Migrena

@Nata_Kruk Nata. powiedziałaś to co powiedziałaś z gracją i urokiem świetnej kobiety !!!! bardzo dziękuję :)

@Alicja_Wysocka jasne !!!!! a te rdzenie to tajemnica Zielonego Przylądka. niech "se" będą. tylko żeby ich czasem odkurzacz nie porwał.

@Alicja_Wysocka też się już sam siebie boję !!!!

@Alicja_Wysocka dobrze, że tacy informatycy istnieją. bo ja za Boga nie wiem co to znaczy, że podniósł Ci napięcie o 0,05. to mi przypomina ten stary dowcip o fachowcach. popsuła się lodówka. facet dzwoni po fachowca. ten uśmiechniety przychodzi. ogląda lodówkę, wyjmuje z kieszeni śrubkę i wkręca ją w dziurkę. mówi - gotowe. ucieszony właściciel pyta: ilę płacę ? fachowiec spokojnie : 100 złotych. właściciel : cos pan zgłupiał ? za jedną śrubkę ? fachowiec : nieeee. za śrubkę tylko 50 groszy. a 99,50 za to że wiedziałem gdzie ją wkręcić! Alu. jesteś i jest OK

@Moondog utwór głęboko romantyczny. Romowienie są tu przedstawieni jako symbol wiecznej wędrówki, wolności oraz pociągu do wszystkiego, co piękne, dzikie i nieokiełznane. bardzo interesujący wiersz :)

@Alicja_Wysocka Twój wiersz ma melancholijny i dramatyczny ton.j Jest napisany prostym, bezpośrednim językiem, ale pełnym emocjonalnego ładunku. całość jest prośbą o jasność i sens, wypowiedziany w obliczu rezygnacji i zniknięcia. Alu. bardzo podoba mi się Twój wiersz. fajnie, że komputer już działa :)

@Berenika97 dziękuję Ci za to piękne, przenikliwe czytanie - tak uważne, ciepłe i pełne zrozumienia dla pulsów tego tekstu. Twoje słowa są dla mnie jak światło, które wydobywa z wiersza jego własny oddech. Nika. dziękuję bardzo :)

@violetta no jak tam się chora czuje ? ile masz tej gorączki ?

@huzarc dziękuję bardzo za jak zwykle ciekawy komentarz.

@huzarc napisałeś głęboko pesymistyczny i naturalistyczny utwór. Twój wiersz jest głęboko egzystencjalnym i ponurym studium końca. bezwzględności destrukcji i brak ratunku. Twoje wiersze, podobnie jak Romy można już odbierać jako utwór - made in huzarc. kapitalnie piszesz !!!

@KOBIETA tygrys - Ty go oswoiłaś to go przutul. Dominiko. a może Ty byś dała radę podrzucić cynk Violetce ? masz bliżej.

@KOBIETA no to przecież, że o Tobie !!! błękitna i gorąca. a troszkę z tyłu, oswojony niebieski tygrys. chciałbym napisać, że młodziutki ale to byłaby przesada. nawet kurcze duża. powiedzmy, że kawał kształtnego tygrysa. ale blue !!! @violetta jak nikt Ci nie pomoże to Ci go przywiozę !!!! @violetta Violetka to tez jest gwiazdka tylko taka trochę nieśmiała, delikatna :)

@KOBIETA tego nie wiedziałem !!! Deneba pokochałem za blask. Wega, Altair, Arthur świecą jak wszystkie inne. a Deneb świeci tęczowo. to najdalsza gwiazda widziana okiem "nieprzyodzianym" z ziemi. i najpiękniejsza. tak jak Ty :) @violetta lepiej żebyś się wypociła. w łóżku !!! nie bądź uparciuchem. nich Ci kupią dobry cynk. każdemu go brakuje. i zdrowiej. i pisz jak się czujesz.

@KOBIETA wszystkie te gwiazdy oglądam sobie siedząc na balkonie. nie bój się trójkąta. bo jestem ja :) @violetta dobrze. gorączki nie zbijaj. to organizm walczy z chorobą. pamiętaj o cynku. super ważny minerał. dobrze, że się odezwałaś. bo się martwimy o Ciebie.

@KOBIETA o nie !!!!!! daj nam czas :) musimy Cię poznać :) proszę !

@KOBIETA o Wenus w ogóle nie mówimy :) ale jest taka piękna gwiazda. najpiękniejsza. to pomarańczowy nadolbrzym. nazywa sie Deneb. nikt nie wie czy ma planety. ale ja to czuję w swoim sercu. i ja Tobie korale z planet Deneba przyniosę. i na szyję Twoją........:)

@Annna2 ......miłość cielesne nie jest sama w sobie transcendencją, ale bramą do niej. zgoda. ale najważniejsze co powiedziałaś to Twoje ostatnie słowa : " ...w końcu refleksja jest". absolutna zgoda. ale to już inna czasoprzestrzeń. Aniu. dyskutujmy, spierajmy się ale bez porywczości. proszę !!!!!!!!!!! bo jak mnie nie będzie to przy kim będziesz się tak twórczo denerwowała ? no, przy kim ? pozdrawiam Cię serdecznie :) @lena2_ dziękuję Lena za fajny komentarz :) i ja też Cię najpiękniej pozdrawiam :) @KOBIETA bo Ty jesteś zmysłowością :) czerwienią ust :) natchnieniem :) to ja dla Ciebie -

@KOBIETA och Dominiko :) Twój wiersz zachwyca bogactwem smaków i obrazów. niezwykły kunszt poetki łączy cielesną namiętność, symbolizowaną przez słodko-kwaśną czerwień owocu, z kojącym i intymnym tłem wilgotnego lasu. to przepiękna, ulotna refleksja nad istotą zmysłowej miłosci, która zostaje w pamięci niczym lekka kropla najcenniejszej chwili ! uwielbiam Twoje wiersze.

