Cała aktywność
Kanał aktualizowany automatycznie
- Z ostatniej godziny
-
Przyjaźń "księgowej"
wiedźma odpowiedział(a) na wiedźma utwór w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory
@Na liniach czasu dziękuję za polubienie i miłe słowa. Pozdrawiam serdecznie. -
@Zbigniew Polit Pana "laicki fundamentalizm" prowadzi mnie do konstatacji, iż skoro Boga nie ma, to wszystko wolno. Nie pomogą Panu miliony kamer monitoringu wizyjnego, miliardy policjantów... . Pozostaje pochylić głowę i czekać na rykoszet (pocisk w tył głowy lub nóż w plecy). Przecież Pana ekspansja genetyczna jest zagrożona przez ekspansję innych. Pana geny prędzej czy później poniosą porażkę. Pański "realizm" prowadzi do wojny wszystkich ze wszystkimi o wszystko. Jak z wnętrza układu galaktycznego chce Pan zobaczyć Boga, stwórcę całego, nieskończonego wszechświata? Czy nie jest Pan aby za mały?
-
pętle codziennych życiowych zdarzeń z różną mocą kradną oddech a człowiek myśli czy znów dam radę tak zwyczajnie albo podle między cegłami życie przeciskasz czasem dławisz ważną sprawę pragniesz zwyczajnie znowu zapytać czy jeszcze warto się okażę zaprzestań tęsknot co duszę ranią niemożnością czegokolwiek gdy mgły ponownie biel światu dadzą zyskasz siły by zapomnieć
-
Dostrzegam rozpęknięte pytanie. Pulsuję z lekka, drgając nieco, na krawędzi odpowiedzi. W poświacie zmierzchu, koloru słodkiej pomarańczy, dostrzegam to, co pomiędzy. Poruszane zielonym wiatrem oraz resztką słonecznych horyzontów, migocze cichą melodią, miękkich, roztańczonych diamentów. Wirują wokół i ponad mną, ciepłym dotykiem nut, lecz nie potrafię dopełnić muzyki, chociaż trochę sensownym brzmieniem. Odnaleźć klucz. Majaczy gdzieś w oddali, na zamglonej nieskończoności, pięciolinii. Wszystko ulega diametralnej zmianie. Orkiestra coraz bardziej upierdliwa i głośniejsza. Szalony łoskot instrumentów, chce mnie wyrwać, z wnętrza lub zewnętrza snu. Każdy gra na swoją nutę, lecz po części, w zrozumialej harmonii. Podobno mam zaśpiewać piosenkę, w nowej aranżacji.
-
w połowie
Christine odpowiedział(a) na Alicja_Wysocka utwór w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory
@Alicja_Wysocka Śliczny! W całości śliczny! Cudnie piszesz! -
w żółtych kaloszach
Christine odpowiedział(a) na Alicja_Wysocka utwór w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory
@Alicja_Wysocka Urzekł mnie Twój deszczowy wiersz! Mam kalosze - jak tylko spadnie deszczyk - pójdę na spacer, wspominając Ciebie i ten tekst i połażę po kałużach. A co tam, niech się gapią. :)))) -
@.KOBIETA.@violetta Ale po co tylko w krótkiej albo w spodniach?
-
Wysoki kontrast
Christine odpowiedział(a) na Berenika97 utwór w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory
@Berenika97 Porównałaś dwie osoby różnym podejściem do życia na ziemi. Cieszę się, że "bagatelizujesz" ten niby błąd i cieszysz, że jesteś. Mam nadzieję, że ten marudzący coś wreszcie zrozumie. :) -
@Berenika97 Uroczy! Taki wiosenny -tulipany i zięba. :)
-
@Berenika97 Super! Można to różnie interpretować, dla mnie może to być zwrócenie uwagi na nadmierny konsumpcjonizm.
-
Gdzie rdzewieją miecze: 69. Kształt lęku
Christine odpowiedział(a) na Łukasz Jurczyk utwór w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory
@Łukasz Jurczyk Bardzo mi się podoba- odarłeś piramidy z turystycznego i historycznego blichtru - to tylko zmaterializowany, architektoniczny strach! :))))) Budujemy z lęku, bo tylko on nie ma daty ważności. -
Przyjaźń "księgowej"
Na liniach czasu odpowiedział(a) na wiedźma utwór w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory
@wiedźma Bardzo kreatywny Podoba mi się :D -
Jedno jedyne
Na liniach czasu odpowiedział(a) na Waldemar_Talar_Talar utwór w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory
proste i ładne -
sól w ustach to mocny i oryginalny pomysł
-
Oczami chmury czytającej ziemię
Na liniach czasu odpowiedział(a) na Toyer utwór w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory
Genialne ale już to wiesz :D -
forma obecności
Na liniach czasu odpowiedział(a) na hollow man utwór w Fraszki i miniatury poetyckie
tajemniczy :d -
Ponad niebiosami w okularach chmury ludzką ziemię czytają spokojnym wiatrem zaciekawione ubrane w białą suknię wzruszone czasem skropią deszczu śpiewem ludzką ziemię czytają spokojnym wiatrem tam losy tak kruche jak płatek róży wzruszone czasem skropią deszczu śpiewem człowiek za nadzieją w niebo patrzy tam losy tak kruche jak płatek róży wzdychają wzruszone chmury milczące człowiek za nadzieją w niebo patrzy wysyłając w powietrze świeże emocje wzdychają wzruszone chmury milczące widząc wszystko jak na puszystej dłoni wysyłając w powietrze świeże emocje płynące między dwoma światami powoli widząc wszystko jak na puszystej dłoni zaciekawione ubrane w białą suknię płynące między dwoma światami powoli ponad niebiosami w okularach chmury
-
Gdzie rdzewieją miecze: 68. Wyrocznia Amona
Christine odpowiedział(a) na Łukasz Jurczyk utwór w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory
@Łukasz Jurczyk Wysoka jest cena za bóstwo jednego człowieka - tysiące innych ludzi płaci za to w walucie starości lub śmierci. Świetny! Nic innego mi nie przychodzi do głowy. :) Szukaliśmy prawdy, znaleźliśmy oazę pełną słonych złudzeń. -
@bazyl_prost wszystko się nadaje, coś cię trapi, to piszesz:)
-
Nostalgicznie delikatna
violetta odpowiedział(a) na violetta utwór w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory
@Na liniach czasu dziękuję:) -
@Berenika97 🌹
-
@violetta nie piszę o ogniu przemysłowym to się nie nadaje do wiersza
-
Nostalgicznie delikatna
Na liniach czasu odpowiedział(a) na violetta utwór w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory
@violetta ładna miniaturka ;) -
@Nata_Kruk Mam taką cichą nadzieję;-) Dziękuję za czytanie. Pozdrawiam 🙂
-
@bazyl_prost rozumiem, trzeba dużo moczyć rąk:)
-
Tematy
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne