Ranking

Człowiek czasami tak głupieje, że na różowo widzi świat, Nosi na nosie okulary, jest z naiwnością za pan brat. To przez to serce takie głodne, co wciąż namiętnie miłości chce i rwie do przodu, krzyczy: „kochaj”, kiedy rozsądek mówi: „nie”. W swoim złudzeniu dni oddaje, na przemiał - komuś, kto nie wart. Noce ubarwia bezsennością i wciąż głupieje, a ktoś ma fart. To przez to serce takie głodne, co wciąż namiętnie miłości chce i rwie do przodu, krzyczy: „kochaj”, kiedy rozsądek mówi: „nie”. Człowiek czasami się zatraci, więc tak w półkroku ciągle trwa. Pomiędzy „chyba” a „na zawsze”, on tylko widzi serca dwa. W końcu zdejmuje okulary, świat znów nabiera realnych barw. Już niepotrzebne żadne czary, nie chce już więcej żadnych kłamstw. I chociaż serce takie głodne i wciąż namiętnie miłości chce, to zatrzymuje się i czuje, czy kochać, czy powiedzieć: „nie”.

Zamiast trzaskać wejdź na wrotki i się zachwyć pięknym dniem. Świat cudowny; gorzki, słodki, a ty mkniesz przed siebie - mkniesz. Wciąż uśmiechasz się do ludzi, życzliwości w tobie w bród. Niech się naród wokół budzi, może się powtórzy cud. Pewno zniknie w mig ubóstwo, ubogaci nam się stół. Prócz kartofli mięsa mnóstwo, najedzony będzie lud. Może w końcu wypędzimy, tych co mordowali nas. Rozliczymy wszystkie winy, rekompensat przyjdzie czas. Więc nie marudź przypnij lotki, a na głowę załóż kask zamiast trzaskać wejdź na wrotki i podziwiaj piękno dnia.

mglisty poranek ktoś bardzo brzydko przeklął słup na chodniku

zamiast codziennie do niej dzwonić wyszukując pod sufitem pięknych słów które dawno temu utraciły moc i blask lepiej rzadziej ale osobiście odwiedź ją usiądź obok przytul i rozjaśni swym uśmiechem jej bardzo zatroskaną twarz twoja bliskość będzie zawsze najlepszym lekarstwem na zranione tęsknotą serce więc nie wysilaj się dzwoniąc tylko co jakiś czas racz ją swoją obecnością niech ma świadomość że nie tylko ona za kimś tęskni lecz ktoś za nią również uwierz że ten niby mały gest w stronę tak zacnej osoby jaką jest twoja matka to najpiękniejszy i najcenniejszy z czynów który ozdabia jej świat

Nie wiem, co mnie zmyliło w Twojej odpowiedzi. Może to słowo "przeważnie" kazało mi sądzić, że z ciętych wybierasz te kilka gatunków jak goździk, tulipan i róża... a poza tym nic innego z kwiatów. "Kupowałem" też nie zostało odwołane czasem obecnym, więc rozciągłam je do teraz. Ech.. Ciekawe jak psychologia podeszłaby do rozumienia tamtego zdania. Nie chciałam Cię urazić, przepraszam za ten osąd ze slowem "tylko". Cieszy mnie, że spotkałeś na swojej drodze piękne osoby, które kochają kwiaty i potrafiły Ciebie tą miłością zarazić. Miłego dnia życzę:)) Ano, bo chwila jest jak moneta... orzeł, reszka, reszka, orzeł... deszcz i słońce :)) Milego dnia.

@Dagna Dokładnie. Kontrolowanie umysłem zarówno przeszłości (poprzez pamięć) jak i przyszłości (poprzez wyobrażenia) odciąga nas od teraźniejszego/aktualnego/prawdziwego poddania się i otwarcia Wyższemu. Trudno niekiedy oprzeć się zręcznym manipulatorom, którzy odciągają nas tego Sacrum. Ale ... w konsekwencji przegrają. Niech żyje TERAZ ! :) Co do kotów i psów - kochane stworzenia :) Miałam i psa i kota. Kiedy odpoczywaliśmy na łóżku pies zawsze leżał u mych stóp a kot próbował wejść na głowę! :) Ale się nie dałam ;) Pozdrówka również @andreas :))) Dzięki @Leszczym dziękuję:)

