Robert Witold Gorzkowski

@Annna2 i tak zostało do dzisiaj obie mnie bardzo kochają. I pomimo że mieszkają daleko dzięki mediom społecznościowym codziennie się widzimy. To jest cudne.

@Annna2 przypomniałaś mi mój pierwszy wpis do pamiętnika który dostałem od siostry a było to w trzeciej klasie szkoły podstawowej uwaga ⚠️ pisownia oryginalna: po angielsku ajlawiu po rosyjsku ja liubliu po francusku ja żetem a po polsku kocham cię i mam ten pamiętnik do dzisiaj ❤️

@huzarcdziękuję

@Migrena „bez” wyśmienity smakowałem się w słowach u ciebie nie razi a potęguje. Twoją poezja jest: ”jak ocean, co nie szuka brzegu, jak sen, który śni sam siebie,” jak wszechświat nieskończona i jak miłość wieczna. Amen

@huzarc Migrena mnie wyprzedził. W trzech strofach skondensowany upadek imperium. Klasa mistrzowska.

@Wiesław J.K. to prawda. Pozdrawiam

@Annna2 zazdroszczę wszechstronności. W życiu nie napisałem limeryka.

@Annna2 a dla mnie wszystkie fajne.

@Nata_Kruk szczególnie puenta przypadła mi do gustu.

@MIROSŁAW C. naturalnie piękne.

@Marek.zak1 oj mistrz ma rację.

Za domem staw rzeczka przepływa śnieg się roztapia i ptak się zrywa. Wiatr włosy smaga a Twoje buty chodzą po polu gdzie jeszcze w lutym śnieg leżał spory lecz już się topi. Łamie zapory zmarzniętej ziemi plon rośnie spory i się zieleni. Na drzewach pąki. Idziesz przez wioskę a buty Twoje już czują ziemię już pachnie znojem jeszcze wilgotnym wspomnieniem zimy. Pluchą dość śliską co bez przyczyny ludzi przewraca. Wrócą tkliwości wiosennej pory ptasiej radości… I trzymasz w ręku sweter kremowy a z góry zapach płynie już nowy. Za domem staw rzeczka przepływa w której się kąpiesz i kwiaty zrywasz. Wiatr włosy pieści zaś Twoje stopy chodzą po polu gdzie jeszcze w maju nieśmiało wzeszło i obsypało dolinę całą. Źdźbło trawy rośnie i się przebija przez ziemię płonną zielona mila. Na drzewach kwiaty. Idziesz przez wioskę a stopy Twoje już czują ziemię już pachnie znojem. Ręce rozkładasz ciepło przyjmujesz ziemią piaszczystą się obsypujesz. Ludzi przywraca radości blask i ptak co z góry szuka swych gniazd. I trzymasz w ręku sweter niebieski a z góry słońce twe kształty pieści. Za domem staw rzeczka przepływa nad wodą szkwał liście porywa. Wiatr włosy targa zaś Twoje stopy chodzą w sandałach gdzie kłos był złoty. Obfity plon. Ciepło przemija a koniec lata już przywitało w jesiennej chwili czerwień i żółć. Na drzewach płody. Idziesz przez wioskę a stopy Twoje brodzą po deszczu przemokły znojem. Ręce swe składasz a nad ścierniskiem obłok przepływa zupełnie nisko. Ludzie już zwożą do domu plony za progiem zima. Zapuść zasłony. I trzymasz w ręku sweter czerwony a mgła spowiła drzewne korony. Za domem staw rzeczka przepływa i lód ją skuwa i kra się zrywa. Wiatr włosy mrozi a Twoje buty chodzą po polu w ten dzień pokutny. Zostawiasz ślad. I chuchasz w dłonie a dech lodowy zmraża powietrze. W ten czas śniegowy. Na drzewach sople. Idziesz przez wioskę a buty Twoje już czują zimę już pachnie znojem. Z chat się unosi dym z drewien suchych. Poranną szadź. Śnieg leży wszędzie i radość niesie. I trzymasz w ręku ten czarny sweter. Po czym na pewno w ten dzień lutowy weźmiesz do ręki sweter kremowy...

@Annna2 "Tam z dala od zgiełku świata zamożnych, zdarzyło się coś, co było najważniejsze. Tylko ubodzy dostąpili spotkania z Nim. I Mędrcy Go nawiedzili. Dziecko, które urodziło się w żłobie." Przygotowałem się na pierwsze wiersze na Święta Bożego Narodzenia, Wstęp niczego nie zapowiadał, a potem cała Ania do bólu szczera. Nie dała odpocząć zmysłom, aż do ostatniego wersu. Wiersz porusza.

