Berenika97

@Łukasz Jurczyk Napisałeś bardzo uniwersalnie - to studium psychiki żołnierza. Czy ten fragment to pokłosie buntu w Opis? Aleksander pozwolił najstarszym i rannym żołnierzom wrócić do domu, co wywołało bunt reszty armii. Niezależnie od kontekstu historycznego, ukazany jest tu dramat żołnierza - każdego, i jest on od stuleci podobny. Okazuje się, że wybór jest trudniejszy niż rozkaz, bo wolna wola paraliżuje go - poza armią jest nikim. Słowa „w ciszy nie umiem spać” oraz ucieczka przed ciszą - to opis syndromu stresu pourazowego (PTSD). Żołnierze wybierają dalszą walkę, bo zatrzymanie się oznaczałoby konfrontację z własnymi demonami. Bardzo ciekawe jest porównanie miłości króla do uczucia, jakim wojownik darzy „swój stary nóż”. To miłość do użytecznego narzędzia. Żołnierze zdają sobie sprawę z własnego uprzedmiotowienia, a jednak to akceptują. Wojna kradnie młodość -biologicznie ci żołnierze są jeszcze nie najstarsi, ale mentalnie są starcami. Ich serca zamieniły się w "żelazo" - stwardniały, pozbawiając ich miękkich, ludzkich odruchów. Psychologiczny, aktualny i świetny tekst! Wolność rodzi strach, Łatwiej podnieść znów włócznię. Młodzi a już starzy.

@.KOBIETA. Piękny wiersz, intymny, ze świetnym rytmem. Obraz lustrzanych spojrzeń i ta cisza wypełniana czułością – coś bardzo zmysłowego.

@MIROSŁAW C. Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

I. Wnuczka o babci. Siada przy oknie, zanim zadzwonię do drzwi. Słyszę, jak dostawia filiżankę. A potem - trzyma moją rękę, szuka pewności, że ktoś zapamięta jej imię. II. Babcia o wnuczce Jest przy mnie - jasna i pachnąca wiatrem. Jeszcze nie wie, że gubię się we własnej pamięci, i odpływam od brzegu z każdym zachodem słońca. I tylko przy niej pamiętam jeszcze swoje imię

@lena2_ Bardzo dziękuję! Bardzo się cieszę, że to mini Ci się spodobało:)) Serdecznie pozdrawiam. :) @Leszek Piotr Laskowski Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@iwonaroma Bardzo dziękuję! Lubię haiku i przyrodę. :) Serdecznie pozdrawiam. :) @Poet Ka Bardzo dziękuję! To było niezwykle delikatne. :) Serdecznie pozdrawiam. :) @Alicja_Wysocka @jan_komułzykant @lena2_ @Michal Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@Łukasz Jurczyk Dokładnie tak! Podobno Aleksander jak trochę otrzeźwiał kazał gasić pożar, ale było już za późno. :)

@Starzec Czas więc chwycić za wiosła, zamiast czekać na wiatr. :)

@Leszczym Brzmi, jakby ten zeszyt był zrobiony z jakiegoś magicznego spandeksu! Skoro zmieścił dresy, garnitury, lumpeksy i jeszcze jakieś atrakcyjne zetki, to musi to być legendarny, niezniszczalny brulion 96-kartkowy w twardej oprawie. :)

@LessLove To bardzo ciekawy wiersz o odwiecznym napięciu między Stwórcą a człowiekiem. Ten zaoferowany nam w "bezwstydnym nadmiarze" świat bywa przytłaczający, dlatego naturalnie buntujemy się przeciwko narzuconej rzeczywistości i żądamy prawa do własnych reguł. Fraza "Moją godnością jest błądzić!!" to niezwykle mocne wyznanie - pokazuje, że to właśnie prawo do własnych potknięć daje nam poczucie prawdziwej wolności i godności. Utwór idealnie jednak oddaje paradoks naszej niezależności - miotamy się i uciekamy od Poety-Stwórcy, chcąc stwarzać własne światy, by w ostatecznej, pełnej pokory puencie i tak odkryć, że bez Niego wszystko gubi swój sens. Świetny, dający do myślenia tekst!