Ktoś za Ciebie życie układa, pod rozgrzanym słońcem na wzgórzu ciężkie głazy nosi. Ktoś narysował schemat i napisał scenariusz, nie musisz nic robić tylko być posłusznym. Jutro śniadanie podadzą z białym winem, nikt nie zapyta na co masz ochotę. Za rękę Cię poprowadzą gdy pójdziesz na spacer od lat tą samą drogą. Tłum mężczyzn larmot podnosi księgi pokazują w których sami treść umieścili. Za posłuszeństwo nagroda dla buntownika kara, od wieków ciągle ta sama. Rozum jest bronią silniejszą niż miecz. Kto z niego korzysta jest niebezpiecznym. Ślepo posłuszny i głupi bo o nic nie pyta, wszystko mu powiedzą i za niego pomyślą. Za lata wierności spotka Cię nagroda odwaga jest grzechem a tchórzostwo cnotą. Osądzą Ciebie i do ognia wrzucą gdybyś słuchał co mówią byłbyś dzisiaj zbawionym.

szary kamień z raną wyrzutek układu planet niesie z sobą zimne poznanie ciemnie głębie tajnie i tabu lecz transformuje żal smutek apatię w nowe piękne i żywe jeśli tylko go przyjąć

...

drzewo tulone paluszkami małymi jasny kwiat rozświetla w jedwabnej zieleni twoja buzia najsłodsza trajkotanie na słowiku przerwę wymusza więc słowik czeka i cierpliwie ze mną słucha

poranna kawa nie smakuje tak samo mimo że ta sama czyli z mlekiem kuchnia mniej jasna firanki smutniejsze chleb twardszy cień zimniejszy zegar tyka inaczej radość nie cieszy dni mocno inne życie ciaśniejsze sypialnia bez miłości która zachwycała nocny księżyc budzące się słońce tak tak moi drodzy taki jest mój świat gdy parę dni nie ma jej w domu

Ano właśnie większość ludzi tak teraz robi, a ci byli inni i dlatego fajni. Bardziej w starym stylu, choć młodzi. Oboje pracują i studiują. Chłopak też ma zespół muzyczny i gra koncerty. Zatem trochę tacy artystyczni, niebanalnie ubrani. Kiedyś w tym bloku było super życie sąsiedzkie. Znało się kilkaset osób na różnym poziomie zażyłości, a teraz ze starej ekipy zostało nas może ze 20 osób.

@Natuskaa Chwila z pewnością jest jak orzeł: szybko odlatuje. Stąd powiedzenie "Carpe diem". Albo "Carpe temporem". Dzięki za odpowiedź. Pozdrowienia.

@Rafael Mariusto dadzą drugą kartę. Myślę, że ludzie się mylą albo zmieniają decyzję. Jakie to mądre, uważne dziecko. Sama słodycz. Jutro ma być pięknie i następne dni też słoneczne z przelotnymi burzami.

- Łani finał? - Od razu huzar do łani, i finał. Mat, a naryty tyrana tam?

Kod, i w dół kłód widok.

@Rafael Marius a ja dzisiaj z wnusią po Powiślu spacerowałam, weszłam z nią do sklepu bajkowego i wybrałam jej grzechotkę djeco, taką klepsydrę, aż nogi jej się trzęsły, nad Wisłę, na Powiślu mamy ogrody różane, deszczyk padał na twarz, to uwielbiała jak ja, lubię kapuśniaczek. Aż chciała mówić i słuchała. Pięknie jest w mojej dzielnicy. Poszła ze mną po balerinki do balaganu. Wszystko chciała wiedzieć. A panie jaka śliczna.

Widzę Cię. Każdego dnia. Twoje kroki, Twój głos, Twoje oczy wbite w przestrzeń. Nie mówisz nic. A ja słyszę wszystko. Cisza krzyczy głośniej niż słowa. I boli bardziej niż krzyk. Idziesz dalej. Zostawiasz ślady, których nie mogę zetrzeć. Nie wiem, czy to celowe, czy po prostu tak jest. Chciałem uciec od tych myśli, ale one zawsze mnie znajdują. Nawet gdy zamknę oczy, wciąż tam jesteś. Nie proszę, nie pytam. Nie czekam na odpowiedź. Jestem. A Ty jesteś moim początkiem i końcem.