@Annna2 Lubię te Ani komentarze, bo ona tak sprawnie przytacza literaturę. Ja muszę kojarzyć i zazwyczaj nic mi do głowy nie przychodzi. @Migrena ta miłość gdzie człowiek traci zmysły, wymaga dużej uwagi i z dzikością przyjmuje reakcje partnerki to właśnie jest miłość.

@viola arvensis @Migrena @Annna2 @tie-break @huzarc jak chcecie możecie mojej siostrze polajkować przechodzi trudny czas. Ucieszy się z serduszek na filmach głównie prezentuje odzież dla seniorów Ma 56 lat.

@Berenika97 to był wiersz dla niej napisany, już jakiś czas temu, to jest to o czym pisaliśmy pod twoim wierszem Samotność. Wiersz miał być prosty i dać jej do myślenia. Oczywiście ja pierwszy musiłem jej pokazać że można to zrobić bo ona też była 35 lat w związku przemocowym Teraz jest w separacji. Jeszcze nie dowierza że to zrobiła. https://www.instagram.com/izabellasstyle?igsh=MW8ybDJ0NzIyOGFjbg%3D%3D&utm_source=qri

Czym jest miłość, czym jest wolność, czym jest Twoje przekwitanie czym jest dusza i świętości łez tłumionych rozedrganie. Czym jest krzew wyschniętych pragnień, czym jest splot przebytych zdarzeń czym jest noc, a czym poranek czym jest dzień i zmartwychwstanie. Nie wiesz tego nie wiesz wcale jakie życie niesie treści jakie mości znów posłanie jak poświęci los niewieści. Bo wciąż szukasz zależności tupiesz nogą, krzyczysz, ganisz swoją drogę przebyć prosto dziateczkami się pochwalić. I odgrażasz się niebiosom że po miłość pójdziesz boso każdą nocą w animuszu drzwi zamykasz bez przymusu. Ściskasz kraty w umysł wkładasz żywe kwiaty, robót nawał i wyciszasz pożądanie pięknych myśli niesłychanie. I znów pytasz się w pacierzu Boże czemu we mnie wierzysz bo ja sama dnia każdego odpowiadam - dosyć tego. Widzę wolność w bezsilności mam ostoję bez miłości strofy zdarte i przebrzmiałe wierzysz w klatkę - wierzę Panie! Gdy przestaniesz w nią wierzyć wyzwolisz się.

@Annna2 cudnie!

@Berenika97 tak jak najbardziej będzie szczęśliwa

@Robert Witold Gorzkowski jak masz instagrama to możesz ją wesprzeć ona jest bardzo uczuciowa, polajkować filmy ma ich bardzo dużo. Teraz wystartowała w programie telewizji Australijskiej dla seniorów szukających partnerów. Wbrew temu jak zachowuje się na rolkach jest bardzo samotna. Zdobyła wielu przyjaciół w Polsce i jak przyjeżdża do Polski odwiedzamy ich. Oczywiście wszystkich mężczyzn blokuje w komentarzach.

@Robert Witold Gorzkowski https://www.instagram.com/izabellasstyle?igsh=MW8ybDJ0NzIyOGFjbg%3D%3D&utm_source=qri

@Berenika97 choć ciężko było i trudno to przyznać muszę że sam byłem w związku przemocy psychicznej. Udało mi się po trzydziestu pięciu latach z niego wyzwolić i przekonać siostrę że ona nie musi tolerować wyczynów swojego partnera gdzie i ona była w związku psychiczno i do tego przemocowym. Jeszcze długa droga przed nią bo mieszka w tym samym domu ale już są w separacji od roku. Niestety ona żyje w Australii a tam prawo jest przeciwko kobietom a mocno faworyzuje mężczyzn. Ma trójkę dzieci więc dla nich się poświęcała, ale mój przykład uświadomił jej że można być szczęśliwym że istnieje inne życie. Zawsze powtarzała mi ty masz lepiej jesteś facet masz swoją firmę tobie jest łatwiej. Ja całe życie pracowałam w domu przy dzieciach garach i porządkach co będzie z dziećmi co będzie ze mną w Australii nie ma alimentów na udręczone kobiety rok mieszkała w schronisku dla kobiet ale ze względu na za duże pieniądze na koncie kazali jej się wynosić. Każda sprawa i odwołania to tysiące dolarów. Staram się pomagać jak mogę ale była to jej suwerenna decyzja. W wieku 56 lat musiała zacząć od nowa. Pierwsze zderzenie z rzeczywistością jej pierwsza praca trzymam za nią kciuki mocno bo ją bardzo kocham.

@huzarc tie-break napisała o nim wszystko, ja się pod jej tekstem podpisuję. Dobry i mocny wiersz u Ciebie to norma.

@Annna2 cóż tu dodać, dobrze Aniu że o tym piszesz codziennie tak ginie kilka milionów dzieci.

@Migrena bardzo mocny sentymentalny wiersz.