Czarek Płatak

Ooch, myślałem, że nikt się nie zorientuje :)) Pozdrowienia Deo!

Dzięki Z pozdrowieniem

Zgadzam się z tym, że dobrobyt rozpasa. Przykład starożytnego Rzymu wystarczy na poparcie tej tezy. Chodzi mi jednak o to, że to człowiek np. głodny jest bardziej zdesperowany od sytego. Ten drugi nie ma potrzeby przykładać nikomu ostrza do gardła dla paru groszy. Ciężkie czasy wymagają podjęcia desperackich działań, nie dobrobyt.

Wiersz który można by nazwać erotycznym gdyby nie rymy męskie Kiedy palca opuszką muskam twój smutek świat kurczy się do rozmiaru dłoni skrzysz jak śnieg nocą z sopla języka kropla spada do kałuży ust sycząc pijesz ten ból stężający nasze niepewności w przeświadczoną krew słowami parzysz mi wargi schładzam w cieniu wzgórza twojego podbrzusza scałowując strach świat jak owocnik wybucha gdy bierzesz w siebie moją śmierć.

Ja też go nie lubię. Dodałem jedynie na potrzebę zobrazowania w dyskursie z Markiem. Pozdrawiam

Rzeczywiście, może być wtedy trudniej, ale wierzę, że miłość nie takie trudności pokona.

Podoba mi się konstrukcja i koncept. Pozwolisz jednak, że nie zgodzę się z puentą. Wydaje mi się, jestem wręcz przekonany, że złe czasy silniej przyczyniają się do wyzwalania w ludziach złych cech, że więcej wtedy ludzi złych. Kiedy ludziom dobrze raczej rzadziej chce im się np napadać na innych.

Tylko 'poezja' dałbym bez 'ł'. Pozdr!

Pewnie! Życie toczy nie żart, ale dobrze gdyby było uśmiechnięte. Pozdrawiam Przeszło mi przez myśl, czy ktoś weźmie je za żyjątka, bo sporo tu w sumie życia :)) Dziękuję @Leszczym @aff @Pan Ropuch @sisy89 Dziękuję

Owszem. W miastach. Chociaż i tam natura jest silna i przeciska się gdzie tylko może. Poniżej zdjęcie służb ukraińskich niosących ciało rosyjskiego żołnierza. Zdjęcie zrobione we wsi Zavalivka na zachód od Kijowa. Jak widać wiosna w pełni.

i nie dba o wojny wiosna uderza o ziemię jak fale przyboju wiatr powierzchnią dłoni zaledwie gładzi kłosy traw buczących niczym metropolie w godzinach szczytu niebo jest łąką śpiewającą błękit na której pasą się nieliczne merynosy chmur cisza pulsuje jak soki w roślinach zawisły w niej skowronek i mucha i czas ślady gąsiennic w skorupie kałuży smród trupa pod przydrożnym krzakiem

Fajny Trochę miłosny, trochę erotyk :) Pozdrawiam

Dziki za przyjmiecie oczu. Czasami szczerość może być niemiła, ale ja nie w tym sensie. Mam nadzieje, że wiesz ;)

Jest klimat. Najbardziej podoba mi się porównanie wiosny do potopu. Dokładnie tak pomyślałem wczoraj łażąc po łąkach za miastem. Prawdziwy potop. Zatopmy się w nim po szyję :)

Oj, wielu dziś poetów z karabinem w ręku. Podoba mi się dualizm zawarty w tytule. Odczytuję jako pisane z oddalenia, a może, że źle, że w ogóle pisane, bo przecież nas ta wojna nie dotyka bezpośrednio. Ale, jakkolwiek uważam, że nic Ukrainie po tych wierszach, bo przecież o istnieniu większości z nich nikt tam nawet się nie dowie. To wielu przecież właśnie w ten sposób radzi sobie z emocjami, które ona wywołuje. Plus ta sytuacja na pewno pozwala wielu spośród nas spojrzeć na świat pod innym, chyba szerszym kątem.

