Ranking

Na białej karcie cyrklem ukradkiem| fortuna kołem dzieje obraca łącząc tak zwięźle życie ze śmiercią krążeniem ziemi odmierza lata Historia przecież lubi powtarzać się i nie tylko lecz również wiosnę gdy świat zakwita i dalej więdnie cyklem natury smutnym radosnym Za widnokręgiem z kuli wyciętym jest kołowrotek przędący nitkę nie wiesz gdzie koniec ani początek lecz możesz kręcić przez miłą chwilkę

Tak łatwo mówić o miłości bo czym są słowa jeśli odlecą z czasem lub w sercu pamiętane łatwo jest pisać o miłości jak z tobą zostanę wiersz zadedykuję tobie moja muzo majowa Tak trudno jest śnić o tobie gdy pusta alkowa zimne noce po rozstaniu często nieprzespane niełatwo jest marzyć o szczęściu nad ranem jak się budzi spragniona dobrych myśli głowa Nic nie jest proste gdy wszystko się gmatwa bo najtrudniej miłość wyrazić nie słowami nie rzeźbą i obrazem bo ars amandi niełatwa Miłość okazać nie tylko kwiatów bukietami by nadzieja która przypłynie kiedyś jak tratwa ocaliła moją duszę od zapomnienia tsunami

dziś milczę głośniej niż zwykle skończy się bo kiedyś się skończy widzisz? nie jeszcze nie widzisz a dworzec z nieubłagalnością właściwą zjawisku oddala się i coraz mniej na nim ludzi słońce jednak miarowo jak stukot kół pociągu zasłaniają kontury pary dzieci na huśtawce i topnieją w złocie zostały esencje rozrzucone na wietrze twojego oddechu bo nie ma nie ma nie istnieje dobrze znane odpycha wiecznie zaskakuje przecież wsiadając nie wiesz że kierunek jest jeden a to czeka tam zawsze z mordą rozwartą szeroko jak tunel

ptaszyno moja najdroższa sercu tak bliska uparłaś się na tę gałąź że będzie twoim domem nikt tobie nie powiedział mnie nikt szkiełkiem nie przekonał razem czujem, iż nagość tego drzewa życiem napełniona nawet potem, gdy przeprowadzi mnie na tę drugą stronę

Mogę Ci pośpiewać przez kilka chwil Że słońce wpływa na mnie korzystnie Czy wiatr moje włosy potargał Albo, że deszcz tylko na mnie leci Jakby na innych nie leciał... Że stoję Tu przed Tobą spójrz... I śpiewam właśnie Ci jakbym Tobie już nie mogła Mogłabym wykonać szybki ruch Byś zobaczył moją ekspresję, emocje, czy szczerość Że jestem, żeby podkreślić, że tu stoję Bo nigdzie indziej mnie teraz nie ma I Ty czekasz na coś na produkt i na swoją emocję czy się ruszy, czy nie - czy się sprzeda Więc skoro stoję już TU I nie ma mnie nigdzie indziej A Ty jesteś TAM, to Ci zaśpiewam... "Proszę... Dziękuję... Przepraszam.. Bądź, niech Ciebie czuję Chcę być dla Ciebie, by być i trwać Bądź dla mnie, bo też chcę byś był i trwał" *** Mogłabym...

Czy to już wszystko? Bo jeśli tak - to nic. Tak ważne to było, A teraz - błahostka. Czy tyle jest do miłości? Wielkie uczucie, A jak się skończy, To tak jakby go nie było. Jak umrę i prawdę poznam, Śmierć moją zaakceptuję, To zapytam sam siebie: Czy to już wszystko? Is That All There Is - Peggy Lee

Choć cynikiem jesteś w życiu, że wprost mówić nie przystoi, wręcz intrygę masz w użyciu, nie kpij z mojej wolnej w o l i.

MnieMam I DOBRZE Am Am Am Am Warszawa – Stegny, 05.03.2025r.

twoje ramiona są dłuższe niż myślałem las wciąż milczy jeszcze nigdy nie zawiódł od południa do południa twoje włosy tylko o północy przebijam wzrokiem drogę do siebie jutro zmienimy poduszki

Ty A i ja to symbioza współczucia oraz kilku innych nieco mniejszych spraw (sprawinek) Warszawa – Stegny, 06.03.2025r.

Czasami w przysłowiu, wszystko się p******i psy szczekają a karawana jak stała tak stoi

Leje się woda na głowy, leje się z prawa i z lewa. Chlapią po oczach e-krany, obraz utopia zalewa. Miękkie umysły, jak gąbki, chłoną bezmiary wilgoci. Prawdy bezsprzeczne już wsiąkły, znów hydraulik coś sknocił. Ciurkiem się sączy nienawiść, wielu niezbędna do życia. Przeciw niejeden niej prawi, gdy jednocześnie podsyca. W rurach coś dzwoni i rzęzi, jakby się miały rozlecieć, albo demony uwięził w nich ten, co rządzi na świecie. Strumieniem woda obmywa łby coraz bardziej ponure, lecz może taka przyjść chwila, że ktoś zakręci im kurek.

