Deonix_

"się" bym tu wcisnęła jeszcze :) Puenta zgodna z moją filozofią myślową, uważam, że wady bywają zaletami, nie ze wszystkim trzeba wojować, nie wszystko "naprawiać". Niedoskonałość jest piękna. Nie jestem tylko przekonana, czy te "wady" dotyczą właśnie Boga. Prędzej powiedziałabym, że życia, świata, ludzi... No, ale to mój punkt widzenia, wiersz nie mój :) Pozdrawiam :))

Obawiam się, że bez smrodu mógłby być zbyt słaby :) Dzięki, Waldemarze :) Miłego również :)

Mnie się ten utwór podoba. Nie przepadam za sonetami (także nie wszystkie Twoje mi się podobają, wybacz), ale ten jest dobry. Magiczny, mistyczny, ujmujący i ładnie smutny, że tak to określę. Ma klimat i mniej dokładne rymy od innych Twoich sonetów, które czytałam, a dla mnie to jest plus. Za interpretację pisemną treści się nie zabieram, gdyż nie chcę zburzyć tajemniczości, zasugerować innym czytelnikom "właściwej" ścieżki, bo wg mnie nie jest to utwór jednoznaczny, z tego powodu nie proszę też Autora o objaśnienia. Dobra, nie wiem, co więcej napisać, więc tylko pozdrawiam ciepło i uciekam :)) D.

Życie i poezja to jedność, czasami dosłowna i radykalna :) Mnie też chyba ta wstęga bardziej :) Dzięki za przeczytanie i ciekawy komentarz :) Pozdrawiam :)

Bardzo dobry wiersz, zrobił na mnie wrażenie. Pięknie zilustrowałaś tu ludzką krzywdę, cierpienie ludzi w Twoim wierszu wynika z ciężkiej, mozolnej, niewolniczej pracy. Pracy, która uwłacza ich godności, odbiera im szanse na spełnienie i szczęście. Do tego stopnia, że nie są oni w stanie wybaczyć swoim oprawcom, wręcz pragną dla nich potępienia. Nasuwa mi to na myśl wydarzenia z obozów koncentracyjnych, choć pewnie można to odnieść do wielu sytuacji, jakie miały (i mają nadal!) miejsce na świecie, niestety. Pozdrowienia serdeczne i ciepłe, D.

Zgrabnie, choć w nieregularnej (to nie wada, żeby nie było) formie ukazany zawód życiowy Peela, sromotna przegrana, pokonanie przez słabego, niegodnego walki przeciwnika, albo też poddanie się bez walki, upadek z niskości. PL ma żal do siebie, że upadł na dno zdobywszy uprzednio istotnych osiągnięć. A przynajmniej na razie tak to odbieram :) Świetny, autoironiczny utwór :)) Pozdrawiam :)

A potrzebne, potrzebne :) Dzięki za wizytę i czytanie :))) Zdrówka również :)) D.

To się cieszę niezmiernie :))) I dziękuję :) Pozdrawiam również :) D.

No i wszystko się zgadza :)) Bardzo dziękuję :)) Ściskam również :) D.

Na szczęście nie jestem peelką :) I też kocham życie :) Wielkie dzięki za wpis, Samm :)) Pozdrowienia serdeczne :) D.

Ciekawie na to spojrzałaś i w dużej mierze mogę się z Tobą zgodzić. Sarkazm - jak najbardziej. Wściekłość też, ale przede wszystkim - przerażenie. Nie nakreśliłam sytuacji, chciałam dać czytelnikowi pewną swobodę, więc i ekowymiar ma tu rację bytu, zwłaszcza jeśli chodzi o poczucie bezpieczeństwa związane z rodzimym środowiskiem. Podoba mi się Twój tok myślenia :) Wielkie dzięki za pochylenie się nad tekstem :) Pozdrawiam :)) D.

Ciekawy wiersz :) Fajnie napisany, ciekawy obraz, metafory też interesujące. Jedno mnie drażni: trochę przydużo tych powtórzeń dla mnie, można by spróbować czymś zastąpić, co powiesz na: To cudze lokum Zbudowane z wiary w nieprawdę ? Jeszcze tę "nieprawdę" można by zastąpić jakimś synonimem, ale nie mam pomysłu :) Plus, tak na marginesie - generalnie nie sprzeciwiam się zbytnio powtórzeniom, lubię precyzję i merytoryczność tekstów, ale tu trochę było dla mnie za gęsto :) Oczywiście tylko proponuję, nie narzucam się :)) Pozdrawiam :)

25 minut temu, Marlett napisała: Właściwie wiersze można pisać o wszystkim :) PL zawiesił się na prawej ręce? - na to wygląda. Tymczasem tyle dedukcji :) PozdrawiaM. ------------------------------- A kto go tam wie :D Dzięki Marlett :) Pozdrawiam :)

Zgadza się, nic nadzwyczajnego :) Samo życie :) Pozdrawiam :)

I niech ta niepewność zostanie :) Dzięki za przeczytanie :)) Pozdrowionka :)

