23.

Wyjątkowość przejrzystą jak perła w chmurach i w krysztale, i w każdej chwili to kaszmir, żeby rubin w locie roztrzaskał na blacie ostatek tego, czym żyli od zawsze to Chłód. Ciepło. kolory jak dźwięki w synestezji rozbicie w głuchej, zimnej przestrzeni żeby wrzące słowo od gniewu wykrzyczało ci: Nie jestem wyjątkową za sprawą szeptu dla pustego, martwego krzyku.

Dzięki, @Gaźnik. Wciąż czekam na coś od ciebie ;)

Dziękuję @dmnkgl, @Victoria, @Sekret. Jestem tylko ciekawy, które przesłanie jest częściej, na nieszczęście, prawdziwe ;) Dobrego tygodnia!

Dziękuję @>Marianna<, miłego dnia ;)

Zabiłem ptaka w locie piękny był, skakał aż do skrzydeł, gdy ciałem przysiadł na listwie ze wstążką na nodze, podobnej do węża za drzewem w ogrodzie wielkim jak kontynent. Zabiłam, bo miał własną przestrzeń coś więcej niż tlen czy powietrze, a wszystkim miało być lepiej za parę drobnych, co stały się połową nas, która nie zniknie. Zabiliśmy w spokoju majowej nocy przywiązanie do dłoni, czynów ich i młotem wbiliśmy do głowy im ptasie móżdżki, wasze miłości wolności, mamy za nic.

@Lahaj Dobry wiersz, nie jestem jedynie przekonany co do prawicowości A. Dudy, choć to może kwestia różnych światopoglądów i interpretacji obecnych wydarzeń. Miłego dnia ;)

Dziękuję @huzarc, @Victoria. Miłego dnia ;)

Ciężko to życiom, którym zabrano anielskie liczydło, gdy wierzgają palcami nad chwilą, a zbyt dawno minęła miłość, chociaż za ciasno gdy, jak bydło, pędzą pod klatką z ich koniczyną, aż przed twarzą deszcz jak litość, gdy staną za ścianą za którą krzyczą, ażeby to ciało stało się liczbą, taką zamażą przeciągłą, ostatnią ciszą.

Dziękuję @ais Miłego dnia!

Ostatnie słowo Rzucone w kąt z nieuwagą lęgnących lat ażeby powstawać na widok, na dźwięki twe jakoby miały wdzięki, co wybudzą świat z ciszy po twych słowach, co były przedziwne aż zostały w snach. Prawie otworzono Lewe oko, co wszystko zobaczy na wspak i miłość i kwiaty stąd do nieba, delikatne zanim ruszą zamienione w pełny wrzask a korzenie dojrzeją do piekła pod plastrem aż więcej nie zasnę. Może kiedyś będą o wiele silniejsze aniżeli dystans między śmiercią a mną kiedym chodził po gnijącym bukiecie żeby wyrzucić jedno aż na ziemię upadnie, daleko stąd.

Dziękuję Justyno, cieszę sie, że wróciłaś ;) A Charles Baudelaire i "Kwiaty zła" to jedna z moich ulubionych lektur ;)

Dziękuję @~Marianna_, a tytuł... nie jest moimi słowami, odniosłem się do przeszłości i zasłyszanych stwierdzeń. Pozdrawiam ;)

Dziękuję @ais, pozdrawiam ;)

Dziękuję @Luule, miłego dnia ;)

@M.A.R.G.O.T, @Natuskaa Bardzo dziękuję za odwiedziny! ;) @Grynszpani, jest mi niezmiernie miło, szczególnie że przeżywam ostatnio kryzys twórczy lub raczej - odmienione spojrzenie na całą znaną mi twórczość. Pozdrawiam serdecznie, życzę miłego dnia ;)

Dzięki, Tobie też miłej soboty :) Pozdrawiam

Jesteś moją ciszą wieczorem kiedy więdną kwiaty pielęgnowane a krzyk jest szumem bez kolców i nie dotknie nas, nie potnie palców gdy pierwszy raz nad słowem stałem... Dla ciebie musiałem zbierać listy w sobie, po pustej ulicy żeby nie wyszły z obcych ust te lepsze, te z tej tajemnicy co chłód mój ogrzewa a której nie powiem nigdy nie chcąc zawstydzić ciszy. Bo są słowa i są wiersze tak ładne, że wiszą na ścianie i są myśli, których przechować na zawsze, za szczęście nigdy nie chciałem.

Dziękuję @fregamo pozdrawiam.

Wiele trosk poczynionych dla kilku kwiatów więdnących od lat dla drzewa z powietrzem na bezdech na noce w ciszy idące w przepaść nad wielką ścianą ze wspomnień przepełnionych krzykiem za życia jak mewy nad morzem, gdy jeszcze deszcz jak płacz nad wiecznością tylko dla uczuć boleśnie niknących.

Dziękuję @AOU Spokojnej nocy.

@CafeLatte Dziękuję. Cieszę się, że wiersz zatrzymał ;) @Marlett Dziękuję, zawsze staram się zaskakiwać czytelnika coraz to nowszymi metodami ;) Pozdrawiam @Andrzej_Wojnowski Ach, punkt kulminacyjny, który czasami jest jakby początkiem wiersza ;) Dziękuję za odwiedziny @dmnkgl @~Mari_anna~. Życzę dobrej nocy :)

Usiąść na krześle nad ostatnią symfonią przed pełnym oknem wygorzałej muzyki, Zatańczyć nad tłem z ludźmi, gdy płoną jak każde uszy głodne słów, godne liryki kiedy wszystko jest smutną mową a w życiu brakuje prawdziwych... dlatego nie jestem tobą a będę nigdy.

Ciężko jest poczuć, czy ktoś faktycznie chciał dobrze. Dlatego cieszę się, że potrafię wykrzesać z siebie resztki optymizmu. Pozdrawiam ;)

No tak... dziękuję ;) Już poprawione.

Dulszczyzna jest tutaj jakby dopiero na trzecim planie, ale szanuję za spostrzegawcze oko. Miłego dnia życzę ;)