Chwila powagi Gwiazda mówi że Jest tą jedyną gwiazdą Wiwaty oklaski i uśmiechy A każdy tak naprawdę Karmi swoje własne grzechy I swojego ego W sztucznym świecie Wykreowanym przez własne ''ja''

uważaj bo jak my cię to doigrasz się i cały ten plac zabierze ruska nie twoja mać zachowuj się nie dyskutuj nie masz asa w rękawie słowo wolność dla Cię to coraz bardziej obcy wyraz bez nas nie ma wiarygodności my głęboko wierzący w siebie jesteśmy dla świata szalenie wiary godni a ty jesteś nie jesteś jak kot Schrodingera wiesz co to znaczy prawda

@Rafael Marius ja też wiem, gdzie szukać

G_dyby_ś Gdybym była ptaszkiem niewielkim, wleciałabym w każdą dziurkę, tam nawet, gdzie debaty niepoważne, na arcypoważne tematy. Podziobałam łby zakute, niech... resztki - szarej - z nich spłyną, może wody źródlane wypłuczą, to, co od lat nie w nas się warstwiło. Wszak dobro rodzi się w mózgu, a im krew do boju aż kipi w ramionach, ze zdumienia wiośnie przedwczesnej - zzielenieniją - nie zazielenią się pola. Gdybym ptaszkiem była niewielkim, ano jestem - krukiem - mądrym na opak, i nijak mi w tych czasach palących, gdzie król na człeka jak na śmiecia, spogląda. marzec, 2025

fioletowy kwiat listki zielone serca miłe wspomnienia

białe marcowe słowa przychodzą znienacka gdy mówisz wierszem o miłości do mnie to wiosna przynosi szczyptę odwagi by posmakować chwile posypane szczęściem dotykasz serca dłońmi muskasz niczym skrzydłami motyla to nie sen choć płyniemy delikatnie jak jedwab do serc zielonymi ścieżkami

jedni potrafią splatać wianki inni koszyki lub warkocze a ja uwielbiam pleść trzy po trzy i czasem wyjdzie mi bełkoczek z pestkami łykam bez gryzienia jak świeże wiśnie dyrdymały najlepsze własnej są roboty i prosto z mostów bardzo śmiałych wiesz że zapasik miewam spory jeszcze się weźmie i zepsuje od surowości można umrzeć a niekoniecznie chcę na smutek

Teatrowi naszego życia co dzień inna kotara otwiera chwile W tym teatrze sami sobie bijemy brawo tu nie ma czasu na bis Ten teatr ma jednego aktora - bez suflera wie jak grać Nie boi się pustej widowni nauczył się ciszy nie bać

niesione wiatrem ścigają się po niebie kłębiaste chmury

@beta_b ... @MIROSŁAW C. ... @akowalczyk ... @Rafael Marius ... @Czarek Płatak ... @Łukasz Jasiński ... bardzo Wam dziękuję za cichutkie ślady bytności. @Stracony ... tak, ci wyżej, przekonali masy... Taki indywidualista (nie egoista), jednak nie zrobi niczego sam, potrzebni mu ludzie (nie egoiści i nie zdrajcy).. o tym pomyślałam. Ślicznie napisałeś o.. wróbelkach.. :) i miło czytać, że polubiłeś te moje.. niepokojące. Nie wszystkie takie, bo czasem trzeba się także zaśmiać - tak na całego... :) @Starzec... :) Dziękuję... pozdrawiam Ciebie oraz Gości wymienionych powyżej.

a kto z nami nie wypije tego we dwa kije ! cała ta drużyna zgiełkliwa i rojną autostopem poprzez galaktykę podróżuje... a najbliższa - Proxima Centauri piwo. wino.wódka. w karczmie u Jankiela zabawa trwa ale czy to ostatni czy pierwszy karnawał ? wiosna juz radosna i bzy kwitną rewelacyjnie witaj maj Piękny maj będzie żyto niby gaj!

Są prywatne i miejskie pasieki na dachach budynków. U nas jest w sezonie bardzo dużo pszczół, ale ta jest pierwsza jaką widziałem w tym roku. Ja tam jeszcze nie byłem. Rozumiem że był jakiś remont i teraz jest ładnie? Dziękuję za miły komentarz i serduszko. Na to wychodzi. To co na zdjęciach to dopiero nieśmiałe początki. Trzeba wiedzieć, gdzie szukać a ja mam już pewne doświadczenie.

