Wędrowiec.1984

Doskonałość jest bardzo względna. :-) Hmm... co by tu jeszcze WarszawiAnki przeczytać? :)

Cudowna ostatnia zwrotka. Tak, dziś romantykiem być naprawdę trudno, a będzie jeszcze trudniej. Uczucie zanika na korzyść znieczulicy i pogoni nie wiadomo za czym. Romantycy wracajcie! :-)

Więc napisz i zadedykuj pogubionym duszom dzisiejszych czasów. Serio, serio :-)

No cóż, wobec tego jeszcze całkiem niedawno napisałabyś jeno połowę swojego wiersza. :-)

Silwuple :-)

No i dlatego we wszystkim potrzebny jest umiar.

Cóż mam powiedzieć? Wspaniały wiersz. Uwielbiam w Twoich utworach to uczucie, które wylewa się z treści. :)

@Maria_M Uff, już się bałem, że nie dałem tutaj serduszka :D

Ależ proszę uprzejmie :)

Świetny pomysł, tym bardziej, że treść naprawdę ma potencjał! :-)

Za Pana Tadeusza zawsze plusik. Uwielbiam oba dzieła, zarówno Adasia jak i Juliusza. :)

To to, dokładnie :)

Cała prawda, caluteńka. Gomułka ponoć tak miał. Nie rozumiał tego, że ludzie pragną mieć dostęp do podstawowych dóbr osobistych, tłumacząc, że kiedyś wystarczyła mu jedna koszula i było dobrze. No, skoro jemu wystarczyła to innym także starczać będzie.

Lubię te motywy, bo to takie oderwanie się od świata i jego pośpiechu. :-)

Sulwiple. Jak już pisałem cisza kojarzy mi się z Mesjaszem ciszy, antagonistą jednej z moich ulubionych anime :)

Hehe merci :-) Ożył, ożył. ;-)

Hehe prawda ;-)

Hmm... może w ogóle istnieć niewrażliwy poeta? ;-) Wrażliwość nie jest smutkiem. Jest czymś zupełnie odwrotnym, czego dzisiaj jest zdecydowanie zbyt mało.

Szkoda mi się zrobiło tego wierszyka biednego. :-)

Przesadzanie i doniczka... To dobre jest, muszę to zapamiętać. ;)

Przypomniały mi się od razu katakumby w Paryżu.

Nie spodziewałem się tego co przeczytałem w poincie. Postrzępione, stare zdjęcia to coś co naprawdę lubię oglądać. Zawsze było mi mało starych fotografii wiec u mnie bez ochrony raczej nie pozostaną. :-)

Milczenie i cisza to przecudowna odskocznia o dzisiejszego, przepełnionego hałasem świata. Bardzo lubię motyw ciszy, która ciszą wcale nie jest. :-) Taką właśnie ciszę lubię najbardziej, bowiem jest inspirująca. No i oczywiście daję serduszko.

Czemu mnie tu jeszcze nie było? :-)

Technologia ma swoje dobre strony. Ratuje życie, pomaga niepełnosprawnym etc... Niestety zapędza ludzi w kierat swojego pośpiechu. No ale to już pisałem :-) Powiem Ci, że bardzo dobrym ratunkiem jest poezja. Czytanie wierszy pomaga się uspokoić, wyciszyć... Czasami wręcz drażnią mnie różne, hałaśliwe głupoty z telewizji, bo nie mogę sobie w spokoju poczytać. No ale poezja na pewno nie jest panaceum dla każdego. "Slow life" przede wszystkim :-)