viola arvensis

@Marek.zak1 tak jest! I nic tego nie przebije ... Świetne 🙂

@Marek.zak1 Ty jako mistrz miniaturek, dobrze wiesz co mówisz ! A ja sie zgadzam w 100%. Dziekuję I pozdrawiam 🙂

@Leszczym w tym pozornym zagmatwaniu jest mocny, prosty, życiowy przekaz. To ja sobie poleżę. Potem jeszcze tu wrócę 🙂 Pzdr.

@bazyl_prost wedle uznania.

@Alicja_Wysocka jest dokładnie tak jak piszesz. Dosłownie i w przenośni. Dziękuję za wrażliwy, czujny odbiór i mądrą wypowiedź :) Pozdrówki. @Berenika97 no właśnie- mądre stawianie granic może uczynić wolnym. Dziękuję za spoglądanie poza horyzont wiersza :) Pozdrówki.

@andrew o jak ślicznie! :) Dziękuję :)

@Marek Cyran wiersz jak taki wyrzut - bardzo intensywny i ciekawie ubrany w mroczne emocje. Bardzo fajny, do zamyśleń. Pzdr.

@Gra-Budzi-ka ciekawa forma wiersza z przesłaniem. Trochę jak bajka z morałem. Urocze!

jesteś poematem a ja miniaturką wznosisz się nad niebo ja leżę pod chmurką wszystko we mnie zwięzłe proste i oszczędne ty masz w sobie treści nad wyraz obłędne chciałam cię poczytać lecz się zagubiłam i tak mnie wciągnąłeś że w siebie zwątpiłam istnieć bym przestała tobą pochłonięta lecz mi cię zabrała ta proza nadęta w sumie całkiem dobrze to się ułożyło bo ja jestem drobiazg a ty wielkie dzieło wpisze mnie ktoś skromnie gdzieś na marginesie ciebie obłęd twórczy na manowce niesie a ja na manowcach się nie odnajduję i nie wiem czy kiedyś z tobą się zrymuję możesz mnie próbować troszeczkę odkrywać lecz nie waż się więcej kochaniem zmazywać więc zanotuj sobie na karteczce z życia taka mała mini lecz nie do zdobycia

@andrew świetny wiersz a ten fragment - uśmiecham się do niego :) Prawda i pogoda ducha, niech nam zawsze towarzyszy . Pozdrowienia.

@Migrena mroczna liryka, niepokojąca. W opisanej ciemności zacierają się i zatracają dwa istnienia. Można tu dostrzec i fizyczność i duchowość. Gęsta noc wewnątrz, której nie da się przegonić. Tutaj jakby punkt zwrotny - powrót do siebie samego i eksplozja istnienia. Bardzo ciekawie napisałeś.

@MIROSŁAW C. dawno nie czytałam czegoś tak ładnego i głębokiego... Bardzo przejmujące. Pzdr.

@Migrena chciałam napisać, że Ciebie nie wykolei, bo już jesteś wykolejony ale tak pisać nie przystoi :D

@Migrena najpierw musi się nauczyć jeździć koleją tylko martwię się żeby się nie wykoleiła po drodze...

@Poet Ka wielowymiarowo, świetnie napisane. Pzdr.

@andrew jaki piękny, liryczny obrazek :)

@JakubK podobnie jak wiele innych zwierzaków... Smutny temat poruszony w wierszu, mam starutką kotkę i jestem o nią bardzo zatroskana :( Pzdr.

@lena2_ cudnie ! To nienasycenie towarzyszy mi odkąd się znam ;) Pozdrówki Lenko :) @Poet Ka ciekawe skojarzenie...

@Berenika97 bardzo mi się podoba. To takie zderzenie pogodności z niepogodą, pozytywnego podejścia z malkontenctwem. a to zdanie znakomicie wybrzmiało. Wyostrzony spokój na cudzej, bezpodstawnej goryczy - to jest to!

@Alicja_Wysocka zdecydowanie zakochanie dwóch połówek :) Twój wiersz jak kolorowy motyl, który wyleciał prosto z brzucha :) Śliczny.

@Na liniach czasu całkiem ciekawie napisane. Powtórzenia dodają utworowi jakiegoś nieuchwytnego czaru. Pzdr.

@wiedźma no i pięknie :) Świetnie to sobie wymyśliłaś i poskładałaś w całość :)

@andrew bardzo to smutna liryka i łagodna i czuć w niej wielką tęsknotę. Pięknie.

@MIROSŁAW C. Bardzo oryginalnie piszesz. Metafory są niezwykle urokliwe. Zawsze jak słucham śpiewu ptakow, to taka wlasnie myśl przychodzi mi do głowy 🙂

@MIROSŁAW C. Bez wątpienia coś w tym jest! Dzięki, pzdr.