@Kwiatuszek Dziękuję za komentarz. Pozdrawiam ciepło😊. @Wiesław J.K. 🤣Bardzo podoba mi się taka interpretacja. Pozdrowienia.

@andreas „Brama do Świątyni Dobra i Prawdy jest niska. Wejdą tam tylko Ci, którzy schylą głowę”. Lew Tołstoj Dziękuję za wszystkie ślady zainteresowania, pozdrawiam.

:-) Dziekuję @Wiesław J.K. @Leszczym :-) @m1234 @Rafael Marius :-)

Witam - miło że tak widzisz owe ty tytuły - cieszy mnie to - Pzdr. @Domysły Monika - @Rafael Marius - pięknie dziękuje -

@Jacek_Suchowicz @Alicja_Wysocka Za bardzo świat mój serio traktuję: za mało luzu, za dużo troski. Gdyby mu nadać więcej dystansu... to byłby prostrzy. Być może wtedy znajdzie się miejsce na lekkie harce, fikuśne zwroty. Zabawą, słowem wypełnię wszechświat i będzie prostrzy.

bardzo popieram ten skromny wierszyk a zwłaszcza treść mi bardzo bliską i sobie myślę co by popieprzyć co by popieprzyć - w ręku solniczka jak zawsze łapię nie to co trzeba w swym roztargnieniu wciąż wszystko psuję kiedyś chwyciłem kawałek nieba do dziś zostało i mnie sztorcuje :))

Mam w sumie lekkość w pisaniu wierszy, o tyle gorzej jest z tematami. Zazwyczaj ciężko, poważnie, grubo, spuszczę w dół bombę i żegnam się z Wami. A tak bym chciała flirtować słowem, pichcić babeczki, wodzić zapachem. Bawić się bzdurką, jak kot po łowach, cieszyć się z frazą, jak motyl latem. Ukłony Alu za te plecionki. AI schematem Ci nie dorówna. Żeby trzy po trzy nie było kiczem trzeba mieć talent. Ty jesteś cudna.

Siedzimy obok siebie. Ja, Skippy i Tony. Siedzimy przy stołach zawalonych narzędziami, częściami maszyn i innymi mniej lub bardziej potrzebnymi rupieciami. Każdy wygospodarował sobie nieco wolnego miejsca na kubek herbaty lub kawy i tego co przyniósł do zjedzenia z domu. Ubrani jesteśmy w brudne, poplamione smarami i olejami firmowe ubrania. W zgrubsza obmytych dłoniach każdy z nas trzyma wyciąniety przed chwilą z kieszeni telefon. Ostatnio mało piszę, ale idąc do pracy w mojej świadomości zaczął się rysować wiersz. Może nie wiersz jeszcze, ale zaledwie jego szkic. Pomysł. Tak, pomysł na wiersz. W pamięć wryły mi się dwa pierwsze wersy i starałem się ich nie zgubić przez pierwsze godzimy dość pracowitego dnia. Udało się nawet więcej. W jakimś przebłysku w głowie ułożyły mi się kolejne dwa. Mam więc już całą pierwszą zwrotkę. Teraz wystarczy ją rozwinąć i znaleźć jakieś sensowne zakończenie dla całości. Herbata stygnie, zjedzona do połowy kanapka schodzi na dalszy plan, a wraz z nią cała otaczającą mnie rzeczywistość. Zanurzam się cały w myślach i języku. Liczę sylaby, dobieram słowa, szukam metafor, piszę, poprawiam, piszę dalej. Zwrotka za zwrotką staram się zbudować kolejny prosty wiersz z nadzieją, że uda mi się zawrzeć w nim coś więcej niż zwykłą grę słów... - Nie wiesz czy John jutro pracuje z nami - pyta Skippy. Skippy jest Australijczykiem. Właściwie, to ma na imię Mathew, ale twierdzi, że nie lubi swojego imienia i prosi, żeby nazywać go imieniem kangurka z bajki. To jego nick. Nie lubię przezwisk, ale w jego przypadku przyszło mi w dość naturalny sposób przejść od prawdziwego imienia do przezwiska, tym łatwiej, że prawdopodobnie niewielu ludzi w fabryce wie, że Skippy, to tak naprawdę Mathew. Spojrzałem na nie niego, odrywając na chwilę wzrok od wyświetlacza mojego Samsunga, bo to pytanie najwyraźniej było skierowane do mnie. Utwierdziło mnie w tym również to, że w przelocie napotkałem też pytające spojrzenie Toniego. - Nie, nie wiem - odpowiadam i chcę wracać do pisania mojego wiersza, ale powstrzymuje mnie dziwny uśmiech na twarzy Skippiego. Dopiero po chwili uświadamiam sobie, że odpowiedziałem mu po polsku. Śmieję się. - Sorry - mówię - No, I don't know. Rozmawiamy jeszcze przez chwilę i wracam do mojej pracy nad wierszem. Brakuje mi tylko zakończenia. Składając słowa, wpada mi pomysł na jeszcze jedną zwrotkę. Spisuję ją szybko, bo wiem, że jeśli rozproszę się, to może mi uciec i nigdy nie powróci w takim samym kształcie. Zakończenie mam już gotowe. Pozostało mi tylko przeczytać wiersz kilka razy i wyłapać potencjalne błędy. Z doświadczenia wiem, że na pewno coś przegapię. Czytam po raz kolejny. Myślę, że jest wystarczająco dobrze. Można wysłać wiersz na forum. Jedno kliknięci i wiersz został wysłany. Od teraz, gdziekolwiek jesteście możecie go przeczytać. Moi koledzy już skończyli przerwę. Tony właśnie myje kubek nad warsztatowym zlewem, a Skippy zabiera swoje narzędzia i rusza do kolejnej awarii. Pora i na mnie. Koniec przewy.