@Alicja_Wysocka Nie trzeba koniecznie zabierać głosu, wystarczy to, do czego zachęca w piosenkach Mistrz Wojciech Młynarski"Róbmy swoje, róbmy swoje, żeby było na co wyjść" W niedzielę też idę na wrocki Pozdrawiam Adam

Idąc za poglądem biblistów trzeba pamiętać iż wszystkie te opowieści poprzedzające wyprowadzenie synów Izraela z ziemi Micraim, co do gatunku należą do literatury midraszowej, a to oznacza że mają charakter dydaktyczny, a nie historyczny. Czerpią ze starszych legend popularnych na Bliskim Wschodzie nadając im nieco inne przesłanie zgodne z monoteistyczną doktryną. Tutaj jednak autor nie odszedł zbyt daleko od kultury tego regionu i wyraźnie wskazuje na podrzędną rolę kobiety w społeczeństwie, co znajduje potwierdzenie w wielu innych późniejszych fragmentach Biblii.

Dziękuję za pozytywny odbiór i serduszko.

@Alicja_Wysocka ładne, zgodne:)

@violettaBłędnym przekonaniem jest to, że łagodność jest słabością lub biernością. Prawdziwa łagodność jest jednak jej przeciwieństwem . Wymaga wielkiej siły i samokontroli. Łagodność pochodzi ze stanu pokory. Zatem łagodność jest siłą, zdziałasz nią więcej niż przemocą, dużo więcej. Zrozumiałyśmy się w końcu :)

@Waldemar_Talar_Talar Na poziomie...

@violetta Violka, dziękuję za serduszko, może nie tyle za serduszko, ile za to, że zgadzasz się ze mną, pozdrawiam :) Myślę, że kolejny nie wywoła już takich kontrowersji :)

gdzie szukać wspomnień w sercu za sobą czy tam gdzie zapomnienie które spokojnie śpi bo nie pytam jak mu po latach a może to tylko chwila która mną steruje nie pomaga bo to co było zbyt piękne a jego twarz boi się dzisiejszego sam już nie wiem czy grzebać w byłym czy odpuścić

@violettaOj Violka, najpierw pomyśl, potem mów. Taka kolejność, koniecznie :)

Witaj - ja nie pije mocnych trunków - ale kromka chlebka ze smalcem i kiszony ogórek owszem często gości w mym menu - dzięki za apetyczny komentarz - Pzdr.

@Rafael Marius Fajnie to brzmi! 😁

@Naram-sin Bałabym się takiego faceta. Oj, a jakby mi taki wiersz jeszcze pokazał, nie daj boże podarował... tłuczkiem słowa wybiłabym mu siebie z jego głowy. Z góry zakłada, postanawia, jakby to było najważniejsze. A figa z makiem nie łaska?

@Leszczym - dzięki -

@Adam Zębala - @Leszczym - @Rafael Marius - uśmiechem wam dziękuje -

@Natuskaa Nie ma sprawy! Nie uraziłaś mnie, po prostu nastąpiło małe nieporozumienie, ot co! Tak, miałem na myśli, że niegdyś, dawno, dawno temu, gdy przyszło mi odwiedzić kwiaciarnię w celu zakupu kwiatów na imieniny lub urodziny, to goździki, tulipany i róże szczególnie brałem pod uwagę, o innych kwiatach wówczas nie myślałem. Wszystko zależało od ceny kwiatów, ich wyglądu, zapachu. W obecnych czasach podziwiam wszystkie kwiaty. Natura stworzyła ogromny wybór kwiatów i jest tam coś dla oczu, a także i nosa. :) Pozdrawiam serdecznie!

Witaj - miło że tak widzisz ten wiersz - dziękuje - Pzdr.uśmiechem. Witaj - dziękuje za serduszko Wiesławie - Pzdr. Witaj - cieszy mnie owe dobro - dziękuje - Pzdr.

Bo okrutne jest istnienie Gdy wiesz że nie czeka cię Po śmierci żadne zbawienie Dlaczego okrutne? Okrutna dla wierzącego jest perspektywa wiecznych mąk w piekle za jeden z grzechów śmiertelnych, ot spanie z dziewczyną bez kościelnego ślubu.

To w temacie: Miłość i rozum -Mistrzu, jak byś zdefiniował miłość? -Masz rozum, a jakby go nie było. Pozdrawiam serdecznie

;)) jesteś niemożliwy. (to komplement)

@Natuskaa Ano, posłodziłem. Szczerze i zasłużenie. Również uśmiecham się 🙂 w odpowiedzi na Twoją literacką satysfakcję. I przyznaję Ci rację: "(...) trzeba się cieszyć chwilą (...)". Pozdrawiam Cię serdecznie.

@Naram-sin Piękne. Rymów delikatniejszych być już zapewne nie mogło. Jest tutaj wszystko, co lubię.

