23.

Dziękuję @Waldemar_Talar_Talar. Trochę o kradzieży osobowości i tej przestrzeni życiowej ;) Ale to wszystko nakłada się na siebie, dlatego popełniłem kradzież ;) Dziękuję @olga.praska. Milo ciebie tutaj widzieć ;)

@JaKuba Dziękuję za informację. Taka sytuacja często zależy od tego, na jakim sprzęcie przegląda się stronę ;) Zaraz zmienię na normalną ;)

Tam stał człowiek, lecz tutaj istota bawiła słowem, szeptem z mroków, słyszał przechodzień, widziała znajoma snującym cieniem po duszach, wstydliwym palcem we włosach, była wszędzie i on zapłakał; Ten szept z listowia, dwa słowa na usta łatwe, lecz dla świata nie.

Czym jesteś poza mną i w moim ciele dokąd poszłaś Którym zmysłem uciekinierze moją pewność siebie do kąta ty tylko ustalasz warunki ja nie mogę tego spotkać. Mam chyba wrażenie złudne bardzo i rozdeptane że kiedyś miałem pragnienie i czułem magię a ktoś mnie zbyt twardo na ziemię To szczęście przecież zwykło być marzeniem.

Piękna brzydoto dzisiaj nuż się, a których kochaniem żebraków ucieleśnić słowem ciężkim Po twym darze nic nie ostanie na drogę psom kości jak pręty a z gardeł ,,zdychajcie!" mówiłaś o śmierci. Byt taki przyziemny trucizną nie gardzić, brać robactwo pod zęby, a krzywo! Czarować mową i kwas prochem na nerwy spalonym napastować miłość i czas nad słowo między żebra gdzie ta prawdziwość gdzie on miniony? Gdzie raz ciepła serc zbiegają chłód ziemi jutro zabierze to młodość jako ten anioł dni na świecie wnętrzem grzeje a starość jako to światło nie zostawia nic dla siebie.

Mam niemalże takie same podejście do religii ;) Napisałem to co wyżej, bo sympatycznie mi się skojarzyło. Pozdrawiam ;)

Dziękuję za odwiedziny, @Czarek Płatak Pozdrowienia ;)

Ach, a mnie ta końcówka strasznie intryguje. Nie jest to bezmyślne postawienie paru słów, ale chciałem pozostawić to faktyczne niedorobienie wiersza. Zresztą, już w trzeciej zwrotce wszystko zaczęło się wykolejać ;))

Bardzo dziękuję za ten wiersz, Waldemarze. Aż szkoda dodawać więcej... Pozdrawiam

Zrzucali mię z harfy jak słowika ostatni poranny śpiewak w kluczu Łapali oddechy jakby skala Scoville'a pękła i uczucie rozlało się w brzuchu Teraz patrzą niby milczeć, zło i cisza! a moja rytmika wyciąga krew z uszu I mają szczęście, bo nie słyszą dzisiaj nocy pamięci krzyknięta w smutku. Tymczasem Pan Bóg rzekł a ja wiem już me metafory pogniły Na kartkę spłynął mój pech a ty szukasz w wierszu koniczyny. Jeszcze... Niedorobioną przenośnią zabieram nocną publikę do lasu na lament Będą myśleć, że stoją na krzesłach na środku miasta i przyszli na kawę I kiedy tańczyć zaczną w promieniach moje oczy jak słońce czarne głupocie przestaną przyświecać. Wtedy zobaczysz moimi oczami Stoisz na polu w gównie albo je robisz.

Lat i doświadczenia mi potrzeba ;)

W Księdze Rodzaju jest trochę o tej zależności zła i dobra od samych narodzin. Po zjedzeniu owocu z drzewa poznania dobra i zła, Bóg rzekł: ,,Oto Adam stał się jako jeden z nas, znający dobre i złe", ale przecież przyczyna leżała (a właściwie pełzała) już na Ziemi stworzenia. Postać zwierzęca jest tam nieprzypadkowo, bo bliżej natury każdych stworzeń, to i faktycznie możemy rodzić się nieświadomi i niewinni (jeżeli nie grzech pierworodny), ale w kulturze tak to już jest, że przejmujemy winy i zaczyny naszych przodków. Trochę jak Izaak Abrahama itd. W każdym razie człowiek nie wiedział, że szatan to wąż, czyli nieświadomość. Ale to dobrze, bo czasami nawet błoga ta nieświadomość ;) Pozdrowienia! NN.