Otylia Gąska z Dolnego Śląska, nie chce do lasu, gdy ziemia grząska. Rzecze Karliczek; daj mi koszyczek, niezbędna będzie suta przekąska.

~~ Podrywacz Felek z miasteczka Wronki chciał zyskać względy małej Japonki. Ta znała judo, karate - rzuciła Felkiem o matę .. No i tak weszła w .. rolę małżonki. ~~

Rafael.. ja kręcę się.. non stop..:) piękne zdjęcia.!

Witam - zaciekawił - Pzdr.

. wzburzone morze zalewa morską plażę - mewy czekają świeża dostawa żarła zwykle gwarantowana .

@janofor To spróbuj dać mu zadanie. Niech napisze choć trzy zwrotki z rymem niegramatycznym, rytmem, z jednakową ilością sylab w każdym wersie, ze średniówką, sensem, puentą, może dodaj żeby był sylabotoniczny, żeby nie rymował tymi samymi częściami mowy, na konkretny temat. Ech... można umrzeć ze śmiechu. Poprosiłam go o przykładowy rym do "droga" - znalazł, identyczny, znaczy "droga". Już wiem, wolne wiersze trzepie w sekundę, tylko kto chce je czytać, jak nie wiadomo o co chodzi, komu zapadnie takie coś w pamięć, do gustu, do serca, kogo wzruszy, zasmuci, rozweseli? itd... Lipa z sosną :/

@Bożena De-Tre O o i tu też jest myśl, wbrew pozorom bardzo głęboka jak ta rzeka, bo czy my decydujemy jak płynąć? Nawet jeśli płyniemy pod prąd lub w poprzek... Własny wybór to jedno, ale tam za oknem pełno jednak najróżniejszych determinizmów...

@Leszczym -:)!?a ma to że my decydujemy ..a nie bo wypada…bo strach.Nasze życie.

@Bożena De-Tre To jest jeśli 90% społeczeństwa płynie pod prąd, a Ty to sobie uświadomisz, to płyniesz z prądem, a jeśli 90% społeczeństwa płynie z prądem, a Ty to skądś wiesz, to płyniesz pod prąd :) Jeśli natomiast 45 % społeczeństwa płynie pod prąd, a 45 % z prądem, Ty płyniesz w poprzek :)) Taka mądrość :) Trochę palnąłem ją na poczekaniu, ale ma sens...

@aff Ooo jaka jesteś miła, kłaniam się wdzięcznie :)

Nie trzeba słów za wiele kiedy przychodzi żal..........za tym co było , nie było ...a jednak zawsze żal.Tylko nie wiem Marianno kto na co tu zezwoli...............podoba mi się Twoja poetycka świadomość.Pozdrowienia z Wrocławia..

@Łukasz Jasiński To już Pańska przyjaciółka, spędzacie ze sobą dużo czasu. Nie Pan jeden pije, mi też się zdarza, niestety...

Jeszcze ostatnią kroplą nadziei upiją się marzyciele i bieg łez zefir zatrzyma aż zesztywnieją Jeszcze niewinność karków Słońce opromieni a na pola konie wylegną jak strzały białe i proste Jeszcze myśli oddzielimy niby ziarna od plew i myśli złe wypłyną nam uszami jak utopiony kret Jeszcze upiory nasze przywiążemy do studni by wody strzegły czarnej i gorzkiej a w piersi świata wtuli się mocniej nieopierzone pisklę Jeszcze uśmiechać się zaczniemy a uśmiech nasz będzie podobny do pękniętej blizny i w ciepłym cieniu modrzewi połamiemy się sobą jak chlebem

Witam i dziękuje za ładne - Pzdr. serdecznie.