Dobra mini. Choć punkt widzenia mam bardzo zbliżony do Ani, drzewa bywają niebezpieczne i nie można tego lekceważyć. Ale też żal mi bardzo wycinanych drzew, zwłaszcza jeśli to jest jedynie czyjeś bezsensowne widzimisię. Więc rozumiem i doceniam przekaz tej bardzo celnej miniaturki. Sama się wściekam, gdy jestem widzę niepotrzebną wycinkę. Akurat wierzby są niesamowite, potrafią wypuścić zieleń z surowej deski wsadzonej w ziemię. Jeśli ocalały korzenie, to jeszcze nie jest beznadziejnie. Aczkolwiek większość organizmów zamieszkujących to drzewo najpewniej została unicestwiona :( Pozdrowienia, D.

ujrzałam przepaść tak głęboką że trudniej ją objąć słowami niż poczuć i wtedy zdjęło mnie zimno i poczułam kwaskową cierpkość wstęgi smrodu ciepłego stolca płynącego wzdłuż lewej nogi

Takie krótkie, a takie piękne i pomysłowe :) Jak dla mnie te 5 wersów przed "O" mogłoby stanowić osobny utwór, co nie znaczy, że reszta jest bezsensowna :) Pozdrowienia najszczersze :) D.

Ależ to jest świetne! :) Niektórych wierszy to Ci normalnie zazdroszczę ;) Choć miałabym drobną uwagę: osobiście chlapnęłabym jeszcze jeden enter po "granicami", co prawda tekst może być przez to trochę zbyt kolumnowy w wizualnym odbiorze czytelników, ale dla mnie miałoby to sens, spotęgowałoby napięcie, uderzenie puenty stałoby się przez to mocniejsze. Ale to tyle mojego :) Serdecznie :)

Również :)

Wybrzmiało to trochę inaczej, ale skoro już okazałaś skruchę, to nie będziesz u mnie na czarnej liście :) Wrażliwość to jedna z głównych cech artystów (w tym poetów), cóż poradzić :)

A chociażby :)

Jakoś mi się cały ten wers nie komponuje z resztą zwrotki. Wolę sobie czytać "jest szarej myszki wielkim marzeniem". Podoba mi się treść wiersza, ukazany w nim problem, choć nie zbyt lubię taki styl wypowiedzi. Tutaj początkowo robię sobie inwersję wyrównawczą "sensu nabrałoby moje życie". ...I od razu zaczynam sobie uświadamiać, jaką jestem paskudną estetką, rytmicznym zboczeńcem, perfekcjonistką, przecież ten wiersz wcale nie musi być ładny, tak jak dziewczyna nie musi być piękna, by być wartościowym człowiekiem... Dobrze, że poruszyłeś ten temat. Żal mi Peelki, denerwuje mnie odrzucanie niektórych ludzi ze względu na czyjeś poczucie estetyki. Rozumiem ewolucyjne dążenie do zdobycia jak najatrakcyjniejszego partnera/partnerki w celu przekazania dobrych genów, ale to nie uprawnia nikogo do całkowitego zdewaluowania istnienia ludzi nieatrakcyjnych, połączonego wcale nierzadko z zadawaniem im cierpienia :( Nie daję nikomu przyzwolenia na coś takiego. I święcie, idealistycznie wierzę, że ci "brzydcy" wpiszą się w czyjeś upodobania, w końcu gustujemy różnie. I do różnych rzeczy przywiązujemy wagę, niekoniecznie muszą to być ciało i aparycja. Pozdrawiam :)

What? Nie uważasz, że przegięłaś w tym momencie? Jakim prawem stawiasz swoją opinię wyżej od mojej, zarzucając mi jeszcze cynizm? Satyra może obejmować poważne tematy, może charakteryzować się groteską, ironią, niekoniecznie humorem sensu stricto, że o tzw. czarnym humorze nie wspomnę. Często pisze się ją właśnie rytmicznymi ośmiozgłoskowcami z dokładnymi i jednosylabowymi rymami, tak jak tu. Dla mnie ten utwór jest nie tyle śmieszny, co prześmiewczy, z tym, że - jak podkreślam - DLA MNIE. O gustach się nie dyskutuje, więc kwestii, dlaczego nie jestem bezwzględną fanką powyższego utworu nie będę kolejny raz poruszać. Jeśli jeszcze raz odezwiesz się do mnie w tonie podobnym do przytoczonego cytatu, to zgłoszę to Administratorowi.

Nie jest to źle napisane, przynajmniej jeśli idzie o formę fonetyczną. Trochę bardziej mi to pasuje do działu satyrycznego, niż tu, ale być może tylko ja tak uważam. Jednakże, pomimo iż zgrabnie jest ten utwór spleciony i ma w sobie dość interesujące przesłanie, mnie osobiście nie zachwyca. Moim zdaniem ma wydźwięk moralizatorsko-dydaktyczny i wycieka z niego sztambuchowy klimacik, którego po prostu nie znoszę, budzi we mnie jakieś obrzydzenie. Sorry. Nie wszystko co jest proste, jest najlepsze i jedynie właściwe, wg mnie. Pozdrawiam ;)