Poezja to życie

@kwintesencja Światło jest lepsze od mroku. Światło to dobro i pokój a mrok i ciemność to zło:) Cieszę się, że Ci się podoba i dziękuję za pozytywny komentarz:) Również pozdrawiam:)

Znikamy jak Fale w oceanie I rozpływamy się Jak pył na wietrze Nie wiemy co będzie Dla nas lepsze Mrok czy światło? A odpowiedzi uciekają I nie jest wcale łatwo...

Rodzimy się i umieramy I choć na swojej drodze Nigdy się nie spotkamy To wierzymy w przeznaczenie Tak samo jak w to Że kruche jest nasze istnienie...

Twój dotyk Działa na mnie Jak narkotyk I wprowadza W odmienny stan świadomości I nie mam nigdy dość Twojej miłości I na błękitnych falach oceanu Unoszę się Kocham Cię Pragnę Cię

Kobieta piękna istota Dokonałem swego żywota W jej ramionach...

@Leszczym Dziękuję bardzo i pozdrawiam:)

Wołaj mnie Poczuj mnie W ciepły dzień I chłodną noc Dotknij mnie Pocałuj mnie Chociaż byłby to sen Ten cudowny z Tobą jeden raz

@Ana Różne interpretacje są dozwolone. Również pozdrawiam :)

Przez ślady zagubione Przez czasy wymarzone Szukam ciepła W Twoich ramionach A Ty jesteś Wciąż zimna jak lód Chyba już nie wierzę W żaden cud Bo zdobyć Cię To próżny trud!

@ais Co masz na myśli?

Pachniesz jak płatki róży I pobyt z Tobą Dobrze mi służy Bo widzę Cię Nawet w moim śnie I w promieniach słońca Tak bez końca Wciąż umieram W zachwycie Bo takie piękne Jest z Tobą życie

Tyle wiemy O sobie samych Co dobry Bóg I gdy nadciąga burza Przekraczamy kolejny izby próg Aby szukać przed Ulewą schronienia I uciec od zapomnienia...

Wracam do tych chwil minionych I z Tobą wyśnionych Na czarnej kliszy Więc pocałujmy się Teraz w zupełnej ciszy...

@Waldemar_Talar_Talar Cieszę się i dziękuję bardzo. Również pozdrawiam

Twoje sny Tak jak moje łzy Starannie pielęgnuje I Twój oddech Na mojej skórze czuje Bo nadajesz sens Mojemu istnieniu I wszystko zamyka się W jednym marzeniu O Twojej bliskości I pulsującej namiętności To takie piękne...

Przemija miłość w nas Tak jak ten przeklęty czas I zostawia wspomnienia Bo nic już nie ma znaczenia I wszystko rozpadło się Jak w tym koszmarnym śnie I już nie ma cię I już nie ma mnie...

Rozkwitasz tak pięknie Uśmiechasz się tak słonecznie Jak wiosenny mak I kocham Cię mocno tak Bo jesteś moim światłem A ja twoim cieniem I rozświetlasz mój mrok To gdy słyszę każdy Twój krok I pamiętam każde Twoje słowo A wieczorami rozmyślam je na nowo

Chcę chwytać z Tobą Blask dnia codziennego I budzić się poranka zimowego Chcę żyć z Tobą Blask dnia codziennego I nie kłócić się o nic złego Chcę pocałunków z Tobą Blask dnia codziennego I czuć bicie serca Twojego Chcę miłości z Tobą Blask dnia codziennego I nie chcę już niczego innego

Wojna gwałtowna Katastrofa dosłowna Uderzyła strachem w ich serca Bo wojna uśmierca Hukiem błyskawicy Obudziła ludzi w śpiącej stolicy I zostawiła bolesne wspomnienia A ludzie mieli tylko skromne marzenia O dobrym życiu Bez huku spadających bomb...

@Asia Rukmini Tak żądza porywa i trudno się wyrwać z jej objęć:) Również pozdrawiam

Z ulotnych chwil wspomnień Nasze twarze były takie wesołe. Jak szybko mija ten czas Sentymentu blask siedzi wciąż w nas Z trudem zamykam ten album wspomnień Bo tak brakuje mi nas Przyjacielu...

@Leszczym Dzięki i cieszę się:)

@Leszczym Dzięki:)

@violetta Dziękuje:)

Szukałem cię Na dalekim brzegu Ale zobaczyłem tylko Ślady bosych stóp na śniegu Bo zniknęłaś tak wcześnie I został mi tylko twój obraz we śnie Jak wiosenny motyl pachnący A ja nie mogłem powstrzymać swojej żądzy W zdobyciu cię...