@Berenika97 dziękuję Ci Nika za ten komentarz - jest jak dotyk światła po długiej nocy. napisałaś dokładnie o tym, co czaiło się między wersami: o tej miłości, która nie jest romantycznym snem, tylko wybuchem życia, jakby świat na chwilę zapomniał o prawach grawitacji. cieszę się, że poczułaś ten pęd, ten ogień, że usłyszałaś w nim echo mitu i rock’n’rolla - bo właśnie w tej sprzecznosci rodzi się wolność. Twoje słowa są jak lustro, w którym wiersz oddycha jeszcze raz - już nie mój, ale wspólny. bardzo, bardzo dziękuję :)

@Annna2 pytasz mnie o "inną" płaszczyznę. to widzę to jako miłość, zwłaszcza tą silnie związana ze zbliżeniem fizycznym i intensywnym nasyceniem się cielesnoscią, jako wymiar transcendentalny, ponieważ w akcie cielesnym przekracza ona czysto fizyczny poziom. transcendencja w tym kontekście oznacza przekraczanie (wychodzenie poza) granice indywidualnego, skończonego Ja i czasu poprzez doświadczenie relacyjne. świadomość na chwilę wykracza poza codzienne, racjonalne myślenie i jest w całości pochłonięta doswiadczeniem. jest to moment czystego "bycia-w" relacji, bez refleksji.

@Annna2 no nie jest dobrze. nigdzie nie powiedziałem, że Ty powiedziałaś.....zresztą dajmy temu spokój. chcesz to pisz, nie chcesz nie pisz. ale to byłaby duża strata bo Twoje komentarze bywają bogate intelektualnie i jako takie wartościowe. moglibyśmy się pięknie różnić ....tyle tylko, że my się zasadniczo nie różnimy !!!!! a Ty czasami wybuchasz niecierpliwością. a ja trzymam buzię zamkniętą bo Cię cenię. i do ciężkiej cholery - też jesteś moją Koleżanką. Aniu - daj spokój !!! @violetta jaki skarb ? skoro pozwala by jego dziewczyna, w chorobie, sama ????? to zły człowiek jest ! Violetka - on jest Ciebie niewart.

@violetta pieprzyć takiego narzeczonego ! niech ktoś Ci kupi ogrzewacz elektryczny - piecyk. teraz opakuj się i śpij. gorączki nie zbijaj. dużo pij wody, rumianku. niech ktos Ci jutro kupi dobry cynk w aptece. 15, 25 mg.

@Annna2 ale właśnie tak jak chciałaś zrozumiałem !!!!!!!!! tylko ponieważ uznałem to za oczywistość to nawiązałem do innej płaszczyzny. gdybym tego co napisałaś i dlaczego to napisałaś nie zrozumiał, to byłbym chyba idiotą !

@Annna2 ja i Miłosz - no,no ! mój tekst celebruje transcendencję poprzez zmysły, a Miłosz – transcendencję poprzez mądrość i pokorę. tyle tylko, że zmysły nie wykluczają pokory ani pokora zmysłów. czasoprzestrzeń. Miłosz napisał swój wiersz z 80 lat temu. myślę, że dziś napisałby go inaczej. dziękuję. @violetta niedobrze ! gorączki nie zbijaj bo ona jest najlepszym lekiem na bakterie i wirusy. pij dużo wody. jak do wtorku temperatura nie spadnie wezwij lekarza. czy to infekcja bakteryjna czy wirusowa. masz kogoś blisko co Ci pomoże ? nich Ci ktoś zrobi kogel mogel - 3, 4 żółtka z cukrem lub miodem. i wypoć się. dawaj znać co się dzieje !!!!!!! zostań z Bogiem. @Annna2 ogrzewania nie ma bo dopiero miała z Tatą zakładać.

"Nie żyjesz, dopóki nie spłoniesz. A miłość to jedyny płomień, który nigdy nie gaśnie". Ona miała włosy jak ogień, a on śmiał się jak benzyna. Skradli motor z dachu motelu i pojechali tam, gdzie kończy się mapa. W ustach mieli wiatr i smak spalonej drogi, a między nogami - lato, które jęczało jak silnik na czerwonym. Ich cienie ścigały się po asfalcie jak wilki Apollina - głodne światła i krwi. Lizał jej serce jak rosę z łez nocy, ona wgryzała się w jego sny jak dzika winorośl, aż krzyk nocy pękał na pół. Ich krew śpiewała w ciemności, jakby sama chciała się narodzić. Brat i siostra krwi, kochankowie bez metryki, bez prawa jazdy, bez przyszłości - tylko dzikie oczy i skóra jak napięty żagiel. Zamiast walizek - oddechy. Zamiast celu — język świata. Plaża nie miała granic - oni też nie. Śmiali się w twarz księżycowi, rozbierali się z rozsądku jak z ciuchów. Słońce pieściło ich językiem, a potem spali w cieniu wydm, jak dzikie wilki - syci miłością, głodni jutra. Noc drżała nad nimi jak skrzydło anioła, który zapomniał, po co spadł. Aż we śnie cień losu przeciął ich jak błysk noża - i przez mgnienie zniknęli: bez siebie, bez tchnienia, tylko z echem, co w pustce się kruszyło. Lecz gdy świt dotknął rzęs, mówili sobie „na zawsze” - z winem na ustach i piaskiem w zębach. Nikt ich nie rozumiał - i dobrze. Miłość była dzika. A dzikie nie musi się troszczyć o jutro. Na mapie zostali jak cień bez ciała - piach we włosach, płonące serce, błękit wolności, który nie zna granic, i słońce miłości, które nigdy nie gaśnie.