Poezja to życie

Łzy anioła Kapią w dolinie A ja modlę się O przebaczenie W mojej ostatniej godzinie W bólu pogrążony I życiem zmęczony Pragnę tylko Trochę ukojenia I niech odejdą w niepamięć Bolesne wspomnienia Teraz i na wieki A koniec nie będzie już daleki

W uszach szum I jeden dziki tłum Który spogląda na mnie I sam nie wiem Czy jestem na dnie A Ty skradasz się Tak pięknie Ubrana w ciemne szaty Bo jesteś tylko Ty I dwa odległe światy

Czy to już maj? A Ty piękna swoje ciało mi daj! Bo ten miesiąc Uderza kościelnymi dzwonami A my jesteśmy całkiem sami Pośród zielonych Pięknych pól Ty królowa a ja król I nic więcej Nam nie trzeba Tylko trochę Własnego nieba

Mieć prawdę Jak na dłoni I zanurzyć się tam W błękitnej toni I trwać w milczeniu Trwać w skupieniu Żyć jak trzeba Tak blisko nieba Z głową w chmurach Jak marzyciel

W potoku zagubionych snów Czekam na miłość jak ze snów Czy trafi mnie strzała amora? Czy przyjdzie na mnie pora? Tego nie jestem w stanie Objąć rozumem I czekam na gorące uczucie Razem z szarym tłumem

P jak pragnienie W jak westchnienie Z jak zbliżenie Z tym się czuję Jak anioł w niebie Bo to wszystko Co mam od Ciebie

Serce bije Poruszone rytmem Miłosnego uniesienia A miłość to coś pięknego I nic innego nie ma znaczenia To jest chyba Cała tajemnica istnienia?

@staszeko Dziękuję i cieszę się, że Ci się podoba:) Pozdrawiam

Pieśni miłosne Pieśni radosne I człowiek z wiatrem we włosach Czekający na wiosnę W tłumie zagubiony Ktoś niespełniony Pieśni miłosne Pieśni radosne I ten z głową w chmurach Czekający na wiosnę Życiem zasmucony Ktoś blizną naznaczony

Pijany sen wariata O końcu świata Czy kiedyś spełni się? Czy raczej nie? Jedno licho wie!

Gdzie mnie wiatr poniesie? Czy jak piórko delikatnie uniesie? Tam wysoko Ponad błękitne obłoki I gdzieś zniknęły Moje kroki Rozpłynęły się Jak duchy we mgle I zostało tylko jedno serce Bijące w niewyraźnym tle

@Tectosmith To tylko tak wymyślone i napisane na potrzeby wiersza. Pozdrawiam

Żyje tak jakby Jutra miało nie być Czy tak trzeba żyć? Czy szukać odpowiedzi W gwiazdach na niebie Czy bardziej pokochać siebie? Czy nie mieć Pojęcia ani rozumu I być podobnym do szarego tłumu?

Nie ogarniesz rozumem czasu I nie pojmiesz jego nieskończoności Bo jesteś tylko ofiarą własnej niedoskonałości

Wyrwij mi słowa Z poukładanego wiersza I niech będę pierwsza W kolejce do twojego serca

@Waldemar_Talar_Talar Dzięki bardzo i również pozdrawiam

Wiosna, jesień Jesień, wiosna Przyszła miłość Do serca radosna Pokazała prawdę O ludzkim istnieniu I słowo stało się ciałem W sennym marzeniu

Znajdę Cię w moich snach Całą przyozdobioną brokatem I będziesz czuła powiew Chłodnej wiosny na nagiej skórze A dwa ciała nie złączą się W pocałunku ani miłosnym uścisku Będą z dala od fleszy błysku

Jesteśmy tylko Strumieniem światła Przenikającym do twoich drzwi Szukającym ukojenia W ramionach absurdu A czas wciąż do przodu gna Zostawiając blizny Na pięknej twarzy I piekło zamarzło znów Który to już raz?

@corival Zmieniłem. Rzeczywiście nie pasowało. Dziękuję za serduszko i pozdrawiam:)

Znajdę Twoje sny Zapisane na bilecie powrotnym Do wymarzonego raju Twoje oczy będą jak kolory tęczy W upalnym maju I odnajdę Cię w końcu Taką zakochaną, taką zatroskaną Twoje ciało będzie w magicznej ekstazie I zostanie jedno uniesienie W ostatniej księżyca fazie

Narodziliśmy się Z ziaren piasku I obudziliśmy O wczesnym brzasku Unosiliśmy się jak Płatki róży na wietrze Łapiąc mocno powietrze Szukając swojego miejsca W chłodnej dolinie cieni W czasoprzestrzeni

@marekg Piękny wiersz: )

Niech słowa o miłości Trafią na podatny grunt I pokażą nam prawdę O lepszym świecie Objawioną gdzieś tam W niebie między aniołami Młodzi kochankowie Jeszcze mocniej przywarli Do siebie swoimi udami

Sekrety Wielkiej Nocy Wprowadziły nas W radość ze Zmartwychwstania Pańskiego A ciało Chrystusa Stało się ciałem życia Które prowadzi nas Przez troski codzienności Bo kochamy Boga W jego wiecznej świętości (My tacy grzeszni)