Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Wędrowiec.1984

Mecenasi
 Pokaż profil  Zobacz aktywność

  • Postów

    4 824

  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    40

 Typ zawartości 

Treść opublikowana przez Wędrowiec.1984

  1. Wędrowiec.1984
    To to! I tego należy się trzymać... albo pograć w Sapera na Windowsie. ;)
  2. Wędrowiec.1984
    Silwuple :-)
  3. Wędrowiec.1984
    Tak, ileż to razy człowiek wie, że dostanie od życia po tyłku, a i tak wchodzi na minę, prawda? Najsmutniejsze jest to, że czasami nie ma wyjścia i trzeba wejść na pole minowe, stąpając świadomie po minach, ponieważ innego rozwiązania zwyczajnie nie ma. Na szczęście życie to nie tylko troski i smutki ale także chwile szczęśliwe, które należy kolekcjonować, co niniejszym czynię, dając serduszko. :)
  4. Wędrowiec.1984
    Czytając ten utwór wielokroć przychodziło mi na myśl zdanie: kurczę, to przecież o mnie! ...i nie tylko o mnie. Myślę, że wiele osób znajdzie tutaj aluzje do swojego żywota. Bardzo trafne metafory i jakże prawdziwe. Ode mnie leci serduszko! :) PS: Ech, muszę jakąś fraszkę popełnić. Dziwne, że wpadłem na ten pomysł po przeczytaniu tego wiersza ale ok. Fraszki są spoko.
  5. Wędrowiec.1984
    Napisz, napisz... chętnie przeczytam. Również pozdrawiam serdecznie :)
  6. Wędrowiec.1984
    @Justyna Adamczewska Piękny wiersz i widzę w nim dużo tego co opisałem w swoim. :-) Może dlatego, że Młoda Polska miała jednak wiele wspólnego z romantyzmem... No i bardzo lubię takie motywy walki do końca, nawet beznadziejnej.
  7. Wędrowiec.1984
    Dziękuję za plusik choć nie czytuję Baudelaire’a. :-)
  8. Wędrowiec.1984
    @Sylwester_Lasota @Bogdan Brzozka dziękuję. Kiedy czytam ten sonet widzę stary żaglowiec z poszarpanymi żaglami i połamanymi masztami... gdzieś daleko, na horyzoncie. Nigdy już nie dobije do brzegu i wraz z załogą duchów będzie wiecznie żeglował po morzach i oceanach.
  9. Wędrowiec.1984
    @Justyna Adamczewska jak romantycznie... :)
  10. Wędrowiec.1984
    @Justyna Adamczewska no fakt, leje jak z cebra, diamentowymi kroplami. :)
  11. Wędrowiec.1984
    Ciekawa interpretacja i tak też mogło być w tej historii, aczkolwiek chodziło mi tutaj o diamentową kroplę deszczu, która wzbudza ulewę, na sposób opisany w wierszu. :)
  12. Wędrowiec.1984
    Gdybym miał wybierać, które zwierzę bardziej lubię (psa czy kota) to nie wiem co bym wybrał. :) O przemocy wobec zwierząt nawet nie będę tutaj pisał, bo nienawidzę bestialstwa i takie rzeczy łamią mi serce.
  13. Wędrowiec.1984
    @Młoda Dziękuję za serduszko. :-) Tak... to mógłby być ten okręt... Bardzo lubię koncept Latającego Holendra, czy to z Piratów z Karaibów, czy to z realnych opowieści piratów, aczkolwiek tutaj nie był akurat moją inspiracją. :) Diament jest bardzo sprytny, ponieważ wywołał ulewę. :) No i Justyno, dziękuję za serduszko.
  14. Wędrowiec.1984
    Sztorm Na szklistych pięciu liniach osiadł kropli diament I tworzy łez melodię deszczu lśniącym chórem, Uwodząc każdą nutą wichru milion córek, Dla których wzniesie złoty, śród obłoków harem. Rozrywa sztorm niebiosa, trąbiąc grzmotów gamę, I strąca mały okręt w gradu siwą chmurę, Gdzie lodu martwy dotyk żagle chwyta czule, Z warkocza srebrnych komet, boską igłą tkane. Ucichły nagle grzmoty. Kurs na port ojczysty! Zawińmy tuż przed świtem, póki gwiezdny szpaler Wyznacza dziś wędrowcom trakt na niebie mglistym... Lecz gdzież załoga moja? Zjawy łajby starej Ślubują swe marzenia o powrocie ziścić, Żeglując statkiem duchów, wiecznie, poprzez fale. ...
  15. Wędrowiec.1984
    No tak, nawet dorosły poczuje się jak dziecko... Miewam tak wielokroć gdy, po latach, odkurzam różne rzeczy z dzieciństwa. ...jakieś stare komputery, zeszyty z podstawówki, kasety VHS z ulubionymi filmami. Czuję się wtedy jak dziecko, oszukując rzeczywistość. :-) ...czasu oszukać się nie da, jednakże można dać mu prztyczek w nos. ;-)
  16. Wędrowiec.1984
    Silwuple. Rozterki? A co tam... Przecież swobodnie płynę przez noce i dnie. ;)
  17. Wędrowiec.1984
    A mnie się podoba. Tak się fajnie rozluźniłem czytając ten utwór. Szczególnie początek: ;)
  18. Wędrowiec.1984
    Ja też! :-) Jest tu nawet ten wiersz ale to bardziej Świteziankę przypomina.
  19. Wędrowiec.1984
    Człowiek bez wyobraźni, kiedy jest już wystraszony, pewnie z miejsca ją zyskuje. Tak wiesz, pstryk i masz. ;)
  20. Wędrowiec.1984
    Właśnie też tak dzisiaj mam. :-)
  21. Wędrowiec.1984
    Hihi zdziwiła byś się. ;-))
  22. Wędrowiec.1984
    Silwuple i również merci. No prawda w sumie hehe :) Za dużo Świtezianek... Tak!
  23. Wędrowiec.1984
    A tak, też to poczułem czytając. No i autor naprawdę mi zrobił tutaj: wiesz, już były kruki, już jakiś tam trup. Myślę sobie: hmm... pewnie jakaś nieszczęśliwa kochanka straszy po lesie, albo jakiś żołnierz... A tu nornica! :D
  24. Wędrowiec.1984
    Nom, aczkolwiek troszkę czekałem na moment kiedy w utworze wyskoczy nagle jakaś zjawa, czy upiór. Ech... moja kochana epoka :D
  25. Wędrowiec.1984
    Hehe, nie masz za co przepraszać. Przecież nic się takiego nie stało. Po prostu zapomniałem już o tym temacie. :-D Za to wiersz został mi w głowie i o to chodzi! :))
×
×
  • Dodaj nową pozycję...