Justyna Adamczewska

https://www.youtube.com/watch?v=vr8HcHbzAmE Wybuch uporządkowany Pożądanie tańca rytmiczny ruch dłoni, alabaster słońca - piękny świat agonii. Gdzież kochanków sploty? Ot darują wiele: reguły północy otwierają mgnienie. Jaki cel ich taktu? Spadkobiercy piękna łaskawi dla fatum pląsanie czy męka. Taniec życia darem, nasączony potem, muzycznego medium, prawdą dla strun wielu. Lipiec 2017 r. Justyna Adamczewska.

Poprawiłam , dziękuję bardzo. :))

Zmieniłam, samm z "honorowi" na "honorowym". Teraz jest: "honorowym oddawać cześć"- myślę, że tak lepiej brzmi. Pozdrawiam Wszystkich Komentujących, zapraszam do t. w. ciągu dalszego. Justyna. :)))

Dziękuję, JADer, na razie wiersz taki pozostanie, muszę pomyśleć. :))) P. S. Twoja pomoc - ważna. j.

Te wersy są kluczem do odbioru mojego wiersza. Dziękuję za wizytę i pozdrawiam - Justyna.

Sprowadź wszystkie Swoje prawdy do wspólnego mianownika i napisz Swój własny tekst. pozdrawiam, Gieeszu - J. :))

Maciej jest to imię pochodzenia hebrajskiego, od słowa Mattijjah (dar Jahwe). Oznacza: ten, który jest darem Boga. Pozdrawiam, Maćku. Justyna

To zrobili. Gieeszu, zrobili to, co chcieli... pozdrawiam. Justyna. P.S. a Ty rób swoje.

A coś Ty taką minę smutną masz? Dobranoc, J.

Maćku, poczytam. Wiem tyle, że filozofia to "umiłowanie mądrości". Już zaczęłam kumać. Dziękuję. :))))

No... nie wiem. Co znaczy "mądrze" wg Ciebie. :)))

https://www.youtube.com/watch?v=r32RcwpBgBk Niemalże wszyscy chcą szybko odejść. Można tą chwilą dzielić się, ot tak. Można mamrotać o niestałości. Relatywnie stać goniąc swą miłość. Słuchać zapewnień, tak trwałych jak piach - powstały z kolan, odganiany strach. Marzec 2017 r. Justyna Adamczewska

Czasem jest tak, że nie wiemy jak jest naprawdę. Wahania moc - zapewnień trzos lecz zapewnienia kruche są za myślą swą biec - To jest to. :)))

Witam, Gwidoniuszu. Niełatwe "dryfowanie". Lecz łatwiejsze żeglowanie. :))) Pozdrawiam, Justyna.

Oj, tak fajnie czytać Oj, tak fajnie wiedzieć. Normą się staje - prawdę powiedzieć. Bez wahań i trzęsień własnej Ziemi, Bez zagubionych, acz otwartych NADZIEI. :))). J. A.

Możesz WSZYSTKO, to Wolność. Na razie, Gieeszu, :))))

Poprawiłam, zniszczyłam oryginał, choć zawsze można go odtworzyć. Prawda nad prawdami i tylko prawda. Za wszystko dzięki, Gieeesz. Pozdrawiam :))) Justyna A.

Dzięki, Gieeszu, zaraz, nie TERAZ, zaczynam DZIAŁAĆ. :)))

Macieju, "filozof" w cudzysłów wziąłeś idiotów i debili pozostawiłeś bez czy na pożarcie - eh? Lub "ech? Pozdrawiam, Justyna. :)))

Cześć napisałam na początku mojej wypowiedzi, znaczy "dzień dobry" - moich wypowiedzi nie czytaj "wspak". Na końcu jest "pozdrawiam". J. A. Poprawię, ponieważ Cię szanuję. Pamiętaj nigdy nie okazuję litości, gdyż jej nie potrzebujemy. Stoimy na "własnych nogach". I super jest. Tworzymy nowe - taka prawda i swoje "potknięcia" oraz "wahania" wykorzystujemy jak podpory wykorzystujemy jak oparcia, ale tylko swoje własne - jest lżej. Zatem, Gieeszu - dzień dobry. :))))

Gieesz, cześć. Po takich słowach skierowanych tylko do siebie, bo nie do innych - trudno się nie zgodzić z racjami tak w słowa ubranymi. Możesz poprawiać i poprawiłeś, pisząc "stek odczuć", N. t. powyższego wiersza. Skoro wychodzić zczynasz z pozycji "raka" - dobrze, przyjmij takąż pozycję przy wszystkich swoich utworach. Może odczytane na wspak mają U Ciebie szanse. Pozdrawiam, J. A.

No, są kołatki. Mam zamiar ratować tę szafę, ale żal mi korników, żal też szafy... eh, Los. :))))