Marek.zak1

Dla mnie to relacja matka - syn, ale również może być o wiernej śmierci. Idę po tytule.

Relacja matka-syn jest bardzo specyficzna, a matka kocha go, w przeciwieństwie do innych kobiet, bezwarunkowo, bezinteresownie i do końca. Jako jedynak przerabiałem, więc znam temat. Świetny, poruszający do głębi wiersz, tak po prostu. Pozdrawiam z podziwem. Marek

Wielu ma ją w pamięci, tak jak inne niezrealizowane marzenia, a do końca coraz bliżej. Dobry tekst.

Jak mówią Czesi: to tak funguje:).

Każdy spec ci to powie, ważne, że szumi w głowie.

Mam takich kilku znajomych. "Kierowniku, cos na wspomożenie". Jedzenia nie chcą, chociaż oferuje im kupno, zbierają na...jak twój. Życie.

Żeby mistrz był szczęśliwy:). Pozdrawiam

Stety, niestety każdy sam musi sobie odpowiedzieć na to pytanie. Do pomocy ma naukę, religie, filozofie, własny rozum i intuicję, bliźnich i...... mistrza, który nie zawodzi:).

Pewien młodzieniec zadał mistrzowi pytanie - W jakim celu żyjemy, jakie twoje zdanie? - Ja żyję aby żonę wspomagać w potrzebie, ale po co ty żyjesz, powiedz mi, bo nie wiem. Inspiracja: Kot i jego ostatni wiersz.

Welcome. Oby nic groźnego, zdrowia życzymy:)

Fajna deklaracja, czuję też humor, ale ta ostatnia linijka...spodziewałem się innej puenty. Pozdrawiam.

Świetny tekst. Po prostu. Pozdrawiam

A to szkoda, bo zawsze trzeba się komuś narażać, a to już lepiej iść po całości:). Pozdrawiam

Fajny wiersz w kierunku erotyku. Z tym wykradaniem i rąbkiem, to trzeba brać i po całości:) Pozdrawiam

Ja zamierzam oddać moje ciało na przeszczepy, lub studentom medycyny do zajęć anatomii. Pomnika nie chcę w ogóle. Pozdrawiam i witam.

Dzięki za miłe słowa. To krótki wierszyk, a mocno złożony temat, bo oczywiście kasa jest w tle, a instytucja "gosposi" ma łagodzić krytykę celibatu ze strony księży zainteresowanych kobietami i zatrzymanie ich w stanie kapłańskim. Świetnie to zostało pokazane w "Klerze". Pozdrawiam.

@Andrzej_Wojnowski My tu poeci i poruszamy sprawy uniwersalne:). Tekst prawdziwy i udany. Znałem niejeden taki case. M

Tak to bywa, jak żona niewymarzona. Pozdrawiam

Młody człowiek do mistrza zwrócił się z pytaniem, - Czy wiesz może dlaczego księża luteranie i inni też duchowni, mają własną żonę, a w naszym wszak kościele, to niedozwolone. - Wiem, o co tobie chodzi, słyszę to po głosie, nie można żony, ale można mieć gosposię. Strawę ci ugotuje, dom też ochędoży wieczorem, po wieczerzy, deser ci dołoży. Zobaczysz, że celibat aż tak nie przeszkadza, kiedy twoja gosposia wie, jak ci dogadzać.

Fajny wiersz, a monitoring ma zalety i wady. Jestem zdania, że większość związków jest z pragmatyzmu, a gdy dołożymy problemy dnia codziennego i wrodzone nam lenistwo, to tylko dziwne, że tak mało związków się sypie. Pewnie trwają z rozpędu.

Bardzo dobry, poruszający wiersz, co u Ciebie jest standardem, ten też z żalem w tle. Pozdrawiam. M

@Kot Nie znałem, ale duch i klimat ten sam:).

Inny młodzieniec o miłość prawdziwą wypytywał, od mistrza mądrej myśli rychło oczekiwał. - Ludzie wielu kochają, zwłaszcza gdy w potrzebie, ale zawsze najbardziej to kochają siebie. To jedyne uczucie, co nigdy nie gaśnie, i mu nie szkodzą żadne kłopoty czy waśnie.

Fajny tekst:). Pozdrawiam