Cała aktywność

@Waldemar_Talar_Talar Świadomość ulotności życia powinna uczyć nas mądrości. Tak, cieszmy się życiem, smakujmy niepowtarzalne dary czasu... I zwracajmy oczy i ducha ku gwiazdom, które zdają się kpić z ulotności naszego życia. One przypominają, że wszystko JEST, a nasze pojawienie się i zniknięcie - po chwili błysku iskierki - niczego nie zmienia... poza nami. A skoro tak, to naturą świata jest ISTNIENIE, a nie jego rozdziały, kosmiczne eony, supernowe, czarne dziury czy... nasza świadomość JA, które definiujemy jako ŻYCIE. JESTEŚMY jednak konieczną częścią tej całości, która nigdy nie zrozumie, ani CO ani PO CO, ale posiada pragnienie poznania i definiowania wszystkiego, pomimo swojej ułomności.

Ciasno. Domy. Domino poukładane z góry. Klatka w klatkę, okna w okna. Żółte światła gasną. Błysk ekranów, niebieskie odbicia w szybach. Cienie, ruch w poprzek, albo bezruch. Trawa między kostkami. Wydeptana zieleń. Toaleta zwierzęca.

@Berenika97 ... zmęczone neony kładą się spać o świcie przed snem przeglądają dyski z nocy by o zmierzchu ... obudzić się w kolorach ... Pozdrawiam serdecznie miłego dnia

@EsKalisia 🛠️Let`s go

@Berenika97 🌹 @andrew Podobno kiedyś porwało się lubą ... 🌻

eyeliner :)

.

@Deonix_ łał to najdłuższy komentarz jaki czytałem pod swoim wierszem i najciekawszy swoją drogą widać różnie patrzymy na te sfery ale pięknie się różnią przy tym Pozdrawiam serdecznie Moon

@Berenika97 Dokładnie, a jest też przysłowie o źble w oku bliźniego i belce we własnym. Wczoraj przeczytałem artykuł o pewnej pani, która na to cierpi. bo na każdej randce znajduje w pierwszej kolejności coś, co od razu zraża ją do faceta i stąd poznałem tytułowe słowo:). Człowiek się uczy całe życie. M

@Berenika97 świetnie skrojony klimatyczny tekst Pozdrawiam

W pierwiastku czasu począłem się ja zabłąkany w przestrzeniach matczynego łona obijałem się cały czas szukając grama uczucia. Abstrakcyjne wydawać się mogą błazny uliczne, lecz sam chodziłem w kufajce po morzu łez, które wylali na mnie inni, szpetni i bez powodzenia. W tym Mickiewiczowym pejzażu bitw pod Monte Casino, i innych pomyłek rodem spod ręki przedszkolaka machałem dłonią tym, którzy pomoc uznali za niezbędną i puszczałem oko tym, które widniały na plakatach dzikich świerszczy w polu niewyżytych. Brakowało mi fundamentu, grzbietu, na którym decyzje padałyby jak muchy na upale biorąc sobie za plecy nieco finansowego karku. W tym czasie, pierwiastki dostały atomów, a kosmiczny brzęk różnych stołów, szklanek, okien, domów, mebli, drukarek i innego osprzętu skaranego ludzką ręką niedomagań skrzywionej bani. Tak poszły sobie złe duchy i minęły dni bezpłodne, a teraz siedzę tu i szukam tego właśnie.. pierwiastka czasu.

Neony krztuszą się prądem, plują błękitem w kałuże. Po zmroku cienie gubią alibi, a każda brama to niedomknięte akta. Wychodzisz. Twarz w witrynach to zamazany dowód rzeczowy. W przejściach stygną papierosy jak ostatnie zeznania świadków. To miasto nie połyka ludzi. Przeżuwa ich powoli. Puste bilbordy - zaćmione źrenice - handlują znieczuleniem. Wracasz. Za oknami nie gaśnie bezsenność. Nikt nie patrzy.

@Gra-Budzi-ka Jej pan - też wychowany w Pile, Rzekł: „Luno, poczekaj przez chwilę! Zaraz worek otworzę, Do twej miski nałożę, I skończą się arie niemiłe!”

@Starzec Czyli wychodzi na to, że małżeństwo to pewnik, a Tindera wymyślono wyłącznie dla oczekiwań? Zaczyna to mieć sens.:)))

Co dzień warto cieszyć życie być jego tłem kłaniać się mu zawsze być sobą nie bać się wiatrów i mgły Co dzień warto żyć dumnie nie dokuczać losowi pozwolić by to on był sensem nocy i dnia Co dzień warto iść śmiało nawet gdy kręta droga a niebo pochmurne gdy smutek z nas drwi Co dzień warto głębiej zaglądać życiu w oczy czuć jego moc czule dziękować za to że jest

@viola arvensis, dziękuję za serduszko 😊

@Marek.zak1 – Kiedy patrzysz przez lupę na cudze przywary, Z nikim na tym świecie nie połączysz się w pary.

@simsalabim dziękuję pięknie @Poet Ka dziękuję pięknie

@andrew Chyba każdy z nas kiedyś tak "zapatrzył się" w kogoś, kto tego nie zauważył. Ból ładnie ukryty w prostych słowach. Pozdrawiam.

@Leszek Piotr Laskowski Piękny obraz dojrzałości i godności. Często pisze się o starości z żalem czy lękiem, a u Ciebie pojawia się coś znacznie głębszego - spokój i oswojenie nieuniknionego. Niezwykle trafne podsumowanie: "Bo czas nie odbiera - on tylko dotyka tak uczy się godzić - z upływaniem lat." I ja w lustro patrzę co poranek, gdy świeżość jeszcze trzyma moja twarz. Dziś gładka jeszcze - lecz bez pychy patrzę, bo wiem, że i mnie zmieni kiedyś czas.

@Leszczym myśli to niech sobie wzlatują byle bym ja nie poleciała do aniołków tfuuu tfuuu, 🙂

@Poet Ka Świetny wiersz! Zestawienie Norwida i Prousta kapitalnie ujawnia paradoks wolności. Z jednej strony mamy wolność naznaczoną patriotycznym przymusem i ciężarem mitu („na słowo powstanie”), z drugiej - wolność Prousta, który zamyka się w puszystym kokonie nadwrażliwości, uciekając przed dźwiękiem i przestrzenią. Poruszający jest ten finał - obaj dławią się wolnością, choć każdy z zupełnie innego powodu.

@Achilles_Rasti Ciekawy wiersz. Świetnie ukazany lęk przed nazywaniem uczuć (bo nazwane "zaczynają czegoś chcieć"). Puenta jest znakomita - ten paradoks tęsknoty za obecnością, której w świecie fizycznym tak naprawdę nigdy nie było, brzmi niezwykle autentycznie.

@Waldemar_Talar_Talar Obawiam się, że jedynymi skutecznymi metodami naprawy umysłów są kataklizmy. Mądrość, miłość, szczęście i szacunek dla cudu życia "lubią się realizować" egoistycznie i chytrze, jeśli nie wyrastają na gruzach, rozpaczy i żałobie.

@slavu Mocny !