Ranking

panienka w niemodnej sukience szaro-kolorowa niby biała jak mleko a przezroczysta mgła panienka w babcinym koku i haftowanej bluzce z grochami jak łzy biegnie i za horyzontem niknie panienka z ustami czerwonymi w wiśnie w słońcu twarz ogrzewa jaśnieje i gaśnie rozkwita... a potem więdnie panienka przez tłum się przedziera niewidzialna i piękna wiatr jej myśli rozwiewa ze snów... panienka

Zakaz Niepewność jest kusząca; Wiem już, że zostaniesz, Bo czujesz, jak emocje ciągle przyspieszają, A zatem zaczynajmy. Połóż się, kochanie. Ciekawość pragnie poznać sfery wciąż nieznane, I głośniej, coraz głośniej przy mnie oddychając, Nie możesz się doczekać, tego co się stanie. Powoli twój rozsądek zmysłom się poddaje; Ach, jakże są zaborcze, jakże pieszczą ciało… Spokojnie, nie tym razem, jeszcze nie, kochanie. Niedosyt, czy być może czyste pożądanie? Impulsy wewnątrz nerwów drażnią, zniewalają, I szepczą tylko o tym, czym się zaraz staniesz. Znów jestem na granicy, znam to już na pamięć; Ulotne, krótkie chwile. Proszę, niechże trwają… Tak blisko, nie przerywaj, pozwól mi, kochanie! Ulegasz... Wiesz, że rozkosz, pasja i błaganie, Rozbudzać nagich zmysłów prędko nie przestaną. Bezbronne niespełnienie - oto, czym się staniesz, Dlatego nie pozwolę. Jeszcze nie, kochanie. ---

kot rozciąga się na szklanym ekranie a żołnierz ugodzony włócznią allaha snami wędruje pod rozbitym hełmem na granice tego niestałego świata gdzie wiatr upycha w źrenice widma przeszłości po nocy brzask boskim szeptem zrosił cedry libanu

Usłyszałeś jednak moje milczenie pośród wołań tłumu. Poczułeś piękno wszechświata, który istniał tylko dla mnie. Jestem znów tą samą iskrą, wyrwaną z objęć losu, skazaną na wieczną pamiątkę. Przypominam identyczne jutro, z którym wciąż się zmierzam, aby zapomnieć o myślach, wyzbyć się słów. Wiatr stale przeklina moje słabości; nie wie, że jestem tą samą mantrą, którą słyszał kilka epok wstecz. Nie mam odwagi, żeby pocałować twoją gwiazdę w samo serce; boję się przyznać do samotności, oprócz której mam ciebie. Wciąż nanoszę dotyk na wilgotną duszę, próbuję odszukać drzwi do rzeczywistości. Stale wyrzekam się ciała, okrutnie podrobionego; nie słyszę już lat, nie rozumiem dekad, bojących się stawić czoła przyszłości, zaniedbanej wieczności, nad którą wstyd się zlitować. Wiesz, wyśnię tylko dla ciebie pożegnanie - leciwy spokój, piedestał bez wyraźnego właściciela.

Nie żal mi że odejdę Tu byłam i to wystarczy Za długo wcale niedobrze Widzę jak męczą się starcy Lecz mówią że niespokojnie Wojna, mówią o wojnie że może będzie światowa a już na pewno że u nas Żal mi dzieci i młodych Gdziekolwiek są i umierają Nie ich decyzje lecz oni skutki decyzji poznają To tak oburza aż skręca gdzieś w środku wnętrzności czemu tak? Boże! Ty patrzysz i widzisz? I jeszcze nie dość Ci ? I myślę o mojej wnuczce Kochanej słodkiej dziewczynce Widzę ją jak się śmieje Jak bawi się przy choince Tu była jeszcze niedawno i wyjechała za morze Na pewno jeszcze przyleci Taką nadzieję mam, Boże

Ciągle biegniesz serce strudzone, i rozdajesz mimo ostrzeżeń, choć myśl woła za tobą roztropna, przekonując, że blizny są świeże. Rytm wyrównaj, ucisz rozterki, wybierając prawe i słuszne . Lecz pozostań troszkę naiwne, by się nie stać, mięśniem bezdusznym.

pamiętam Cię czy dobrze czy źle pamiętam Cię B.

Lepiej kota mieć z ulicy, zamiast żony sekutnicy...

