Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Justyna Adamczewska

Użytkownicy
  • Postów

    6 866
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    73

Treść opublikowana przez Justyna Adamczewska

  1. rośnie w nas potrzeba odczuwania nie zawsze dobra gotowi jesteśmy i na zło jednak to fajnie tak balansować na granicy otwartego świata szczęście z rozwagą możemy wybierać dbając przy tym o drogocenny spokój medytując wraz z duchowymi przewodnikami oni chronią nie narzucając się ich nauka tak mądra nietrudno wybrać z niej coś co posłuży za kanon i dobry ton akord uszczęśliwić mnie ciebie i znajdzie dla bezdomnego ruiny domu tak to forma świata równowaga a nie rozchwianie czego można chcieć więcej niż smaków wyczuwanych przez odpowiednie kubeczki genialność naszego organizmu dobrze że życie przybiera różne odmiany i tak nam z tym słodko - gorzko.
  2. Nadąsanego dancera z Brwinówka nie chciała przyjąć żadna potańcówka jesienny park tak prześladuje koślawością ławki tratuje skończył podrygi wystarczyła wiśniówka :)
  3. kocie, ależ Ty jesteś wnikliwy. Zatem odgadnione są poetyckie zamysły inaczej czary by prysły. Dzięki.
  4. A faktycznie - poprawiłam. Jesteś suuuperowa, dzięki. Tysia.
  5. Służę :)))
  6. Wiesz kocie, mam wiele "odniesień" do tegoż obrazu. Może te rozważania lepsze od poprzednich? :))
  7. No i co teraz? Poprawiać muszę. Kiepściutko ze mną. Słowa wyciekają niby z kapiącego kranu i dyndają na sznurku. Oj.
  8. Jakże pięknie ukazane piękno. Fajnie, że mogłam się delektować geniuszem. Pozdrawiam
  9. Kwaśno, cierpko, gorzko, landrynkowo... to superowe jest. Pozdrawiam. :)))
  10. Srebrna łyżka Czarne pastele połamały czas Mgliste odbicie lustra to przy stole siedzą żółtawe dłonie Ozdobne oczy pustych pierścionków mienią się złotem niepodrobionym. Niezaulgowy ostry posiłek Usta martwym napięciem mięśni zaciśnięte Mądry trupiszon bez przełyku próbuje wchłaniać słowa papierzysk balast literek. skóra widziadeł zwisa jak jęzor z bezzębnych warg sromu bez wartości *** Srebrzysta łyżka uderza w szczęki odmierza kęsy święconej wody zaprawionej krwią. Wiersz wg obrazu Francisco Goi "Dwie staruchy jedzące zupę" (1821 - 1923)
  11. Oj, kocie, kocie w to mi graj. "Zaczynasz ze mną rozmawiać, a nie mówić mi". Staram się, ale pracuję nad tym "staraniem". Dziękuję. :))
  12. Deonix_, dziękuję. Wiesz ja ciągle się uczę i Twe uwagi są bardzo cenne dla mnie. Absolutnie nie uraziłaś. Miłe, że tak dokładnie przeanalizowałaś mój wiersz. Poprawek jednak w nim nie wprowadzę - cały bym rozwaliła, ale ideę przekażę w innym - może lepszym. Ciepło pozdrawiam.
  13. Jarosławie, bardzo przejmujący wiersz. Myślę, że krwawych ludzkich działaniach. B. mną wstrząsnęły wersy. "
  14. Ostatni marsz Cichutko jadą walizki wypełnione Stacja Radegast czeka wyjątkową cierpliwością służy upodlonym. _____ Lekki wiatr rozrywa materiały pomaga zniszczeniu. Tratowany bruk płacze nie potrzebuje ucisku kół i drażniących kroków _______ Czeka groza niewidoczna dla martwych źrenic doceniających wegetację uniżoności. Cichcem zamilkły balkony nie chcą ruin gotowe na trwałość i ład zachłannych pieców. Maszerujących dotyka stagnacja nowo narodzonych demonów bydlęce skrzynie ostateczne drganie. J. A. Lipiec 2016 r. Radegast - jeden z najważniejszych obiektów związanych z historią łódzkiego getta. Miejsce, z którego w latach 1942-1944 odjechały tysiące ludzi do ośrodka zagłady w Chełmnie nad Nerem, a w sierpniu 1944 do Oświęcimia.
  15. ot węzeł gordyjski
  16. Wstawiłam obrazek kobiety obdarowanej, "szalikowo - kostiumowy. Pozdrawiam :))
  17. smutek przebija z wiersza. Ci mężczyźni :" zostawiają prezenty w progu i sami odchodzą o świcie Samotna nie - samotna tylko tyle można zrobić - wiersz o życiu autsaiderki - tak rozumiem. Dużo w nim wolnej samotności. Taki wybór, może zawód z przeszłości. podoba się :)
  18. ozzy9509, wiersz wzruszający. stwo Tak na zwierzętach można polegać, ludzie czasami zawodzą, jednak starają się naprawiać błędy - cóż młodości szaleństwa. Mam tylko taką sugestię. 1. 5 - może lepiej pięć 2. cie - poprawiłabym na "cię" 3. licze - na "liczę". :))
  19. Annie, poprawiłam. Myślę, że teraz jest lepiej.
  20. Annie_M, dziękuję za poczytanie i komentarz. Co do 2. obrazka - to jest dość realistyczny, ponieważ chciałam "przełamać" domyślność. 3 b. - jest "mych", bo moich już tworzy sześć sylab a potrzebowałam 5. Jednak pomyślę o tym. :)))
  21. Już powiedziałeś - haikowo. Piękne ono jest
  22. Odpisałam Jackowi K Kocie, "lubię z Tobą mówić z tobą"
  23. Już o tym pisałeś. Wybacz nakazowy ton wiersza. P.S. jak to wycięto Twój komentarz? Jeżeli nawet tak się stało, to na pewno nie ja to zrobiłam. Pozdrawiam.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...