@Charismafilos Widać, że u rodziny to jednak najlepsze urodziny. Oby tylko jubilat po tym podrzucaniu bezpiecznie wylądował i nie zahaczył o sufit! Bardzo zgrabny wierszyk! Czyta się lekko i z uśmiechem na ustach. :)

@Posem Ciekawie odwróciłeś - to żywi są przygnieceni ciężarem, a zmarli śmieją się i słyszą więcej. Jakby śmierć była bliższa życiu niż samo życie. Intrygujący pomysł, może coś w tym jest. 🤔

@Benjamin Artur Ciekawe jest to przejście od poszukiwania ciszy aż do momentu, w którym ta cisza zaczyna ciążyć, wywołując "chorobę na brak dźwięków" :) Pojawienie się wiolonczelistki ze snu stanowi kojącą klamrę. Bardzo podoba mi się. :)

@aff Bardzo dziękuję! Biały płatek jest białej piwonii. :) Serdecznie pozdrawiam.

@Toyer Przejmujący liryczny zapis skruchy. Pięknie i boleśnie pokazujesz, jak poczucie winy i tęsknota paraliżują zmysły - usta milkną, oczy tracą wzrok, a dłonie błądzą w próżni. Wiersz ma duży ładunek emocjonalny.

@Mel666 Mroczny, genialny klimat! Odcinasz się od tradycji Wyspiańskiego - („nie, to nie wesele”)? Może idę za daleko. :))) Zaczyna się od powolnego napięcia, przechodzi przez chaos hucznej zabawy, aż do tego gorzkiego, cichego poranka, gdzie zostaje tylko śmiejąca się rozpusta. Widzę te kadry jak w dobrym thrillerze. :) Personifikacja żądzy i bezwstydności jest bardzo plastyczna, a ta bezimienna, trzecia siostra niezwykle intrygująca. Wiersz zostawia pewien niepokój. Świetny!

@Nata_Kruk Doskonale punktujesz tu grzechy współczesności - od szyderstwa na ulicy, przez znieczulicę, aż po "sieci", które karmią się nienawiścią. Pytanie "a gdyby wśród nich był mój brat" powinien zadać sobie każdy, zanim rzuci kolejny kamień - w realu czy w komentarzach. Bo łatwo jest nam oceniać, dystansować się od cudzych tragedii i wymierzać surowe wyroki, dopóki sprawa nie dotyczy nas samych. Świetna poezja zaangażowana.

@Stracony Tęsknota i zmysłowość wręcz wylewają się z tych wersów. Piękna wizja miłości, która jest silniejsza niż czas i śmierć.

@FaLcorN Lekko napisane, rytm niesie. „Wiruję do Ciebie" - ten obraz podoba mi się. :) 🍬

@Omagamoga Rozumiem, tu chodzi o to, co napisał AI. Wcześniej nie przeczytałam jej komentarza. Czyli te elementy świata potrzebują siebie nawzajem, by zaistnieć w naszych zmysłach.

@wiedźma Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam! :))) @LessLove Bardzo dziękuję! Tak pięknej interpretacji się nie spodziewałam. :) Serdecznie pozdrawiam. :) @Posem Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

Kropelki deszczu błyszczą na białym płatku. Wiosenny ranek.

@Poet Ka Wierszyk lekki jak letni wietrzyk, a moich zachwytów po przeczytaniu - ilość? bez liku! Wdzięczny utwór. :)

@Poet Ka Przepiękny wehikuł czasu! Bardzo wzruszający tekst. Ostatnia zwrotka robi wrażenie - jak silne potrafią być wspomnienia z dzieciństwa i jak bardzo z perspektywy czasu doceniamy tamtą bezwarunkową dumę z rodziców.

@Alicja_Wysocka Tak, ale wstawię - chociaż nie spełnia norm. :) Oj, widać, że trunek był z górnej półki, Skoro tak sieknął prosto w zwoje! Znamy te literackie napoje.