Cała aktywność

@andrew dzięki serdeczne 🌹 @Leszek Piotr Laskowski @Łukasz Jurczyk bardzo Wam dziękuję 🌹

Wciąż milcząc uczę się słuchać Jak można wierzyć ale nie ufać?

Sporo wymieniłeś i myślę, że wyczerpują powody, może coś jeszcze by się znalazło, ale są na -iści, jak zawiści... więc może druga część. Pzdr.

@Berenika97 nikt nie mówił, że będzie łatwo nieść to brzemię ani nie lekkie, ani nie słodkie... lepiej polec na przodku i szańcu nowego dzieła, niż dać się rozwałkować jak ciasto na pierogi ;)

Plecy znowu cię bolą, przepraszam, Zosiu. Musiałam schować tam cienki rulonik bibuły. Dźwigasz teraz tyle sekretów, że aż strach. Nie trzęś się tak mocno. To tylko wybuch - szyby już nie dzwonią. Znowu pył spadł nam na włosy. Schowam cię głębiej, poczujesz moje serce. Idziemy pod murem, tu cień jest najgęstszy. Pamiętasz nasze poranki? Mama parzyła cykorię w tym samym rondlu, w którym teraz gotujemy wodę z rynny. Gdzie ona teraz jest, Zosiu? Tata powiedział, że musimy być dzielne. Więc bądź. Tylko zamknij niebieskie oczy, kiedy będziemy przemykać przez gruzy. Nie patrz tam, gdzie chodnik zrobił się czerwony. Czemu masz takie zimne rączki? Już niedaleko. Jeszcze tylko jedna piwnica. Wiesz, że nie wolno płakać. Ja przecież nie płaczę - mam kurz w oczach. Zaraz wyjmę z twoich pleców wszystkie tajemnice. Zszyję cię drobnym ściegiem, jak dawniej robiła mama. I znowu będziesz tylko lalką. W hołdzie najmłodszym uczestnikom Powstania Warszawskiego – dzieciom, które niosły więcej, niż powinny unieść.

@Charismafilos Sztandar podniosłam, ale zaraz mi ręka zdrętwiała - taki ciężki! :) A tajemnice zostają tajemnicami -rewolucja też musi mieć swoje sekrety!

Zatem jako samozwańczy prowokator i zły inspirator rewolucji, mam dla Pani @wiedźma, z powyższym CV, doskonałe miejsce... w departamencie logistyki i aprowizacji ;)

@Gra-Budzi-ka Dokładnie tak! :)))

@Waldemar_Talar_Talar Obrazowy z nutką tajemnicy...

@Charismafilos Rewolucja nie mieszka W słowniku Mieszka W Nas Każdego dnia W swojej wolności Można pisać Wzniośle I prosto, zwyczajnie. Ważne, by wyrazić W tym siebie

@LessLove Zatrzymał mnie ten obraz poety, który szuka sensu tam, gdzie inni widzą tylko rzeczy do wyrzucenia. Jest w tym coś smutnego i prawdziwego - że można tyle zbierać, a tak niewiele zostawić po sobie. Najbardziej zostało mi to napięcie między „gwiazdami” a śmietnikiem -mocny kontrast. Pozdrawiam ciepło :)

Najlepiej tworzę ze słabości Z agresywnej złości Z oszukańczej miłości Z doskwierającej monotonności Z obezwładniającej samotności Z podstępnej nieczułości Z naiwnej niedotykalności Z bezmyślnej zmysłowości Z upodlonej duchowości Z wykolejonej niepewności Z rozedrganej niecierpliwości Z pochłaniającej nieskończoności Z przytłaczającej konieczności Słabości tworzę najlepiej * wiersz randomowy z klamrą asymetryczną

lubię podglądać jak noc zasypia dzień się budzi wschodem słońca ptasim śpiewem mruczeniem kota zapachem kawy szumem w łazience uśmiechem żony nie wstydzę się te go podglądania ono mnie cieszy

@Leszek Piotr Laskowski Pisanie myśli wyzwala spokojniej żyć pozwala. Pozdrawiam serdecznie miłego dnia

@Berenika97Dziękuję

@wiedźma koleżanka przyłącza się do rewolucji??? ;) Dziękuję za ta mini-etiudę :)

112. Głodne zwierzę (narrator: młoda Dahijka) 1. Z daleka pachnie dymem i ogniem — jak burza przed deszczem. 2. Pokazuje machinę. Dla niego to broń. Dla mnie głodne zwierzę. 3. Mówi: „To łuk”. Bogowie mają dziwne ręce. 4. Śmieję się — ja też mam łuk, tylko mniejszy. 5. Jego towarzysze — widzę jak patrzą, jak psy przed walką. 6. Jeśli zobaczą strach, będą go szukać codziennie. 7. Zwraca się do nich. Nie rozumiem słów. Rozumiem ciszę po nich. 8. Wieczorem pali ognisko. Plecy ma do płomieni. Twarz do ciemności. cdn.

@Berenika97 I straszy dziadka, który zgubił protezę;)

@bronmus45 już znalazłem :)

życie czy mamy coś cenniejszego byli starsi i ... młodzi bardzo młodzi dzieci DLA NAS oddali a MY … dziś słońce nad nami ONI je podarowali 8.2026 andrew 1 Sierpień ,Rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego

@Charismafilos Gdy męczą słowa Połóż je Przyjdą nowe Lekkie Te, co nie ważą A unoszą Jak pióro w dłoni

wszystko zależy od pociągu w kolorze wczesnego lata który wjedzie na wyimaginowany peron między zachodzącym słońcem a uśmiechem twoich ust

@Charismafilos tak zwyczajnie wpadło w oko;)

@Benjamin Artur Augustyn jest mi w jakiś sposób bliski, wierzę w jego szczere nawrócenie i że jest miłosierdzie...ale dla skruszonych. Raczej nasze myśli dotknęły jakiejś uniwersalnej prawdy, którą ja próbowałem w pewnym momencie subiektywnym spojrzeniem obiektywnie opisać ;)

A jeśli.. A jeśli będziesz pizzą: zjem ciebie do ostatka I w nosie będę miał to, co powie moja matka! A jeśli będziesz kawą: wypiję cię od razu, Bo życie bez ciebie nie ma sensu ni wyrazu. A jeśli będziesz deszczem: wyjdę bez kaptura, Niech spadnie mi na głowę choćby cała chmura! A jeśli będziesz słońcem: założę ciemne bryle I patrzył będę w ciebie przez te piękne chwile. A jeśli będziesz kotem: kanapę ci oddam całą I patrzył, jak drapiesz meble z miną wprost doskonałą. A jeśli będziesz ciszą: usiądę obok wreszcie, By w końcu móc się wyspać w tym zbyt szalonym mieście. A jeśli będziesz wszystkim: jak ja to przeżyję? Chyba z tego wszystkiego mocną herbatę wypiję! Lecz chociaż z ciebie mieszanka strasznie odjechana, To i tak będę chciał cię od nocy aż do rana. Tadeusz KOCH.