Pewnemu Jasiowi ze wsi Podkowy, Raz po raz uciekał rozum od głowy. W dodatku jeszcze tak! Do kaduka! Do lasu poszła od niego nauka. Nie wie, do Sejmu iść? Czy pasać krowy?

zostanie nam tak niestety cała śnię twój zapach kwiatem płomieńczyka dotykam nadgarstków na skórze ud noszę wrażenie ciebie znów znikniemy w pokoju nierzeczywistości uwikłani w ekstatyczne drżenia życie to tradycja ludowa pragnę tylko miłości

jak opłatek dla katolika tak kwiaty dla ogrodnika są jego herbu symbolem serca i duszy wyborem bardzo szczerze je miłuje codziennie z nimi obcuje chętnie o nich rozmawia na dobranoc je pozdrawia dlatego się odwzajemniają swym pięknem go uraczają które mu ocząt nie męczy bo jest podobne do tęczy

lepsza ciężka nadkwasota niż choć jeden dzień bez kota!

ponarzekałaś sobie troszkę częściowo prozą trochę w rymach a ja współczuje tobie Boże że człowiek miast dziękować - zżyma oddaj Mu wszystkie swoje troski powierz skrywane tajemnice jest twoim bliskim a nie obcym po coś prowadzi cię przez życie :)

biały i czarny kamień na linii życia zapowiedź śmierci

skłaniam głowę do samej ziemi niech zapuści korzenie i wreszcie coś z niej wyrośnie

Piszę, ponieważ po schodach do ciebie nie dotrę, nieważne ile stopni pokonam, zawsze będziesz o ten jeden wyżej. I nawet kiedy rękę nieśmiało wyciągnę, to wciąż za mało. Nie tak! Nie dobrze! Czas przysług nie robi, płynie niestrudzony. Wszyscy jesteśmy w tej toni! Księżyc z nieba mógłby czerwień ukraść z krwi która w noc się wylewa. Wtedy surowość twarzy niejako przestrach wewnątrz trzyma. Głupia, niespełna rozumu, uśmiech zbolały trzymam w kieszeni. Z nadzieją, że jednak, „może”, „kiedyś”, nie znaczy wcale. Anna Czerniak (A-typowa-b)

Hegemonia Choroby!

mięknę przy róży i wisterii jestem z ich zaletami piękna delikatna w wymarzonym ogrodzie rozpoznaję wydeptane ścieżki śmielej zanurzona bardziej bliska ciebie lata z tymiankiem i oliwką

zimowy ranek parapet przed budzikiem kap kap pora wstać

@Ewelina to miło, moja też jest całkiem spoko! 😊

@Rafael Marius dziękuję 😊

@Rafael Marius właśnie, dawno Cię nie wodzialam. Sama też nie zaglądam tu tak często jak kiedyś. A to zdjęcie akurat sama robiłam :)

@Rafael Marius na takich prawdziwych egzotycznych wyspach nie byłam :) wszędzie jest fajnie, ale biały domek jest niepowtarzalny:) Bawaria jeszcze jest piękna:)

@Ewelina Dobrze będę pamiętał. A dawno mnie tu nie było. Zatem nie zdążyłem powiedzieć, ładne masz zdjęcie. Pewnie mąż robił?

@Rafael Marius jak sobie życzysz. W sumie to byłoby miłe 😊 To takie ładne słowo:)

@Ewelina Dla mnie możesz być panienką Eweliną pomimo posiadania małżonka. Nie jestem purystom językowym, ani ortodoksem. Chcesz?

@Rafael Marius to wyprawa dla śmiałków, ale raz w życiu powinno się zobaczyć co tam jest, a wychodzi się stamtąd poruszony. Są tam chińskie pejzaże, na którym jest kilka namalowanych transparentnych ludzików, gdy się przyjrzysz, to jest tak piękne w całości. A trawka wokół i drzewa są piękne. To jest najpiękniejsze miejsce na ziemi.

@Rafael Marius tak, ja wiem że to określenie było skierowane do dzisiejszych singielek:) W każdym razie, ubolewam nad tym, że dziś często wypowiadane jest w drwiącym tonie.

@violetta Od zakochania, czy pyłków? Ale Ty chyba nie masz uczulenia? Zatem jasne. A gdzie ten domek?

