Cała aktywność

Dziękuję Ci bardzo za te słowa :)

@Wal dziękuję za poświęcony czas i miłą gościnę z komentarzem...pozdrawiam serdecznie*

@wiedźma pięknie napisane...dziękuję za Twoją miłą obecność i refleksję...miłego popołudnia*) @andrew dziękuję za ten piękny, wymowny komentarz z miłą gościną...miłego popołudnia życzę* @Charismafilos dziękuję bardzo...miło mi, że zajrzałeś...pozdrawiam najcieplej*) @Berenika97 tak to prawda...dziękuję za miłą gościnę i komentarz...pozdrawiam najcieplej*)

piękny, ujmujący wiersz z mądrym przesłaniem...pozdrawiam serdecznie*

świetny, poetycki wiersz o samotności, wyobcowaniu i powolnym niszczeniu ludzkiej wrażliwości przez bezduszne miasto...gratuluję Bereniko twórczego polotu...pozdrawiam serdecznie*

@Jacek_Suchowicz ;))))

@Leszczym przypomina się stary dowcip z długą brodą: przychodzi facet 60+ do lekarza: "Panie doktorze jak seksuję słyszę gwizdanie" lekarz tak niego długo popatrzył i w końcu rzekł: "A co? W tym wieku chciałby pam brawa słyszeć?

Z pewnością jest jaśniej, to weselej i jednak bezpieczniej. Jeśli ktoś ma problemy z samym sobą, to może zostać przerzuty, ale czy te miejskie światła do tego się przyczynią, to nie wiem. Pozdrowionka.

@Gosława Tak wypluć te słowa ://

@Berenika97 Jak zwykle chwalisz, a ja mam jeszcze tyle wątpliwości. Ten temat ma mnóstwo pominiętych wątków, jak je rozwinę czy nie przegadam? Przebywam z osobą starszą, w pełni sprawną umysłowo i gdy się jej przyglądam - otwieram dzioba. O charakterku - temat na kilka wierszy Dzięki:))))

Czasem w nocy toczy się wojna która zakłada że potrwa przez dłuższy czas nawet cisza nie jest w stanie jej przerwać bomby spadają i z dymu wyłaniają się różne postacie które zdążyły przeżyć alarm wybrzmiewa i jedynym ratunkiem jest ucieczka ale bomby spadają budynki nie wytrzymują siły wybuchu i rozpadają się przed oczami zasypując gruzem jeszcze żywych ludzi połowa nocy to tylko przedsionek piekła gdyż bomby spadają znowu wszystko się trzęsie panika narasta a gdy przychodzi poranek pojawia się błoga cisza która kołysze serce i człowiek zasypia wciąż mając przed oczami noc z którą stoczył wojnę.

@Waldemar_Talar_Talar Świadomość ulotności życia powinna uczyć nas mądrości. Tak, cieszmy się życiem, smakujmy niepowtarzalne dary czasu... I zwracajmy oczy i ducha ku gwiazdom, które zdają się kpić z ulotności naszego życia. One przypominają, że wszystko JEST, a nasze pojawienie się i zniknięcie - po chwili błysku iskierki - niczego nie zmienia... poza nami. A skoro tak, to naturą świata jest ISTNIENIE, a nie jego rozdziały, kosmiczne eony, supernowe, czarne dziury czy... nasza świadomość JA, które definiujemy jako ŻYCIE. JESTEŚMY jednak konieczną częścią tej całości, która nigdy nie zrozumie, ani CO ani PO CO, ale posiada pragnienie poznania i definiowania wszystkiego, pomimo swojej ułomności.

Ciasno. Domy. Domino poukładane z góry. Klatka w klatkę, okna w okna. Żółte światła gasną. Błysk ekranów, niebieskie odbicia w szybach. Cienie, ruch w poprzek, albo bezruch. Trawa między kostkami. Wydeptana zieleń. Toaleta zwierzęca.

@Berenika97 ... zmęczone neony kładą się spać o świcie przed snem przeglądają dyski z nocy by o zmierzchu ... obudzić się w kolorach ciekawości świata ... Pozdrawiam serdecznie miłego dnia

@EsKalisia 🛠️Let`s go

@Berenika97 🌹 @andrew Podobno kiedyś porwało się lubą ... 🌻

eyeliner :)

.

@Deonix_ łał to najdłuższy komentarz jaki czytałem pod swoim wierszem i najciekawszy swoją drogą widać różnie patrzymy na te sfery ale pięknie się różnią przy tym Pozdrawiam serdecznie Moon

@Berenika97 Dokładnie, a jest też przysłowie o źble w oku bliźniego i belce we własnym. Wczoraj przeczytałem artykuł o pewnej pani, która na to cierpi. bo na każdej randce znajduje w pierwszej kolejności coś, co od razu zraża ją do faceta i stąd poznałem tytułowe słowo:). Człowiek się uczy całe życie. M

@Berenika97 świetnie skrojony klimatyczny tekst Pozdrawiam

W pierwiastku czasu począłem się ja zabłąkany w przestrzeniach matczynego łona obijałem się cały czas szukając grama uczucia. Abstrakcyjne wydawać się mogą błazny uliczne, lecz sam chodziłem w kufajce po morzu łez, które wylali na mnie inni, szpetni i bez powodzenia. W tym Mickiewiczowym pejzażu bitw pod Monte Casino, i innych pomyłek rodem spod ręki przedszkolaka machałem dłonią tym, którzy pomoc uznali za niezbędną i puszczałem oko tym, które widniały na plakatach dzikich świerszczy w polu niewyżytych. Brakowało mi fundamentu, grzbietu, na którym decyzje padałyby jak muchy na upale biorąc sobie za plecy nieco finansowego karku. W tym czasie, pierwiastki dostały atomów, a kosmiczny brzęk różnych stołów, szklanek, okien, domów, mebli, drukarek i innego osprzętu skaranego ludzką ręką niedomagań skrzywionej bani. Tak poszły sobie złe duchy i minęły dni bezpłodne, a teraz siedzę tu i szukam tego właśnie.. pierwiastka czasu.

Neony krztuszą się prądem, plują błękitem w kałuże. Po zmroku cienie gubią alibi, a każda brama to niedomknięte akta. Wychodzisz. Twarz w witrynach to zamazany dowód rzeczowy. W przejściach stygną papierosy jak ostatnie zeznania świadków. To miasto nie połyka ludzi. Przeżuwa ich powoli. Puste bilbordy - zaćmione źrenice - handlują znieczuleniem. Wracasz. Za oknami nie gaśnie bezsenność. Nikt nie patrzy.

@Gra-Budzi-ka Jej pan - też wychowany w Pile, Rzekł: „Luno, poczekaj przez chwilę! Zaraz worek otworzę, Do twej miski nałożę, I skończą się arie niemiłe!”

@Starzec Czyli wychodzi na to, że małżeństwo to pewnik, a Tindera wymyślono wyłącznie dla oczekiwań? Zaczyna to mieć sens.:)))