Ma piękności, co zawiodło, odkąd mówią, żeś już wolną, ma piękności, gdzie lojalność, odkąd mamy tylko próżność? Ma piękności, gdzie ci nasi, wzbudzający łzy u Basi? Ma piękności, gdzie ty jesteś – czy wśród milczenia ruin bram, czy w dłoni starca, co już drży, czy tylko w pieśni, którą znam?

leżeliśmy na kocu śmiech Raba most zdjęcia to było nasze spotkanie chce uwierzyć że ta przyjaźń nie jest przelotna jak te chmury które widzieliśmy a dziś stały się one zaskakującym wspomnieniem uchwyconym na Twoim nadgarstku

Oj, jak Ty mi tu posłodziłeś, no nie powiem miłe to. Uśmiecham się w podziękowaniu :)) Bo co tam, trzeba się cieszyć chwilą... wiadomo. Dzięki. Pozdrawiam :) Taki goździk lubi świat, jaki jest i to jest jego zaletą. Szkoda, że tylko takie kwiaty kupujesz, one są piękne, ale nietrwałe. Dzięki za odwiedziny. Również pozdrawiam :))

@Wiesław J.K. :D :D ;)

@Wiesław J.K. Jeszcze warto wspomnieć, że postać Lilit wykorzystywana jest przez ruchy feministyczne. Tutaj jednak zyskuje pozytywne oblicze ofiary systemu patriarchalnego walczącej o równouprawnienie, słusznie jej należne bo była tak samo wyposażona i obdarzana jak Adam, w przeciwieństwie do Ewy, która miała z człowieka tyle co żebro. Tak to starożytni postrzegali czy to się komuś podoba czy nie.

@janofor Uwielbiam toniczność i uporządkowanie w utworach. Takie wiersze świetnie się czyta.

„Jak mam być wtedy prawdziwy — zapytałeś?” Ale czymże jest prawda w człowieku, który sam siebie nie zna do końca, który się zrywa ze snu tylko po to, by znów zatonąć w majaku? Czyż nie jest tak, że każdy człowiek, szary, pospolity, z tłumu, ten właśnie, którego mijamy codziennie bez spojrzenia — ten też pragnie, choćby przez moment, udowodnić, że jest prawdziwy? Że istnieje naprawdę? Ale jak? Jak, pytam cię, skoro jego „ja” rozmywa się w lustrze cudzych oczekiwań, społecznych masek, w konwenansach, które nakładają się warstwami jak brud na szybie? A czymże ja jestem? Czym jest moje „ja”? Czy jestem sobą wtedy, gdy krzyczę w środku, lecz uśmiecham się na zewnątrz? Czy jestem sobą wtedy, gdy piszę to wszystko nie swoim językiem, lecz językiem, który sobie wymyśliłem — bo tylko tak mogę się wyrwać spod tej ohydnej, duszącej rzeczywistości? Staram się ukazywać to „ja” — tak, dokładnie tak jak powyżej, w tych gorączkowych słowach, co są raczej biciem serca niż logiką. Bo tylko tak czuję się żywy. Tylko tak wydaje mi się, że może… być może… jestem prawdziwy. Cieszy mnie to 😁 @Dagna 😊 @Alicja_Wysocka zamysłem był sam wiersz, lecz słuch o tym, że komentarz przypadł również do gustu cieszy mnie 😁

@samanta_13 Zgadzam się całkowicie z przedmówcami.

@Naram-sin W chwili, gdy epoka, w której przyszło mi żyć, zwraca się ku mnie z niechęcią — nie jak matka, lecz jak oschła macocha, której spojrzenie zimne, a dotyk twardy — nie potrafiłem, nie chciałem nawet, mówić jej językiem. Bo cóż znaczy język tejże epoki, jeśli nie maska jej własnego obłędu? Jakże pisać słowami, które same w sobie niosą ziarna tego zepsucia, które pragnę obnażyć? To tak, jakby opisywać więzienie tuszem nasyconym krwią niewinnych — zdradliwa to materia. Nie — buntowałem się w każdym zdaniu, w każdej sylabie. Nie ze złości, lecz z konieczności. Bo gdy świat nie mówi już do mnie po ludzku, ja też nie będę odpowiadał jego głosem. Nie będę wchodził w jego grę. Gdyż prawda, jeśli ma się objawić, nie może się posługiwać narzędziami kłamstwa.

@Starzec Śliczny !! Obrazowy i nie tylko !!!