Berenika97

@Leo Krzyszczyk-Podlaś Ujęła mnie ta harmonia przyrody i uczuć. Maki jako znaki dla zakochanych ukryte w kłosach to przepiękna metafora. A dynamiczna walka chabrów z niebem - świetne! Wiersz jest bardzo lekki, malarski i ma w sobie piękny, letni klimat. :)

@Starzec Zgoda, ale czy moglibyśmy chociaż dostać darmowy okres próbny tego "posiadania wszystkiego"? Wówczas mielibyśmy możliwość porównania. I kto wie, może znalazłby się i jakiś sens. :)

@iwonaroma Intencje bywają dobre, ale ich wykonanie potrafi przygnieść i narobić dużo szkód. Niedźwiedzie przysługi zdarzają się bardzo często. Szkoda, że uświadomienie sobie tego przychodzi zazwyczaj poniewczasie.

@Poet Ka Bardzo lubię opowiadania, które są oparte na prawdziwych wydarzeniach. Czasami są one bardziej nieprawdopodobne niż te, które autor "wymyśla" korzystając ze swojej wyobraźni. Zmieniłaś tytuł - mam nadzieję, że nie sugerowałaś się moim wpisem. :) Bardzo jestem ciekawa tego następnego ciągu. A co do historii Martina, znam również pewne wspomnienia, w której rolę główną odgrywa miłość między wrogami. Ale to nie nadaje się do publikacji. :) Pozdrawiam. :)

@jjzielezinski Bardzo szczery wiersz, który trafia w punkt dzisiejszych realiów. Zgadzam się, że w internecie często brakuje przestrzeni na spokojny dialog, zwłaszcza gdy porusza się tak fundamentalne wartości jak wiara czy patriotyzm. Proszę się absolutnie nie zrażać tym wszechobecnym "kwasem" - twórczość, która skłania do refleksji, zachowuje kulturę i wyciąga rękę na zgodę, jest zawsze potrzebna. Odpowiadając na końcowe pytanie - myślę, że można temu podołać. Właśnie poprzez takie wiersze, robienie swojego i niezłomną kulturę słowa. Pozdrawiam serdecznie! Więc by podołać, niech pisze Pan śmiało, By mądre słowo w pamięci zostało. Proszę nie składać dziś tarczy ni pióra, Bo ponad chamstwem niech będzie kultura.

@lena2_ Prawdziwa wspólnota rodzi się w najprostszych gestach: w spojrzeniu, uśmiechu i filiżance kawy. Aż poczułam zapach tej kawy i bliskości. Piękny, ciepły utwór.

@Gra-Budzi-ka W kilku strofach udało Ci się zamknąć całą sagę rodzinną - z jej blaskami, tragediami i codziennością. Piękne i nostalgiczne. Pamiętam Leona, bo przecież ciągle jakiś jest Leon tu z nami. Znów fajkę odpali, z gitarą usiądzie i będzie grał nocami.

@jjzielezinski Bardzo dziękuję! Wyszło uroczo, tym bardziej, że rzeczywiście wokół jest pełno kwiatków. :))) Serdecznie pozdrawiam. :)))

@wiedźma Bardzo dziękuję! To taki wiersz z życia wzięty - o pięknej relacji młodej kobiety ze swoją babcią. Serdecznie pozdrawiam. :) @jjzielezinski Bardzo dziękuję! Tak, chciałam zatrzymać w pamięci ten niezapomniany czas i przypominać o wspaniałych ludziach, którzy "odeszli". Bardzo serdecznie pozdrawiam.

@Benjamin Artur Ejże, chłopcy ze wsi to moi ulubieni rozmówcy - zawsze wiedzą, kiedy żart jest żartem, i nigdy nie udają, że nie wiedzą. :) Ja jestem prostą dziewczyną z prowincji - moje żarty często nikogo nie śmieszą, ale ciągle próbuję rozweselać ... z miernym skutkiem 🤭 Serdecznie pozdrawiam. :)

@Leszek Piotr Laskowski Podoba mi się, że mimo lęku przed przemijaniem, utwór niesie w sobie pewne ukojenie. I zegar przytuli to serce, łagodnym rytmem odpowie, by w ciepłej wspomnień iskierce ukoić myśli w twej głowie.

