Rafael Marius

@Ewelina Poczucie sprawczości jest bardzo ważne dla zdrowia psychicznego. Gdy zaprzestajemy działania wtedy ono umiera i pozostaje nic. Dla mnie miniaturka jest w porządku, ale ja się nie znam i pewnie dlatego.

To chyba już wyczerpałaś wszelkie możliwości, oprócz wyprowadzenia się z domu, a to też pewnie niemożliwe z jakiś względów.

@Ewelina Serduszka mają potencjał uzależniający zwłaszcza dla tych, którzy są podatni na uzależnienia behawioralne. Gdy ich brakuje człowiek odczuwa głód i będzie robił wszystko, żeby je znowu mieć.

Kobiety to mają problemów z tą miłością. My mężczyźni zakochujemy się łatwo i szybko tylko wzajemności brakuje.

Niektóre depresje przebiegają z objawami dysforii. Nie winiłbym za to leków. Być może winne są zaburzenia osobowości, a te wymagają psychoterapii. Depresja może być wtórna. Wtedy leki nie wiele pomogą. Zresztą wiele osób jest źle leczonych, ale to nie jest wina leków, tylko tego kto je przepisuje.

Dzisiaj też całkiem w porządeczku.

Może by leki antydepresyjne pomogły. Po co się tak męczyć.

Gdyby umarł w kwiecie wieku to nie miałby takich problemów. Dla tego typu osób długie życie to prawdziwe przekleństwo.

@aniat. Niestety tak to często bywa, gdy ktoś żyje zbyt długo.

@marta 50 Jak dla mnie to opis grobu na cmentarzu.

@opal Czyli powrót do nałogu. Może uda się za następnym razem.

@Rolek Prawie jak psalm z biblii Całkiem zgrabnie wyszło.

@kwintesencja A u mnie to tak romantycznie, "serwetkowo". Staram się nosić ze sobą kartkę i ołówek, bo natchnienia przychodzą nagle i niespodziewanie. Muszę od razu zapisać, bo inaczej ulotni się z pamięci. Często przychodzą na spacerze. Czasem gubię, gdzieś te skrawki, zamazują się na deszczu lub śniegu, wpadają do kałuży. Mam też w łazience coś do pisania, a tam wody nie brakuje i o "nieszczęście" łatwo.

@Ewelina Hm, mnie się zawsze zdawało, że inspirację bierze się za darmo i nie trzeba o nią żebrać.

Ja również nie wiedziałem. Czego to ludzie nie wymyślą. @ais Teraz mogę spokojnie dać serduszko za ciekawy pomysł na wiersz

@Giorgio Alani Dziękuję za polubienie.

@Ewelina Ciekawe opowiadanie. Trochę się nawet odnajduję w głównej bohaterce. Wszystko co zbudowałem okazało się zamkiem na piasku, a życie snem, który obudził się ciemnym deszczowym świtem nad morzem łez. Dzięki temu już wiem... jak dobrze śnić.

Umarłbym z głodu do rana. U mnie na kolację o 22 to dwa duże talerze kartofli z dodatkami, bo na jednym się nie mieści. A potem na śniadanie o 6 pełen garnek kaszy o pojemności 1,5.

Pewnie. Chętnie Ci ulżę. Będziesz fruwać jak aniołek. A u mnie i tak po tygodniu nic z tego nie zostanie.

@ais Niestety niektórzy muszą dbać o linię. To pewnie straszne tak się ograniczać. Szczególnie, gdy ktoś jest smakoszem. Ja zawsze miałem indeks BMI na pograniczu zagłodzenia. Mam ogromną przemianę materii.

Ładnie brzmi. ta strofka

@Kwiatuszek Ja też już nie mam żadnej babci, a jeszcze niedawno miałem, bo obie żyły ponad 90 lat. Twój wiersz przywołuje miłe o nich wspomnienia.

Póki co ograniczam się do kwiatków, ale nigdy nic nie wiadomo. I ślepej kurze może trafić się ziarno... a nawet serce.

Ja mam skłonność do przelewania. Czasem kwiatki mi gniją. Za dobry dla nich chce być.

Tylko pozostaje pytanie otwarte na całą szerokość ramion... jak?