Ranking

W hołdzie Kubusiowi Puchatkowi Patrzcie tam na tego misia, Jak pod drzewem sobie przysiadł. Mru-mru mruczy mrrr mruczankę Po obiadku, także rankiem. Patrzy w górę, pszczółki lecą, Produkują mu co nieco. „Co to prodku... coś tam znaczy?” Że coś robią albo raczej Z kwiatków słodki miodek skubią. To dla misia, bo go lubią. Usiadł w cieniu Kubuś, zatem Myśli krążą mu puchate. Że tak jakby lub inaczej I gdziekolwiek, co nie znaczy, Że tak samo będzie w piątek. Kiedy kończy się początek? Ileż to jest jeszcze trochę? Czym się płaci za darmochę? Czy się szóstą klepkę miewa, Gdy się piąta zapodziewa? Czy na końcu końca zawsze Będzie miło albo strasznie? Wreszcie myśli miś przerywa I uprzejmie się odzywa: „Pszczółko, zum zum, sobie bzykasz, Przynieś miodku do słoika.” Marek Thomanek 24.06.2024

Hasam w samej bieliźnie z haftem jastrunów jak z łąki, łapiąc chłodnego i polnego ciebie między włosy. Rażę malinowymi ustami.

Z pozoru elegancka melancholijna niemniej złudna i utopijna jest malarzem w mojej głowie tworzy obrazy pełne szarości i odrazy karmi złudą szczerości jest trucizną mojej młodości już nie widzę siebie w lustrze tylko tę atencjuszkę która zaciska mi na szyi dłonie okrasza boleścią skronie zatruwa moje tęskne serce z gorzkich wspomnień plecie wieńce spędza sen z powiek a ja myślę kimże jest szczęśliwy człowiek?

Mama nie żyje. Tata nie żyje. Wciąż się boje, że ktoś na mnie naskarży.

Dłonie artysty, lekkie jak piórka, Płyną klawiszami, kiedy mówią. Dźwięki brylanty, w przestrzeń rzucane, Z rękawów muzyka, światłość przenika. Głosy zgrane, na sali cisza, Kaszel jednej pani, deszczu kropelką. Chmurnie wybiega, drzwi są zamknięte, Oczy ciekawe, lecz ona — zgięta. Być albo nie być, z cichości wynika, Ustąpić miejsca — w artyście muzyka.

Jesteś (A tak jakby cię nie było) Bo gdy podnoszę wzrok To zostają tylko ślady szminki (Na moich policzkach) I tylko noc chłodna Zostaje przy mnie A czas trwa w twoim dawnym "ja"

Wystarczy okamgnienie bym poczuł pragnienie i…

zburzył dach bo mu przeciekał problem z głowy już nie przecieka

a ja chcę kochać nic więcej tylko tyle motyle czuć i pieścić czule zachodem słońca bez końca choć on w tytule

Starcy w Odlocie. Najpiękniejsze są chwile te nienasycone. Słowa strojone miłością, przerwane bezdechem. Obrazy niedokończone, wrzynające się w umysł lękiem. Jak Ci Starcy w Odlocie, dla których Zuzanna w kąpieli była wciąż łakomym kęsem. Najokrutniejsze historie w ludziach to te na granicy śmierci. Wizyty w pamięci minionych pokoleń - bez pamięci. Furgony porąbanych ludzi. A potem cisza. Nakazy. Zakazy. Tęsknoty za tymi, co odeszli w przedświcie darując nam Swoje życie.

ona wsiadła w pierwszą klasę all inclusive wykupiła w szparki kieszeń marny szelest ale jednak nić się tliła plastik znaczył jej tożsamość rys ust nierozpoznawalny więc i szrama się zdarzyła gdzieś w podróż za oceany jestem już tylko nadzieją gdy dotykam obcej ziemi że transfery ktoś uczynił że zapłacił i pościelił że bilet niesfałszowany i polisa coś opiewa w razie zdarzeń co losowo przewóz zwłok gospel stereo (ale czy planuje pani powrót?) (czy planuje pan powrót?)

Wyniosła oś świata głęboko pod ziemią kotwiczy. Życie wre hen, po pniu wysoko. Rozgadana zieleń wyciąga ku gwiazdom rozliczne ramiona, sądzi sprawiedliwie. Dyskretnie bulgocze wiedza u korzeni, kryje tajemną moc i daje ochronę. Tam mieszka potęga... nie grzmi wielkim głosem, a cicho szeleści szepcze coś dyskretnie.

myśliwy w lesie padł tylko jeden strzał echem pomnożony

niech nikt się nie łudzi głosił komunikat mamy gwarancje nikt nie przeżyje ponieważ po zderzeniu największy kawałek będzie tak mały że nawet myśl się w nim nie zmieści nie myślmy że się nam uda głosił dalej już nic nas nie uratuje - wykorzystajmy więc bogato ostatnie pół godziny niech każdy wyjdzie przed swój dom poda sąsiadowi dłoń tworząc łańcuch który oplecie cały glob a potem pomódlmy się do swego Boga o to żeby ta chwila nikogo nie bolała chciałem zrobić jak głosił komunikat jednak obudził mnie budzik ratując mnie i naszą planetę przed czymś co kiedyś nastąpi ale na szczęście jeszcze nie dziś w pierwszym dniu urlopu

lubię patrzeć jak idziesz wolno bez pośpiechu myśli płyną po niebie toną w błękicie chmur patrzysz z zachwytem na przyrodę kochasz wiatr mimo że targa włosy uśmiech rozdajesz jak cukierki radość niesiesz do pracy dzielisz się nią dając trochę siebie 6.2024 andrew