@Toyer Bardzo ciekawy pomysł z personifikacją nadziei i szczęścia. A "zmartwiony ojciec" i "ciążowe humory" nadają tej poetyckiej metaforze życiowego realizmu. Koniec przynosi piękne, wyczekiwane ukojenie. Dobry rytm Świetny pomysł na utwór. :)

@Leszczym Fantastyczny kawałek literatury! Od razu uderza w nim ten gombrowiczowski klimat. To trafna , groteskowa diagnoza rzeczywistości. Twój tekst to bezwzględna, a przy tym zabawna wiwisekcja mechanizmu „ robienia wielkiej „figury” z totalnego „figuranta”. Próba ulepienia sukcesu wyłącznie z motywacyjnych haseł i zerowego budżetu to uniwersalne podsumowanie realiów branży rozrywkowej i współczesnego tworzenia celebrytów na siłę. A motyw książek, które powstały wbrew pierwotnym założeniom to już wisienka na torcie. Najlepsze komedie i paradoksy pisze samo życie, zwłaszcza gdy intencje twórców całkowicie rozjeżdżają się z efektami. Świetny tekst! Przeczytałam z przyjemnością!

@beta_b Wiersz bardzo przejmujący! Czuć w nim ogromny ciężar, ale też i odwagę - bo samo zadanie sobie tych pytań to już krok ku wyjściu. Pozdrawiam.

@Waldemar_Talar_Talar Wzruszające, jak obie sztuki - słowo i obraz - podają sobie tu rękę. Poeta daje malarzowi wiersz, malarz daje widzom płótno, a my dostajemy jedno i drugie. Mądra historia. :) Pozdrawiam. : )

@andrew Piękny, ciepły i mądry wiersz . Słowa naprawdę potrafią zbudować i zmieniać na lepsze świat. Ale jak zwykle, zależy to od ludzi - czy potrafią z nich skorzystać? Pozdrawiam. :)

@Poet Ka Ten wiersz to jak wejście do czyjegoś opuszczonego pokoju pełnego wspomnień. Pięknie namalowany obraz. Czytając, niemal czuje się zapach starych kartek, stygnącej kawy i kurzu z tej szopy. Wiersz jak "Martwa natura" utkana ze słów, które zatrzymały czas. Niesamowity klimat. Odpowiadając na końcowe pytania - niektóre rzeczy chyba lepiej, żeby zostały już tylko między kartkami. Piękny! :)

@Wiechu J. K. Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@Wochen Ten obraz słowa, które "wygodnie rozsiada się w zamyśleniu" - bardzo mi się podoba. Refleksyjny!

@Benjamin Artur Też tak sobie pomyślałam, no i zażartować tylko chciałam:)))

@Alicja_Wysocka Bardzo dziękuję! Dziękuję za przepiękny komentarz. Tematy pamięci i więzi międzypokoleniowej są mi bardzo bliskie, a Twoje słowa potwierdzają, że warto było po nie sięgnąć. Ukłony i serdeczne pozdrowienia. :) @Waldemar_Talar_Talar Bardzo dziękuję! Cieszą mnie Twoje miłe słowa. Serdecznie pozdrawiam. :) @Rafael Marius @Leszek Piotr Laskowski Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@Benjamin Artur Ciekawy wiersz, można to "coś" różnie postrzegać. :) Oj, bardzo różnie! Bohaterka chce uciec, ale żeby uciec - musiałaby wiedzieć co ją trzyma. Mam nadzieję, że nie chodzi o konto bankowe miłego-niechcianego. :)

@Poet Ka Świetne ćwiczenie fonetyczne - dominacja zbitek tr- i dr- tworzy rytm niemal perkusyjny. Przy tym fabuła jest spójna i ma swój absurdalny urok. :) Jutro spróbuję przeczytać to na głos - policzę, ile razy się "zatnę". :)))

@Nata_Kruk Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@Poet Ka Bardzo poruszający tekst. Podoba mi się chłodny ton w narracji - brak melodramatyzmu sprawia, że opisywane okrucieństwa (jak scena z esesmanem nad rzeką czy spotkanie z Josefem M.) są bardzo wyraziste. Świetnie poprowadzony jest motyw psychologiczny "trzymania fasonu" jako odruchowego mechanizmu przetrwania. Mam jednak wrażenie jakbym czytała streszczenie dłuższej formy lub konspekt powieści. Szybkie przeskoki czasowe powodują, że niektóre wątki (np. relacja z Martinem czy Irenką) wydają się ledwie zarysowane. Zastanawia mnie też tytuł - "Fajka", to poboczny detal. To naprawdę świetny tekst, wart jest rozwinięcia.