Poezja to życie

Duchy, strachy I upiory! Strzeż się ich! Będziesz przerażony! Bo nocą ujawnia się Największe zło A człowiek to dla nich Tylko zabójcze tło! Zaczyna się koszmar Gdy pukają do twoich drzwi...

Sumienie Cierpienie Dwa słowa A potem zbawienie Od Boga? Czy tylko Nic nie warte Wspomnienie i marzenie O świecie bez grzechu i zła?

Klęczą, upadają Modlą się i odpadają A życie dalej trwa Pisane wierszem Językiem życia i śmierci

Mówisz "tak" Mówisz "nie" Potem słyszę Myśli twe Odbijają się Tak nagle Echem od czterech ścian

Maluję twoją krwią Ptaki w błękicie Najpierw jestem A potem gaśnie We mnie życie I zostałem całkiem sam Kolejna nieprzespana noc W antykwariacie poety A potem dzień pachniał Kwiatami kobiety

Dzisiaj wieczorem Baby mielą ozorem I nic się nie zmienia W świecie iluzji i kłamstwa Bo świat ma zapach Świeżej krwi Wylanej jeszcze dzisiaj Z gorącego kotła Na moje wspomnienia Na moje marzenia

Ból Prosto do duszy I bicie serca W uszach Światło w tunelu I ktoś na końcu Nie boję się śmierci!

Życie to udręka Śmierć to hańba Miłość to ból Sen to odpoczynek Dzień to oczekiwanie A noc to zabawa Do samego rana...

Ukojenie Westchnienie Marzenie Zostało w nas Przez tyle lat Uśpione Jak dziecko dręczone W świecie Który nie wie Co to litość...

@FaLcorN Niespokojne oddechy czyli strach, obawa i lęk.

Niespokojne oddechy Prowadzą nas W ramiona obłędu A żyjemy przykładnie I bez grzechu Modląc się O początek i koniec dnia Dokąd zaprowadzi nas historia ta?

@Alicja_Wysocka Do rymu pasowało:)

Mam cię! Jesteś cała moja! Do rosołu rozebrana! Całkiem mi oddana! Żyjesz we mnie A ja w tobie Twoje nagie ciało Płatkami maku ozdobie I razem będziemy trwać Aż po wieczności bezkresy Kochając noc I nienawidząc dnia...

Patrzę Modlę się Jest słońce Ufam i znikam Twoje usta gorące Nie prowadzą mnie nigdzie W żadne znaczące obszary O Boże jestem już taki stary!

Patrzę Modlę się Jest słońce Ufam i znikam Twoje usta gorące Nie prowadzą nigdzie W żadne znaczące obszary O Boże jestem taki stary!

Ścieżki odkryte A przez innych niepoznane I brak drugi powrotnej do domu Prawdę zabiorę ze sobą do grobu Tak jak gwiazdy na niebie Utkane z krwawych plam Odejdę na swoich warunkach Całkiem sam...

Piękne noce Senne noce W których Pojawiasz się ty I nie płyną już łzy Bo świat się nie zatrzyma A miłość zawsze wygrywa Nawet gdy jesteś sama Zraniona i zmęczona Anioły są już blisko Tuż za tobą...

Bluźnierstwo Okrucieństwo Krew rozlana Na wszystkie strony I bijące kościelne dzwony Grzesznik karmi się swoim grzechem A głupiec dławi śmiechem

Grzech i kara! Śmiertelna ofiara! I ciach! Kolejny brat gryzie piach! I tylko echo - strach! Krople deszczu dudnią w dach!

Fizyczność łączy Samotność dzieli I tak ci smutno Gdy leżysz całkiem sama W brudnej pościeli...

Tak jak swoje cienie Mijamy się Podążając za swoimi oddechami Co się stało z nami? I naszymi sumieniami? Tylko ślady krwi Z rozciętych brwi Zostały na rozbitym lustrze

Zjedz mój strach Nakarm się moimi lękami I obetnij mi język Zrób ze mną porządek Potnij moje ciało I bądź moim panem Zgnieć moje kości Zrób ze mnie kalekę I masz mnie w garści

Kiedyś tak A teraz nie Już nie kocham cię Bo umarły myśli me Wraz z potokiem Niewypowiedzianych słów A życie pokazało Swoje prawdziwe oblicze Który to już raz z kolei?

Żyjemy Umieramy A wszystko To co mamy To czas który Wyznacza początek i koniec Naszej ziemskiej podróży...

Lustereczko powiedz przecie Kto jest najpiękniejszy na świecie? Ofiara czy jej kat? Czy tonący we łzach cały świat?