Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Robert Witold Gorzkowski

Użytkownicy
  • Postów

    1 076
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    3

Treść opublikowana przez Robert Witold Gorzkowski

  1. @Berenika97 tak, między światami i zmysłami starałem się poprzez mieszane linijki na przemian ośmio na dziewięciozgłoskowe wersy dynamikę większą zrobić nie wiem do końca czy dało to odpowiedni efekt. Dziękuję to dla mojej nieżyjącej już mamy.
  2. W kominku ogień rozwiał wiatr zakręcił czarodziejsko chwilą i rozlał w pokój mocą barw odkurzył czyny w myśli wpłynął. Ponad grzbietami starych ksiąg nad rzeźbą w barokowym stylu przeleciał szybko niczym fal spieniony potok z góry spłynął. A bibelotów pełną garść rozrzucił na komody przestrzeń i suchych kwiatów tęgi kosz na łono rozsiał słów niewieścich. Treścią wypełnił każdy kształt rozpoczął czasu odliczanie odświętny przybrał układ rąk bezdusznie przed oczami stanął. Już nie te ręce pieszczą ust... wypity duszkiem dzbanek wina rozgrzaną głowę przeszył lód bierz ciało Świecie mnie w nim nie ma.
  3. @piąteprzezdziesiąte piękne jestem zauroczony!
  4. @Leszczym no Nalepa jak Boga kocham taki blues że nogi same się uginają twoja twórczość jest coraz lepsza.
  5. @huzarc ja przez święta 5 książek i dwa tomiki wierszy 😀
  6. @Marek.zak1 dzięki @KOBIETA dziękuję
  7. A piękno to leży przed nami i kusi stół z ostrygami ośmiornic wypustki i mule skąpane w szampańskim akwenie aż sos taki słodki po piersiach popłynie. W szaleńczej ekstazie turlać się chcemy z ust zasysania przez zęby chłoniemy odurzam się winą i w winie się kąpię w porannych promieniach po stole pobłądzę. W chmurnym obłoku do bólu dojdziemy w tajemnych oparach w amoku płoniemy tak płynnie tak słodko i głębiej i mocniej i cisnąć językiem twe trzewia przewrotnie. Odkrywam niebiosa i widok twój chłonę zagłębiam w uczuciu i w skurczu tym płonę tak czystym przejrzystym a w środku rozkwitłym jak diabłów głaskanie po ciałach aktywnych. I rwać łańcuch z szyi i ciało mu oddać by żądza przybrała zbawienny kres rozkosz i siostrę na koniec anielską zobaczyć co mnie . . . . . . . . . . . . . lewatywą przywróci do pracy.
  8. @Waldemar_Talar_Talar to naprawdę bardzo dobry wiersz.
  9. @Berenika97 książka po łebkach przelatuje po tematach i trzeba mieć sporą wiedzę aby czytać z zainteresowaniem. Ja posiadam wiele pamiętników w których ujęcie postaci jest dużo pełniejsze a co za tym idzie bogatsze we wspomnienia a nie tylko krótkie noty.
  10. @piąteprzezdziesiąte lubię bajki.
  11. @Leszczym zajefajne od początku do ostatniej nuty. A refren mocny ten duet i jego potem solówka fajne. I tekst który się gładko słucha naprawdę super.
  12. @Marcin Tarnowski Magiczny i test i grafika dzięki
  13. @Marcin Tarnowskino tak tylko czy powinniśmy mierzyć się z ludami pobitymi. W końcu potencjał ogromny drzemał i drzemie w polskim narodzie. Mamy gorące głowy i nigdy nie pogodzimy się aby ktoś nami rządził. Mamy po prostu swoją chlubną przeszłość. Gdybyśmy tylko mieli polskich królów to by było korzystniej. Zaprzepaszczona szansa z Wazami którzy mogli rządzić Rosją a uwiązali się w bezsensowne wojny o tron w Szwecji.
  14. @Migrena i jeszcze zmysłowiej i jeszcze mroczniej i jeszcze tęskniej te malowane obraz przemawiają do mnie bardziej niż szkiełko i oko.
  15. @Marcin Tarnowski taka nieszczęsna ta nasza ojczyzna bez szczęścia do władców zawsze o krok od zwycięstwa i sprzedana za przywileje i gaże a czy sama już unia z Litwinami nie wpłynęła na nasze losy. Czy Polski król nie popędziłby za Krzyżakami do Malborka od razu, czy Michał Korybut Wiśniowiecki władca nieudolny, Jan Kazimierz powodujący potop szwedzki, czy Stanisław August Poniatowski wpadając w ogromne długi i zależność od Rosji? Biedna ta nasza ojczyzna.
  16. @Berenika97 właśnie jestem po lekturze „Panie kresowych siedzib” Magdaleny Jastrzębskiej. Mówimy powstania narodowe myślimy męski trud i poświęcenie. A czy ktoś pomyślał ile pomogły i wycierpiały kobiety. Wiara miłość nadzieja i pomoc w różnych formach.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...