@any woll Ja mam wspaniałą teściową. Zdaję sobie sprawę, że to nie często się zdarza. Mam więc szczęście :)

@Rafael Marius tak, a później wracam chora i płaczliwa. Zakochałam się w białym domku, to jest domek dla lalek, orientalny, nawet Jacky Kennedy się bardzo podobał, bo chciała jeszcze raz zobaczyć.

@Ewelina Moja mama była panienką z dobrego domu z fortepianem. Zwano je również pensjonarkami, co z czasem stało się synonimem naiwności. A w czasach mojej młodości tak się mówiło na dziewczyny, ani dobrze ani źle po prostu zwyczajnie.

B.poetycko i wrażliwie o panience :) Literówka: 'rozkwita'

Tak jakby panienką chciała pozostać w Twej głowie. Tylko czasami myśl się przypląta.... czy panienka to jeszcze człowiek...i takie tam przemyślenia .... pozdrawiam Ewelino dziękując za przypomnienie staropolskiego słowa.

@Olgierd Jaksztas :) Czasem stosuję pewien dysonans - często poprzez tytuł w opozycji do tekstu, by coś poruszyć w czytającym. Czasem to wychodzi na dobre, a czasem odwrotnie ;) Cieszę się, że odetchnąłeś, iż nie musisz się kłócić:);) Tak, pokora jako uległość np.wobec tyranów to w zasadzie żadna pokora, tylko np.strach albo bezsilność. Właściwa pokora wg mnie to działanie/odczucie od wewnątrz - jestem pokorny bo tak chcę, bo uważam to za właściwe, potrzebne w danym czasie i okolicznościach - a nie dlatego, że tak chce i wymaga tego ktoś na zewnątrz mnie. A zniżenie głowy do ziemi zawsze czegoś uczy :) Naturalnie, następnie należy się (po nauce) wyprostować:) Dzięki i również pozdrowienia:)

~~ Obok wielu cieni padających z zewnątrz, znajdź przebłysk światła, stanowiącego promyk nadziei dla zbudowania swojej, wewnętrznej harmonii .. - bronmus45 ~~

@any woll Prawda !?!

Ta granica, to jak stara waga, z odważnikami, sprzedawca dodaje towaru, dochodzi do równowagi i zaraz przechyli się na jedną ze stron. W życiu też tak jest i można usłyszeć: hej, podobam ci się, czy nie?. To moja interpretacja, oparta na... Pozdrawiam

@any woll Ciekawy !!

gdzieś wibruje w kosmosie sen który przyoblekł się w ciało na polanie jodłowej woń leśnego miodu i szelest jedwabiu usta w ustach pęcznieją słodyczą trzepot motylich skrzydeł preludium nowej rzeczywistości w architekturze nieba trwanie w tęsknocie

@any woll ... Właśnie... Dzięki:)

Witam - być może że przefajnione - wiersz z archiwum dlatego wyszło jak wyszło - dziękuje za przeczytanie - Pzdr.

Witaj - uświadom mnie o co chodzi - Pzdr.

@iwonaroma ażeby tylko choroby...

@Ewelina Jeśli głaskasz ją pod włos piękniej mruczy

@Kwiatuszek Generalnie z pająkami trzymam sztamę i omijam ich pajęczyny. Jeden jednak zapuścił się za daleko i obawiam się, że skończy w odkurzaczu przy najbliższym sprzątaniu. Postaram się jednak go oszczędzić. Bardzo ładny wiersz. Pozdrawiam ciepło :-)

zmęczony zimowym obrazem przymrużam na chwilę wzrok grzejąc się ciepłym widokiem majowych sadów pól oraz łąk lecz ktoś przerwał ten stan mówiąc zamiast się tak gapić lepiej idź dołożyć do pieca marzeniami się nie ogrzejesz a ja zdziwiony tym bardzo zacząłem się głośno śmiać z tego że ktoś tak trafnie oddał w mą stronę strzał

@Kwiatuszek miło mi naprawdę. Pozdro!! @violetta dzikość serca robi z okolicy dziki Zachód ;))

Krzysztof, mieszkający w Siewierzu, patrzy, biały pył na talerzu. -Wezmę kreskę, spróbuję-. tak zrobił – nic nie czuję - bo to był pył ­ od łupieżu.

~~ Dojnozmianowi z Kaczej Zagrody, niedoścignieni w czynieniu szkody dla swoich żywicieli. Wobec owych sk.....li sądy orzekną stosowne "nagrody". ~~