie I dzikość serca w sidła swe brać, To w szeptach liści cicho Ci powie, Że znacznie więcej ma zamiar dać. @andrew Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) I serce ogrzeje gdy kwiecień chłodem wieje @Proszalny Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) Twoje słońca chłodne mej dzikości głodne. Nie zazdrość z daleka, bo ogień nie zwleka. Podzielę się żarem, by chłód stał się darem. @Simon Tracy @wiedźma @Lenore Grey Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :) @Marek.zak1 Bardzo dziękuję! Część 1. była w marcu. :))) Pozdrawiam równie wiosennie.

@Marek.zak1 Bardzo dziękuję! Ależ się zdziwiłam, że dotarłeś do niego. :))) Serdecznie pozdrawiam.

@Czarek Płatak Zazwyczaj w kontakcie z dzieckiem szukamy nadziei, a tutaj dostajemy wspólny mianownik w postaci "żalu". To odwrócenie perspektywy robi największe wrażenie. Tekst o ciężarze istnienia, który przenosi się z pokolenia na pokolenie, zanim to młodsze zdąży sobie z tego zdać sprawę. Bardzo szczery, gorzki i prawdziwy tekst.

@Czarek Płatak @Robert Witold Gorzkowski Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.

@Robert Witold Gorzkowski Bardzo dziękuję! Mówiąc o zbrodni katyńskiej, często nie pamięta się o tragedii rodzin katyńskich. Podwójnej tragedii - przez dziesiątki lat nie mogli ani godnie pochować swoich bliskich ani przeżyć żałoby, ani nawet wspominać o niej. Dlatego popierałam akcję "Dąb pamięci" - jeszcze jako studentka. Serdecznie pozdrawiam.

@Tusza Zgadzam się z Tobą! Pozdrawiam. :)

@Simon Tracy Tak , konie są niezwykłe, jak patrzę im w oczy to widzę ich duszę. A wracając do wilków - badzo je skrzywdzono na przestrzeni dziejów. Napisałam nawet list w ich imieniu. :)))

@Simon Tracy To prawda, już o tym pisaliśmy - wilki to moje ulubione zwierzęta!