Cała aktywność

68. Wyrocznia Amona* (narrator: hypaspista) 1. Mówili: pustynia to tylko piach – nie mówili, że słyszy się głosy. 2. Przez wiele dni nikt się nie modlił – aż wreszcie wszyscy szeptali. 3. Czarny ptak krąży. Wie więcej o końcu niż my o drodze. 4. Prowadzi nas padlinożerca. Najuczciwszy z nas wszystkich. 5. Przybyliśmy tam, gdzie świętość była pustką i echem własnych pytań. 6. Powiedzieli: „bóg”, a ja widziałem spoconą twarz chłopca. 7. Dłonie wzniesione, choć nikt nie słyszał nic prócz much. 8. Wracaliśmy w piasku, on — bogiem, my — tylko starsi. *Wyrocznia Amona w oazie Siwa na Pustyni Libijskiej. Amon był utożsamiany przez Greków z Zeusem. A sama wyrocznia miała być nieomylna. cdn.

@viola arvensis ❤️

@Poet Ka wielowymiarowo, świetnie napisane. Pzdr.

@andrew jaki piękny, liryczny obrazek :)

@JakubK podobnie jak wiele innych zwierzaków... Smutny temat poruszony w wierszu, mam starutką kotkę i jestem o nią bardzo zatroskana :( Pzdr.

@lena2_ cudnie ! To nienasycenie towarzyszy mi odkąd się znam ;) Pozdrówki Lenko :) @Poet Ka ciekawe skojarzenie...

Ot i raban, raban! Zoo zna Barnaba, Rito

@viola arvensisDziękuję za diagnozę :) Chyba jest od kardiologa. Serdeczności, Violu. @Leszczym, @APM, dziękuję :)

@Berenika97 bardzo mi się podoba. To takie zderzenie pogodności z niepogodą, pozytywnego podejścia z malkontenctwem. a to zdanie znakomicie wybrzmiało. Wyostrzony spokój na cudzej, bezpodstawnej goryczy - to jest to!

@Na liniach czasu cieszę się, że wpadłam na Twoje wiersze! Piszesz obrazem, co kocham... Pięknie!

@Berenika97 Coś jakby kod cienia. Pozdrawiam.

@Alicja_Wysocka zdecydowanie zakochanie dwóch połówek :) Twój wiersz jak kolorowy motyl, który wyleciał prosto z brzucha :) Śliczny.

@MIROSŁAW C. zaszalałam, nie mogłam się oprzeć tej myśli, żeby to tak to napisać, dziękuję.

@wiedźma Poezja na wokandzie lub odwrotnie ... Oryginalne.

Piękne metafory i porównania czytam często twoje wiersze i mnie fascynują! Pozdrawiam serdecznie

@Na liniach czasu całkiem ciekawie napisane. Powtórzenia dodają utworowi jakiegoś nieuchwytnego czaru. Pzdr.

@viola arvensisTaka wariacja. " Chodziło " mi dziś po głowie ;).Dziękuję.

@wiedźma no i pięknie :) Świetnie to sobie wymyśliłaś i poskładałaś w całość :)

@Na liniach czasu Przeczytałem z przyjemnością. Pozdrawiam.

pełnia księżyca na skraju lasu płoną złociste brzozy nigdy nie więdnie prastary liść paproci odcisk na skale

1. Akt oskarżenia: Chcesz, by była: substytutem, zamienną częścią, plastrem na Twoje rany. opcją gotową do wymiany. niemym cieniem na ścianie. alibi dla rąk, co drżą nad stołem, i win Twoich. Nie chcesz : zobaczyć jej własnych pięści zaciśniętych na kruchym gardle. Ma własne wojny prowadzone szeptem. 2. Sygnatura: Jej „nie” odbija Ci się echem, bo między Wami nie ma ścian. Jest przepaść. A Ty wciąż ciągniesz ją w otchłań i niszczysz. A ona oddaje Ci wszystkie Twoje imiona. Koniec. Brak zamienników. 3. Przesłuchanie: J.w. Zgodnie z treścią punktu 1. To cały dowód w sprawie. 4. Wyrok: Brak zamienników. Wykonanie: natychmiast. Skazany: ty. Ocalona: Ona. Bez możliwości apelacji.

Ona Dostojnie urzęduje pod podstawówką. Kalkuluje gramy dziecięcej heroiny — rozliczając z Bogiem taryfę ulgową. Dziewictwo wytarzała w cudzym moczu. Ludzie szepczą że utopiła dziecko w wódce — oślepieni odblaskiem jej mokrego makijażu. Znajomi stoją murem pod drzwiami, by nie targnęła się po MDMA. Co ranek gasi więc błysk w oczach — modlitwą, by wreszcie zniknęła.

@MIROSŁAW C. - zostałaby...a wtedy podzieliłaby los tamtej...

@Jacek_Suchowicz @viola arvensis @Berenika97 Dziękuję bardzo za dobre słowo. Pozdrawiam. @Waldemar_Talar_Talar U nas deszcz był skromny, ale zawsze coś... Dziękuję za komentarz, pozdrawiam.

@Poet Ka Pochodnie nocy już się wypaliły, I dzień się wspina raźnie na gór szczyty, Chcąc żyć, iść muszę lub zostając umrzeć. Myślę, że to może być - po scriptum.