Poezja to życie

Mijają dni Mijają godziny A samotność To jedyna rana Która boli najmocniej Nawet gdy uśmiechasz się W tłumie pełnym ludzi Nie zawrócisz już Nigdy z tej drogi...

Wieje wiatr Szumi las Już nie ma nas Tylko ślady zostały Na piasku o brzasku I czas uwięziony W klepsydrze Odetnę głowę Każdej hydrze!

Czy wrócisz Kiedykolwiek? Czy zostanę sam Ze słodkimi wspomnieniami I czy coś jeszcze Wydarzy się między nami? Czy zostanie Tylko smutek Pisany w moim Sercu białą kredą Nie odchodź...

@bazyl_prost Nie. To o nieszczęśliwej miłości

Za twoim Głosem pójdę Jak ofiara Na ścięcie Bo ty wciąż Żyjesz A ja kocham Cię zawzięcie I gubiąc Swoje miejsce Tu w tej Ciemnej uliczce Próbuje je Na nowo odnaleźć Ale tylko z tobą...

Na twoich łzach Uniosę się Tam wysoko Do nieba Bo wyżej przecież się nie da I zaprowadzę porządek W twoim rozbitym sercu Okiełznam je Tak jak fale Na niespokojnym morzu Jeszcze tej samej nocy...

Myśli i słowa Nienazwane W plątaninie czasu Gubią się I już nie wracają Do wymyślonych snów Chcesz to usłyszeć znów?

Nie pozwól By moje sny odeszły I pozwól mi Tak pięknie śnić o tobie I polegać na każdym Twoim słowie Nawet gdy będziemy Całkiem sami Na tym świecie...

Byłaś snem I głosem Boga W moich oczach I w moich uszach Który pokazywał mi Dobre i złe strony Tego życia Opisane już Na milion sposobów W księdze mądrości...

Ty byłaś Moją spokojną przystanią Która prowadziła mnie W dobre rejony I dzięki której Nigdy nie byłem stracony Nawet z bliznami Na rękach Nawet z bólem W sercu Trwałem I nigdy nie przestałem Myśleć o tobie Gdy mijały dni

W nocy Światła miasta gasną I nasz oddech Zamarza na szkle A my gubimy się W tym niewyraźnym tle Podziwiając widoki Które znikają Tak jak czas...

Jeszcze tej nocy Wrócę do ciebie I pokaże ci Kawałek raju W moich Drobnych dłoniach Naznaczony Boskim światłem Tam prosto z góry...

Jak dobrze Z tobą być I tańczyć W świetle księżyca Nie bać się niczego Czuć twój głęboki oddech Nawet gdy wdychamy Spaliny z ulicy

Byłaś Jesteś Będziesz Byłem Jestem Też będę Nawet gdy Obrazy się rozmyją To znikniesz Wraz z tą jedyną chwilą Zupełnie tak jak ja...

Wiosną Kwiaty rosną A moje serce Usycha z tęsknoty (Za Tobą) Więc tutaj Wylewam swoje Gorzkie żale I pretensje Do całego świata Że nie możesz Być ze mną Chociaż przez Krótką chwilę...

Co po nas zostanie? Miłość i te papierosy Które zostały na stole I jeszcze trochę Słonych i kąpiących łez I butelka czerwonego Francuskiego wina Przywołująca dobre czasy Nawet gdy pogoda Nie dopisywała za oknem I gdy nasze rany Tak bardzo nas nie bolały...

Miasto nocą I kolorowe neony Gdzie dobre życie To nagroda Bo każdy wraca W to samo miejsce Całkiem odmieniony I ta zabawa zaczyna się Od początku jak w kołowrotku Raz, dwa, trzy Raz, dwa, trzy Byłem ja Byłaś ty...

@Mitylene I szukamy ponownie swojego miejsca na ziemi

Ciemność Jedno słowo I rodzę się Na nowo Ale ze światłości Z boskiej miłości Kroczę prosto Ku wolności Ubrany w skrzydła anioła

Warto całować Twoje łzy Warto być Tam gdzie ty Warto spełniać Twe najskrytsze sny Nawet z twarzą Przyciśniętą do ziemi

Podaj mi Pomocną dłoń Gdy gubię się W gąszczu kłamstw I nie mogę Wrócić Tam na drugą stronę Gdzie słowa Mówią prawdę Ubraną w piękne kolory Czy wrócę w końcu Na właściwe tory?

Tańczymy Tak jak nasze sny W tłumie Tańczymy Tak zaciekle W tłumie Tańczymy Tak bez zahamowań Aż dzień się skończy A noc przywita nas Dojmującym chłodem...

Twoje sny Łzy, dłonie I zagubione słowa Twój czas Światło, miłość I ślady na śniegu Twój zapach Piękno, dotyk I ucieczka w ciemność Czy tam wysoko w gwiazdy?

Serce Złamane na pół I karty Wyłożone na stół I prawda Która nie boli Czy ktoś Tutaj odnajduje się W swojej roli W świecie Pisanym krwią W czarno białym świecie...

Pięści przyciśnięte Do twarzy Ta święcona woda Tak mocno parzy A jakieś cienie Uderzają do drzwi Otwierasz je I czujesz zew krwi!