Polsce* I pamiętaj: zatańczę ja na twoim grobie, nago, zatańczę, nago - tobie, życie, tobie i pamiętaj: zatańczę ja na twoim grobie, wolność ci zatańczę i zaśpiewam: ja - ci, błogosławię, ci: wieczne - potępienie, wolność ci zatańczę i zaśpiewam: ja - i pamiętaj: zatańczę ja na twoim grobie, nago, zaśpiewam, nago: tobie - wyzwolenie i pamiętaj: zatańczę ja na twoim grobie, wolność ci zatańczę i zaśpiewam: ja - ci, błogosławię, ci: wieczne - potępienie, wolność ci zatańczę i zaśpiewam: ja - i pamiętaj: zatańczę ja na twoim grobie, nago, zatańczę, nago - tobie, życie, tobie i pamiętaj: zatańczę ja na twoim grobie... *więcej informacji Państwo znajdą w następujących esejach: "Komentarz - komentarz odautorski" i "Mój drogi świecie" - Autor: Łukasz Jasiński (lipiec 2019)

w portfelu leży dziewięć złociszy z troską zaglądam jak do szpitala jakże się mają, nadzieja żyje czy na szaleństwo mogę pozwalać raz jeszcze liczę, choć nie wiem po co oczy przecieram, sprawdzam i wzdycham bez saturacji się nie obejdzie żal ściska serce, bo ledwie dycha

Płynę przed siebie dlaczego nie wiem ciężko się płynie burzliwa rzeka w głowie pytanie co mnie tam czeka? cisza dokoła nikt nie zawoła dzieciństwo młodość dojrzałe chwile milczące tłumy wolno omijam chciałbym zrozumieć jeszcze nie umiem może jak ujścia będę już blisko znajdę odpowiedź po co to wszystko

najczęściej szarpie po uszach doskonale go rozpoznasz zdarza się jednak piękną melodią słodkim głosem kojącą ciszą da o sobie znać konsternacją i szokiem po końcu

Zbudowany na rzece człowiek chciał z natury spamiętać darem; przez bulgoty strumieniem Boga z powietrza rozsyłany w głębi zup wspólnych algorytmem ci czci! Ten Mikołaj z worków prezentów nie przynosił — jeszcze nie było; doświadczeniem, wybuch 'Beryla' ze spadochronu zesłał butelki Sam, oto Stwórca prawdopodobnie chciał ci pokazać częstotliwości płynące z muzą śmiechem miłości na ustach w zębach wiatru szczątki Odrestauruje, chodząc w wodzie skryty ptaszek — smętne 'Gangesy' głosem na nowo zmienią w czyste budowlą środka wartość serca! Będzie przysiadem jak praktyka w wodzie bez bólu łez na północ... -:))))

Owszem bardzo ładny. Mama mnie uczyła od urodzenia, bo chciała żebym był dwujęzyczny. Pamiętam z wczesnego dzieciństwa, że coś tam mówiłem. Popisywałem się jak to ja wtedy. Wszystko było dobre by zwrócić na siebie uwagę. Ale mamie nie starczyło wytrwałości, a ja wolałem ojczysty. To pięknie. A gdzie tym razem?

@Rafael Marius to cudownie masz, ja te mam wiaterek, w domu jest fajnie. Dziś miałam francuski, jak ja kocham ten język. Fajne mam zajęcia, urozmaicone, wszystkiego się uczę, dużo ze słuchu, tworzę już całe zdania, zadaje pytania, rozpoznaję już, co to mnie kto mówi, piszę. Mam fantastyczną lektorkę, z Wrocławia mnie uczy:) wyjeżdża trochę do Francji, no ja się szykuję do małpek:)

@Rafael Marius za gorąco, ale zrobiłam trening, sport odmładza:)

Nie ma czego, one ludzi nie gryzą. Gorąco dzisiaj?

@violetta Może jakiś pasikonik się złapie jak podskoczy odpowiednio wysoko... szczęściarz.

I całkiem dobrze Ci to wyszło. Ja tak to właśnie odebrałem. Wiadomo randki to nie jest prosta sprawa.

@Łukasz Jasiński nie wytwarzam kasy, ile stworzę tyle mam, ogólnie jestem kiepską osobą:) nie ma czego mi zazdrościć:) @violetta potrzebuję kogoś, kto zedrze mi tapetę i zrobi mi mieszkanie za darmo, ja nie mam siły, coś tam zrobiłam, zaczęło się sypać, nie ruszam, bo nie potrafię i nie mam na to środków. Ostatnio jakiś tam fachowiec powiedział, że on robi za 400 zł za godzinę, a ja do niego, że tyle nawet nie zarabiam i na tym się zakończyło.

