Wędrowiec.1984

@Sylwester_Lasota Prawda, i nie trzeba nawet aż tak daleko w historię kinematografii sięgać. Ot, chociażby Lista Schindlera...

@Rafael Marius Albo w filmach. Relacja pomiędzy Rachael a Deckardem była wręcz magiczna. Dziekuję.

@viola arvensis Dziękuję. Film jest naprawdę doskonały, zwłaszcza wersja The Final Cut.

@Antośka Gorąco polecam. Dzisiaj to już klasyk.

@Domysły Monika Dziękuję za naprawdę przemiły komplement. :-) Po pierwsze, jeśli Pani to nie przeszkadza, możemy spokojnie przejść na ty. Po drugie, jeśli o wiersze chodzi, niewypały się zdarzały, owszem, bo to nie jest tak, że wszystkie utwory podobają się z definicji, czy są prawidłowo napisane, niemniej jednak, odkąd świadomie zacząłem uczyć się, jak pisać, staram się przestrzegać matematyki w tekście, by np. płynnie się go czytało.

@Leszczym @Antośka Oba filmy są świetne, a pierwszą część uwielbiam, jak już pisałem. Polecam wersję The Final Cut. Dziękuję.

@Stary_Kredens Dziękuję.

@Marek.zak1 No, niby tak, ale... Hmm... Pieniądze pieniędzmi, a radość radością.

@Jacek_Suchowicz @Marek.zak1 @Alicja_Wysocka Dziękuję. Gdybym miał wskazać mój ulubiony film, byłoby to zdecydowanie Blade Runner, w zasadzie już od bardzo dawna. Część druga, czyli Blade Runner 2049, również jest świetna.

Rachael * Znalazłam w niepamięci mały okruch czasu, Lecz boję się go dotknąć i dokładnie zbadać. Zrobiłeś to specjalnie? Powiedz mi od razu… Dlaczego wątpliwości mam odczuwać nadal? Wiesz dobrze, czemu światłem skrzy się bursztynowym, Bo przecież, tak naprawdę wiemy to oboje. Uciekłam - będą szukać. Co mam teraz zrobić? Powtarzasz, że wspomnienia nie są nawet moje. Widziałeś je, nieprawdaż? Mów, i nie udawaj, Jak gdybyś miał tajemnic nie zobaczyć nigdy. Czy teraz, gdy przed tobą stoję całkiem naga, Wciąż pragniesz, bez wahania, ścigać mnie, jak inni? Chcesz milczeć? Więc dlaczego, gdy rozpinam włosy, Odczuwasz, na nadgarstkach, sto tysięcy muśnięć? Przemienię cię za chwilę w najprawdziwszy dotyk, A kiedy będziesz gotów, zmienię siebie również. I będę, wręcz na przekór, delikatne dłonie, Przeplatać przez rozgrzane opuszkami ciało. Impulsy, tuż pod skórą, iskrzą pobudzone; Nie znałam tego wcześniej. Powiedz, co się stało? Zaufać mam wspomnieniom? Wybacz, nie potrafię, I coraz bardziej przez to siebie nie rozumiem. Ciekawość tak bezczelnie sny obraca w jawę; “Pocałuj mnie” - do ucha ciągle podszeptuje… I działa, jakby była nieskończoną siłą, Na którą całe życie, dotąd miałam czekać. Pod skórą, jakże blisko - pozwól - niechaj płyną! Pocałuj mnie, dotykaj. Zrób to proszę, Deckard. --- * - replikantka, w której zakochuje się, z wzajemnością, główny bohater filmu Blade Runner, Rick Deckard.

@beta_b Naprawdę bardzo ładny i pozytywny tekst. Podoba mi się, a im dalej, tym fajniejszy.

Także wciąż czekam.

@aniat. Taki troszkę ułamek czasu, który udało się zatrzymać wspomnieniami, jeśli prawidłowo zinterpretowałem treść.

@Jacek_Suchowicz Również lubiłem, wspomnianą przez rozmówców, kreskówkę, która zresztą tak naprawdę jest japońską anime. Wiersz to dla mnie taka bardziej ballada, niż bajka, ale i tak pasuje.

@iwonaroma Musisz, to kwintesencja utraty zapału. Dwa razy straciłem przez to hobby.

@helenoir Bardzo dziękuję i cieszę się, że się wiersz spodobał.

@Kasia Koziorowska Na początku myślałem, że to zupełnie inny utwór od kilku poprzednich, ponieważ czytając pierwsze strofy, takim właśnie zdaje się być. Później fajnie wracasz do "swoich" klimatów. Podoba mi się to.

@Somalija Dziękuję.

A, rozumiem. Dobra, wszystko jasne. :-)

W jakim sensie? Chcesz napisać wiersz o umysłach analitycznych?

@Somalija Dziękuję.

Lubię czasami przeczytać coś starszego, żeby zobaczyć, jak twórca zmieniał się przez lata.

@Anna-PK Bardzo ładnie, podoba mi się. Do tego dochodzi jeszcze piękne zakończenie. W ogóle lubię wiesze o przemijaniu, jesieni, itp.

@Somalija Bardzo ładny.