Cała aktywność

@Poet Ka przyznam , że nie podziewałam sie takiej pozytywnej opinii:) - tymbardziej mi miło. Tak łączę te obrazy w wierszu z fofografiami, bo mi te światy się przeplatają po prostu. Jak tylko mam czas to mozliwosci to uwieczniam na fotografiach zaobseriwany świat , a potem powstają wiersze.

@Poet Ka też zrobiłam takie zakupy i ugotowałam warzywka w delikatnym, pomidorze malinowym całość:) na samej wodzie z gotowania kalafiora, marchwi i pietruszki:) na patelnię pokroiłam cukinię, czosnek, cebule, seler naciowy, kolorowe papryczki i pomidor ze skórką, pokrojony na cztery części i tak powstało cudo do jedzenia:)

@Leona jak jest okazja:)

Witam - cieszy mnie że budujący - miło że tak widzisz ten wiersz - Pzdr.wieczorowo.

@violetta świetna muzyka... delikatna, zmysłowa jak Twoje liryki

@jjzielezinski świetne!

@karenka pełne goryczy, ale ciekawe i niezwykle poetyckie

@Poet Ka bardzo gorąco dziękuję :)

Zamyślona dziewczyna, w głowie setki wspomnień, ta miłość; wiedziała, że niebawem nastąpi koniec . Chciała, by został przy niej, lecz to już historia, która zostanie w jej pamięci do końca. On niestety tylko się nią zwyczajnie bawił, ona kochała pragnęła, by jej nie zostawił. Miłość w tych czasach, jest strasznie płytka, wystarczy ch*j, dupa i tania dzi*ka!

@violetta niezwykła liryczno- zmysłowa wiązanka jeszcze!

@Mitylene deszcz metaforycznie padał ciężkimi kroplami, ale metafory były lekkie... niesamowita kolorystyka, fotografia świetnie dobrana smakowity kąsek literacki lektura tego wiersza to niesamowite przeżycie i doznanie estetyczne chcę jeszcze!

@Andrzej P. Zajączkowski wyśmienite!

@marekg fajne!

Rok 47 , to też rok powrotu mojego Ojca z Wielkiej Brytanii po demobilizacji. Wrócił, bo rodzina pisała, że nie jest źle. Później meldował się co chwila na UB. Właśnie pudełko po landrynkach, kilka żyletek nowych jeszcze Wilkinsona, worek British Army Kit Bag- to pamiątki pozostałe po tym okresie. No i jeszcze medal "Bolonia". Wzruszające, że piszesz o tych czasach, chodź o wydarzeniu, które działo się równolegle. Kiedy nasze podziemie przestało istnieć. Tzw. Zachód wypiął się na nas. dziękuję Ci za ten utwór i za to, że to Cię po prostu obchodzi, wzrusza i inspiruje.

@Andrzej P. Zajączkowski - dzięki -

@Gosława czuć zapach ziół i lepkość gorąca w powietrzu, a przy tym zmysłowość Anny...Kraina Anny ma swój niepowtarzalny klimat, oplatający odbiorcę, który porwany jest w ten jej magiczny świat, z którego nie chce się wyjść...Czuje się tam ciepło, spokój i błogość...

@Mitylene dzięki serdeczne 💋

@Berenika97 a ja dziś jestem na grillu i sącze sobie winko Lubię takie dni w których nic nie muszę a wiele mogę Czasami jak ta moja Anka mam wywalone😉 Ja te wszystkie zioła mam na wyciągnięcie dłoni obok domu A miętę w ogródku rozrosła się po całej rabacie Łap ciepłą myśl i przytulasa 😘 @violetta no ja sobie Ją w taki właśnie sposób wyobraziłam 🙂

@marekg pod Jabłonią też:)

@Mitylene jestem w miarę szczęśliwa, choć wszystko mnie dookoła kusi:)

@Poet Ka uwielbiam takie zatrzymane w kadrze obrazy, które pięknie malują wyobrażenia odbiorcy.

@violetta miniaturki kipiące szczęściem...tak być powinno i tak odczuwa pod liryczny. Czegóż chcciec więcej?:)

@marekg lato pod gruszą to cudna perspektywa...

RAZ∞O Nie mogę! Nie potrafię! Nie umiem! Przemóc drżenia rąk, werbli trzewi, stóp krzywizny. Wypaczony w linii staję, mrużąc oczy, wzrok skupiając na odległe punkty ściany, wargi krwawią, łeb truchleje… Nie wiem! Jak i czy i po co czas przez palce przelatuje, snując wizję czynów wielkich opisanych numerami. Szpic pocisku w górę leci niosąc podmuch siedmiu wieków, wrzask żołdaków, gwar gawiedzi, drewnem słoje przyzdobione. W sedno trafia! Pół buhaja w oko wali! A ja dalej jak te cielę co od Boga, w najciemniejszym końcu sali... Ściskam gardziel… Łzy hamuje… Pot ocieram… Znów na linii i do miotu się szykuje. GRAHAMOZA

@violetta dziękuję za ciekawy komentarz, pozdrawiam :)