@Łukasz Jasiński niech ci się życzenia spełnią:)

@Łukasz Jasiński zwracają czasem na mnie uwagę, gdy jestem ładnie ubrana, uśmiechnięta, nierzeczywista, taką potrafię być. U ciebie na urodzinach, to wszyscy będą na haju, strach się bać:)

@Łukasz Jasiński mnie nikt nie zaczepia na ulicy na szczęście i nie prosi, a gdy poprosi udaję, że jest Angielką albo Francuską, nie odpowiadam po polsku.

Na stole leżą : karty i szachownica… Gram też z duchem.

@Łukasz Jasiński jesteś zarośniętym perzem:) mam swoje uliczki, którymi spaceruję, zauważyłam te same śmieci od miesięcy niesprzątnięte, a obok są piękne domy i co zrobiłam :)?

@Rafael Marius :) dokładnie, filtr. Ani czarne ani różowe okulary nie oddają tego, co się aktualnie wydarza. Zresztą... i bez okularów oczy ludzkie widzą to, co każe im ich mózg... Inaczej widzi człowiek, inaczej pies, inaczej pszczoła... Stąd warto ćwiczyć trzecie oko ;) Dzięki

Zatańczysz czy nie, upada Babilon, Jezus będzie niedługo na horyzoncie i może zauważy wierzących poetów i wyłapie nas w necie:) zobacz, ile dziennie firm zamyka się, a ludzie na bruk trafią.

@Rafael Marius ↔Dzięki:)↔Radykalne, ale skuteczne. Dach nie przecieka!:))↔Pozdrawiam

@Amber No niestety :// A jak dodamy do tego okoliczność, że 99 % książek tutaj przepada w tym bezmiarze annałów literatury, co w ogóle nie musi być związane z poziomem artystycznym, literackim i każdym innym książki i autora no to mamy takie porwanie się z motyką na słońce :)))) Najlepiej się porywają na mój ogląd Ci, którzy po prostu nie mają innego wyjścia ;)))) Tak to już jest w tych realiach :)))) Nie masz innego wyjścia to kolokwialnie mówiąc gryziesz parkiet :)

bagienna łąka ważki motyle kwiaty bajkowy widok

@Łukasz Jasiński Inteligencja emocjonalna brzmi w ogóle śmiesznie... Zresztą nawet ta zwykła inteligencja niewiele znaczy, znałem jednego niewątpliwie bardziej inteligentnego ode mnie, a jednak prostych rzeczy pojąć nie mógł albo nie chciał. 43, no to wszystkiego dobrego z wyprzedzeniem, wspaniałych podróży :)

@iwonaroma @jan_komułzykant trochę jest w tym racji że to takie "błędne koło" ja napisałem to tak Pozdrawiam

@Poezja to życie Ślady szminki przeważnie zostają na kołnierzyku koszuli. Na wszelki wypadek sprawdź. Całość buduarowo – klimatyczna :) Pozdrawiam.

@Poezja to życie Widzę w tym wierszu przemijanie. Odejście, ale jak się zdaje na zawsze... choć wspomnienie pozostaje. Też na zawsze. Podoba mi się klimat wiersza. Pozdrawiam :)

@Leszczym Trzecia książka wymaga dużo dyscypliny i samozaparcia. Kreatywność to niestety tylko połowa sukcesu trzeba jeszcze umiejętnie nawigować w biurokracji, a to już sceneria jak w Twojej miniatury "Ledwo dychał":) Podziwiam i życzę powodzenia.

@Andrzej_WojnowskiPodoba mi się ten sposób ujęcia tematu. Zadane pytanie jest zasadnicze dla każdego z nas. Odpowiedź znajdujemy w rozmaitych momentach wędrówki... Pozdrawiam :)

czerwona linia odgradza spojrzenie na drugą stronę rzeczywistości do świata… naszych władców to tam w cieniu realności rozgrywa się los tasują karty z namaszczeniem godnym szachisty ale nie ma myślenia decyduje ślepy los wynik ogłaszają jak wyrok nie ma odroczenia namaściliśmy ich to nasi wybrańcy 6.2024 andrew

@andrew Zupełnie cię nie poznaje, całkiem inny styl pisania. Coraz bardziej mi się podoba.

@M_arianna_ Pszczoły nie pracują wśród wilgotnych płatków.

@M_arianna_ Taka to już kolej rzeczy.

Ulu, wmawia i wam w ulu. Tak mawia i wam; wmawia i wam kat. Tu nicą manipulator; grota lup i namąci nut. I krowa samotna - manipulowano; na wolu pin, amantom asa worki. Karb... - och, co - brak? Ład, a ta kudła, to kreta; zaterkotał - dukata dał.

@Starzec Bo na karę, i wydarzenia Bo to stare, przeinaczenia Bardzo mocny wiersz Fajnie. Podoba mi się Pozdrawiam, M.