Cała aktywność

czy rozumiesz pół pieprzonej godziny przerwy kumasz co się właśnie stało powoli zabierają nam wszystko co jeszcze mieliśmy świętego akurat tego nawet nie zauważasz ale pół godziny przerwy w meczu finałowym to jest jakaś pojebana przeginka widziałeś tego klauna jak trzyma puchar świata a infantino mu palec w dupie messi nie płakał bo przegrał tylko jak gdzie i z kim u boku na bank wyniesie się ze stanów banda jego koleżków ślizgała się cały turniej a na koniec pokazała jak nisko może upaść człowiek sędzia ma wejść do komitetu fify szmaciarz meczu nie kontrolował dlatego marciniak został odsunięty on już by tych skurwysynów ustawił co za upadek piłka pogrzebana ale francuzi dobrze że wpierdol dostali oni by chcieli tylko finał grać obrażeni na cały świat jedynie hiszpania to jakiś jasny punkt w tym wszystkim nie dali się sprowokować gnojom ale gdyby doszło do karnych nie byliby mistrzami świata w ogóle mam dość piłki a co u ciebie

wiesz na czym ten projekt polega? że koleś spędza godziny próbując być autentyczny i miota się między swoim wizerunkiem a tym kim w rzeczywistości jest. przeraża mnie tylko że wszyscy tak mamy

@Leszczym Rewelacyjne. Bardzo do gleby i blisko prawdziwego życia.

W pewnym barze, pewnego wieczoru, pewna swego dama, która w mistrzowski sposób opanowała zawody atrakcyjności i to rangi krajowej rzuciła w kierunku, choć niecałkiem bezpośrednio, niepewnego pana że jest wspaniałym mężczyzną, ale nie kocha. Zaraz potem uśmiechnęła się szelmowsko, zalotnie łapiąc jego zaintrygowane spojrzenie i się zmyła i tyle ją tam widzieli. Dla naszego niepewnego pana była już poza radarem. Prawdę mówiąc niepewny pan nie bardzo miał możliwość i jakąkolwiek szansę realnie i rzeczowo ją kochać. O, to takie jest życie, właśnie takie. La Bastide, 21.07.2026r.

Kunegunda Krzywołoś, z Sadyby, robi wały, bo na przykład, gdyby nieopatrznie Wisła wylała, ona nie jedna zyska, bez mała... Ot, dla bobrów świeższe będą ryby.

Jestem błędem Którego nie zdążysz naprawić Jestem czasem Którego nie zdążysz zatrzymać Jestem światem Który sprawia, że jesteś obojętny Nawet na codzienny deszcz Tego kapryśnego lata

może już całkiem niedługo okażemy się zbędni do produkcji poezji żarówek sensu i chleba będziemy dryfować łódeczkami coraz mniej zależni od siebie może nadejdzie taki dzień gdy emocje będą dodawane do treści jak sól jodowana by nadać im trochę smaku a skład łez z milionów wierszy zawiesimy w chmurze pełnej wzorów na przeżywanie świata może nasze dzieci spojrzą na wersy w które tak mocno wierzymy i zaczną odczytywać pismo z supełków zaplątanych na języku nie rozumiejąc co chcieliśmy powiedzieć

@lena2_Krople deszczu, rosy, te wiszące na gałązkach, płotach, lśniące na trawie i te spływające na szybie -są urzekające.

@Starzec Nie można się cofnąć?

Spuszczam się Poezją na kartkę Krwią na ręce Bólem na serce I solą na ranę Gdy każdy wers moje pióro łamie Modlę się do muzy ale nie słyszy Bo gra muzyka,zegar tyka Nawet karaś tego gówna nie chce tykać Kartko bo ja nad tobą skaczę i płacze i wzdycham Kartko bo ja dla ciebie tracę czas, życie i zdycham I płótno stało się ciałem I słowo stało się krwią A ja umarłem Poezja stała się mną

@hollow man, dziękuję :)

Dziękuję. Mam wrażenie, że napisałaś o tym wierszu więcej, niż ja sam potrafiłbym powiedzieć. Cieszę się, że odczytałaś właśnie ten jego sens. Pozdrawiam serdecznie. :)

@hollow man dziękuję :)

@jan_komułzykant Eh, no miły jesteś, dziękuję :)

gdy granice przekroczone alarmowy bije dzwonek uciekać czy brnąć

@GosławaNie zmieniaj.

A stało się wtedy tak, że jechał zarośnięty motocyklista, w ostrosłupowej mycce oraz w rozpędzie swoim, na żelaznym rumaku, a ślimaki Winniczki, stały po obu stronach drogi, obserwując ryczącą smugę. Wtem usłyszały głośne→chrup-mlask i jednego z nich ubyło, gdyż stał najbardziej wysuniętym na asfalt, a ponadto ważnym on był, bo ich Królem. Stała z nimi też i obserwowała wszystko, maciupka wróżka bez domku na plecach, co to dostała kawałkiem motocyklisty po oczach, bo ów, przestraszywszy się mlasknięcia pod kołami, w drzewo uderzył, by całościowo skonać, wprzódy odrzucając, okrwawionego, członka swego, akurat na nią. Ta patrząc na siebie i pozostałych, winniczkwych poddanych, dostrzegła na ich rogach, nie tylko kawałki kradzionego sera, ale też żądzę zemsty, co to miała zwłokom życie utrudnić. Zatem zdjąwszy z siebie ciężar członka i machając koślawą magią skrytą w koślawym szponie żaby, wskrzesiła winowajce, zamieniając go w żywy, nieruchomy i niezniszczalny posąg, co to nawiązywał do przewinienia jego. Tłumy ludzi przychodziły oglądać znamienite dzieło, wiele ślimaczków rozdeptując, a niektórych, na miazgę nawet.

Oczywiście, niektórym na tym punkcie odbija nawet nieźle. Czkających nie biorę pod uwagę, to już toksyczny duet. Świetny kawałek napisałaś, Czarodziejko. :)

Pięknie. Pozdrawiam.

@Alicja_Wysocka Bardzo trafne, a przy okazji zabawne. Mądrość nie szkodzi zabawie. Nadmiar powagi - szkodzi...

I tak trzymaj, znaczy Oni...

@.KOBIETA. Mam nadzieję, że to nie wygląda na zazdrość, bo było by w tym mentalne kazirodztwo - wykluczone😯 Dach będzie ciemnobrązowy, blachodachówka. Nie będę szalał z dachówkami - dlatego stolarka będzie lżejsza i... nieco tańsza😁 Tak, krokwiowo-jętkowa :-) czyli napisałem w temacie remontowym dla 2 rezydencji☺️ Łóżeczko jednak 2 osobowe - najwyżej będziecie się szukać po nocy, a w taktyce bitwy lepiej służy manewrom.

@.KOBIETA. skąd fundusze?

@Grahamoza, dziękuję :)

@lena2_ wspaniała, ponadczasowa, głęboka poezja. Jak cudownie w kilku słowach potrafisz zapisać tak wiele madrosci i piękna. Podziwiam Leniu 💕