Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Robert Witold Gorzkowski

Użytkownicy
  • Postów

    957
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    3

Treść opublikowana przez Robert Witold Gorzkowski

  1. @Marcin Tarnowski Magiczny i test i grafika dzięki
  2. @Marcin Tarnowskino tak tylko czy powinniśmy mierzyć się z ludami pobitymi. W końcu potencjał ogromny drzemał i drzemie w polskim narodzie. Mamy gorące głowy i nigdy nie pogodzimy się aby ktoś nami rządził. Mamy po prostu swoją chlubną przeszłość. Gdybyśmy tylko mieli polskich królów to by było korzystniej. Zaprzepaszczona szansa z Wazami którzy mogli rządzić Rosją a uwiązali się w bezsensowne wojny o tron w Szwecji.
  3. @Migrena i jeszcze zmysłowiej i jeszcze mroczniej i jeszcze tęskniej te malowane obraz przemawiają do mnie bardziej niż szkiełko i oko.
  4. @Marcin Tarnowski taka nieszczęsna ta nasza ojczyzna bez szczęścia do władców zawsze o krok od zwycięstwa i sprzedana za przywileje i gaże a czy sama już unia z Litwinami nie wpłynęła na nasze losy. Czy Polski król nie popędziłby za Krzyżakami do Malborka od razu, czy Michał Korybut Wiśniowiecki władca nieudolny, Jan Kazimierz powodujący potop szwedzki, czy Stanisław August Poniatowski wpadając w ogromne długi i zależność od Rosji? Biedna ta nasza ojczyzna.
  5. @Berenika97 właśnie jestem po lekturze „Panie kresowych siedzib” Magdaleny Jastrzębskiej. Mówimy powstania narodowe myślimy męski trud i poświęcenie. A czy ktoś pomyślał ile pomogły i wycierpiały kobiety. Wiara miłość nadzieja i pomoc w różnych formach.
  6. @KOBIETA bardzo zmysłowo.
  7. O nocy! W cichej i bezgranicznej wibracji przywodzisz nas na pokuszenie w mistycznej drodze orzeźwiasz a grudniowym porankiem przepajasz. Idąc gwiazdy gubisz a czerń blednącej na horyzoncie materii rozświetla porannym blaskiem drogę idącym na modlitwę. Błądząc po świecie naszych cierpień, ujmij pod rękę ludzkie słabości, odczaruj świt i wróć do życia wraz ze wstałym brzaskiem. Rozpal zmysły i w kruchości poranka rozepnij nić pajęczą w bladoróżowych tkankach wykwitłych pod powiekami. Ułóż utrudzonych by spać się kładąc snem wieczornym w śmierci nie struchleli rano spraw by przy przebudzeniu grzechy swoje utracili. Usiądź przy wigilijnym stole mocą swoją chroń obecnych a przywołaj zmarłych połącz nas duszami racz przyjąć błagania nasze. Zgaś żądze i rozpal wiarę ogrzej całkiem nie umarłe kości oczyść ciało by dusza szła przez wieczność z Twoim błogosławieństwem. Amen
  8. @tie-break po prostu świetny „skrzętnie upycha noc w klepsydry. Byłem pomyłką od początku, będę pomyłką aż do końca, zawsze zbyt późno gdzieś przychodzę, by odbić blask cudzego ognia.” 🔥
  9. @huzarc „Gwiaździsta pożoga przegarnia łan podnieba,” absolutny majstersztyk!!!
  10. @KOBIETA tak dobry wiersz!
  11. @Marek.zak1 otóż to a ludzie niestety podjadają.
  12. @Gosława piękny taki klimatyczny. @hollow man jak były wykorzystywane jak milcząco znosiły swój znój już nie mówiąc o butach gdzie wszędzie się jawiły jak gwiazdka z nieba
  13. @hollow man czytałem i doznałem traumy
  14. @Deonix_ przyznam się bez bicia na dwa razy ale za to ze zrozumiem, już dawno nie czytałem baśni w których wszystko dobrze się kończy szkoda że ich tak mało powstaje. Z upodobaniem.
  15. Swoją drogą nie masz litości dla aktorów, moim zdaniem tylko Ewa Demarczyk by podołała - fantastycznie ślizgasz się po dykcji jestem zachwycony jak lekko a zarazem trudno się to czyta w sensie recytuje.
  16. @Berenika97 mnie trudno jest wiele rzeczy pojąć i wtedy pozostaje wiara dziecka nie analizuję a przyjmuję z wiarą.
  17. @tie-break a mnie się bardzo podoba te gazele nad wodopojem płochliwe i piękne zwierzęta wprowadzają u mnie spokój i powodują jak u źródła przejrzystość przekazu - pięknie.
  18. @Wochen piękna poezja cieszę się że zajrzałem.
  19. @KOBIETA zmieniłem czy jest lepiej?
  20. @Marek.zak1 tak też brakuje mi wierszy Jacka. @Berenika97 dziękuję Bereniko.
  21. @Waldemar_Talar_Talar prawdziwie napisane
×
×
  • Dodaj nową pozycję...