Dobro i zło ;) Ja tu się naprawdę wysiliłem na parę godzin, żeby coś takiego napisać. To totalna krytyka pewnych zawężeń kulturowych naszego wieku, ale tematu nie wyczerpałem. Nic albo wszystko tutaj jest przypadkowe, a twór ten uważam raczej za swój najlepszy. Pozdrawiam serdecznie ;)

Tylko chciałbym ja i ty my lub ona serce mieć myśli schematy a dusza rozstanie dramaty katusza jego ciebie w pamięci na słońce wyjść i kwiaty ciało rozruszać pod głową a miłość mieć wieki z tobą i z sobą czterdzieści świat a nie kręci dokoła i cztery powody do siedmiu mnożnik jedenastu trzeć w sercu popiół otrzymać i młodość odliczać godziny i dni szkoły końca dorosłość a nie widzieć nie patrzeć tłumy ludzie zwierzęta wiersze i papier i kły samotność ból rozstanie miłość ból rozstaje dróg ludzie drzewa małpy a cofać się w przeszłość cierpienie i szczęście po to by być by czuć gdzie teraz jestem.

Niby mikołaj pozbawiony wiary w płaszczu jak źrenice z piaskiem prosto z morza z dodatkiem soli nosi w worku brzęczące flaszki puste jak list w jednej na dnie którego świat nie roztrwoni Przeciąga już w butach kolejne wyrazy mojego wierszyka niezdarnym palcem po piasku gdy ciągną go z placu po płytach I ludzie dobrali pompony białe i zimne z bliźniego czaszki słowa chłodne, że nikt niewarty a oni palą światełka i znicze bo nie widzą twarzy bo nie słyszą życzeń. Ten dziad, którego opluto swym rozdartym płaszczem rękę jak skrzydło wznosząc na wzór gałęzi oliwnej nad głową pokazał, że istnieje przyszłość i przypomniał jak serce przyćmiłem gdy w sylwestra przed wybuchem ciebie w ramionach mych skryłem.

@jan_komułzykant @Tomasz_Biela jutro to jakoś rozpracuję. Dobrej nocy

Życie metaforą śmierci rzuciłaś w parku później całą fortunę dla pieniędzy na szczyt jesteś zagubiona ja o sobie nic nie mówię to ciebie boli jak z miliona a mnie jedna strzała w brodę postarza ludzie już głosem kuszę w ekstazie cierpień wiją się ciała do cmentarza ja widzę tylko smutek a ty własne serce miłością samej siebie rozdeptałaś.

Przepraszam, naskoczyłem. Przechodzę ostatnio trudny okres w moim życiu i jak na złość świat się do mnie nie uśmiecha. Żadne moje zachowanie nie jest teraz na pewno efektem jednej szpileczki ;) Pozdrawiam

A teraz całkowicie po ludzku i na poważnie. To skąd ta cała nieczułość? Kwiaty więdną tuż pod nosem, a my o znaczkach... ?,:.! Zaraz zacznę pisać o tym, jaki to ja jestem najgorszy, jeśli sprawiam wrażenie kulturowego ą ę. Fajnie, że chociaż nie piszę przekleństw, a to do czasu...

A kiedy i gdzie mam się tego nauczyć? Jestem najprawdopodobniej 20-30 lat do tyłu. Do tej pory zdążę się nauczyć 10 razy tej interpunkcji ;) A błędy i tak popełniają najlepsi. Czasami tylko wyznaczam rytm wiersza, bo często zarzuca się, że nie ma rytmu. A ma!! :D

Interpunkcja czysto informacyjna/wprowadzająca w rytm. Ktoś mi kiedyś powiedział, że jeśli nie potrafię używać interpunkcji, to lepiej żebym w ogóle jej nie używał ;)) Pozdrawiam

@Marcin Krzysica Dziękuję za wizytę. Pozdrawiam

Moje prośby wyciągnięte za wcześnie zawstydzają nagością światło dzienne dla przymrużonych powiek pani nieistotnej struny. Jej głos zatrzymał czas i zdołał poruszyć koła zębate jej świat, już nie nasz dźwiękiem zbudowała mury. Ja natury czasem słucham ciszy, proszę ducha w mym pokoju a za oknem ona rozśpiewana kroczy do martwego domu.

Dziękuję odbiorcom. Czuję satysfakcję, że pojawiają się komentarze i ktoś spogląda na moje starania ;) ,,Ktoś"- i to jaki ktoś! *A satysfakcję nadmiernie tu spłycam ;) Pozdrawiam

Gdybyś dał mi atrybut tej nocy bym wiedział, że niebo też ciemne Nagłym blaskiem skrząc swe oczy mógłbym ujrzeć cierpiące serce I słowa, ach słowa niósłbym na ustach martwych ludzi co w tłumie zgubili spojrzenie, i spijałbym wszystkie ich smutki na wieży sumień, tylko dla ciebie.