Pisanie wkoło tak samo, albo o tym samym to cholernie nudna sprawa. My żeby nasze susły pobudzić puszczamy muzykę, a często jesteśmy zmuszeni ściągać z nich kołdry :)) Dzięki! @iwonaroma Dziękuję ?

A ja serdecznie dziękuję za dobre chęci i uwagi, które są dla mnie zawsze ważne i pozwalają spojrzeć innym okiem, pod innym kątem. Nie wykluczam naniesienia jakiś zmian, ale póki co tak mi się go wypowiada. I nie chce mi się ;)) Trochę tak, i trochę nie, ale na pewno szczerze.

Zawsze wybaczam. Ale nie zapominam ;))

[z obłędem w oczach i płucach] z obłędem w oczach i płucach gryząc wargi do krwi zjadając paznokcie jak mysz pod miotłą kuląc się w kącie na kolanie po kiblach w samochodzie kolejce i słysząc zbyt wiele a nie chcąc nic słyszeć poza graniem świata zamierając w pół ruchu próbując się wyprzezroczyścić albo chociaż przybrać barwy otoczenia niech za ramię nie łapie nie potrząsa nie chce nie rozprasza jak pies węsząc z nosem przy ziemi sikając pod wiatr rozrywany na sztuki szponem codzienności z jej plwociny znowu ocierając czoło w pogoni za ulgą i za cieniem sensu kiedy wzrok przymierza sosnową jesionkę pod żebro palcem Boga dźgany który twarzą ucieka żebym nie zobaczył i jak oddawałem się samogwałtowi i kiedy paliłem po i tamtego lata które całe przespałem i tej zimy kiedy nie umiałem zasnąć dłubiąc w sobie szpikulcem twoją treść pisałem ciebie teraz przytul

I największa prawda z prawd - jak dupa - każdy ma swoją ;)

Ostatnio odwiedzałem wielkiego Anglika w jego rodzinnym, bardzo zresztą pięknym mieście Stratford-upon-Avon. Poniżej dom rodzinny i pomniczek mistrza.

@Valanthil @iwonaroma @Natuskaa @samm @Leszczym Dziękuję

Pewnie, że wyprostowanym. Z dumą wolę ostrożnie. A z poetów jest Petrarka. Chyba nie znam innego urodzonego pod tą datą. Dzięki i pozdrawiam Stres zrozumiały, ale dzień fajny. Zapowiedź nowego :) Dzięki Marek Tak, lipiec jest spoko. Wakacje, długie dni, częste burze, które bardzo lubię. A propos - na tę datę przypadały słowiańskie obchody ku czci Peruna, jako, że ma to być dzień kiedy jest najwięcej burz.. Teraz rozumiem dlaczego tak często waliłem o coś przypadkiem głową.. Rzeczywiście to także dzień szachów, ale ze mnie mierny szachista ;)

Dzięki za czujność. Fakty i ludzi mogłem wmieszać w wersy zrządzeniem losu, że akurat pod tą datą przyszło się nam rodzić, czy też człowiek wylądował na Księżycu. Co do zamachu, szkoda. Na pewno nie straciłoby życia wielu ludzi gdyby się powiódł. Choć jeszcze bardziej szkoda, że nie udał się ten zaplanowany przez polski ruch oporu na defiladę jaką hitkerowcy urządzili w zdaje się Alejach Jerozolimskich. Wtedy bomba po prostu nie wybuchła. Rad jestem, że zwracasz uwagę na owo przekleństwo, które oczywiście celowo znalazło się w tym, a nie innym miejscu. No, i że się uśmiechnęłaś ;) Za piosenkę dziękuję i serdecznie pozdrawiam.

A, bo czasy teraz nie spokojne. Ruskie nam atomem wygrażają. Nigdy nie wiadomo. A tak zupełnie szczerze to przeszło mi przez myśl, czy nie byłoby warto opublikować tego wiersza właśnie w Ten dzień, ale doszedłem do wniosku, że byłoby to nieco pretensjonalne. Że długo od czasów Aleksandra, czy Petrarki? Faktycznie, wysoka. Do tego trzeba by mieć podobną wadę zgryzu żeby wyciągnąć takie wokale ;) Cieszę się, że za ten konkretnie ;) Odpozdrawiam