Cała aktywność

@iwonaroma To może najwłaściwsza pora na dywagacje filozoficzne, nie tylko poetyckie, więc sobie na nie pozwolę, dotykając zapewne granic herezji, ale bez takiej woli... Twoje słowa to formuła konstytutywna wieczności. Dotyczy życia, ale jest obojętna wobec Istnienia - cechy boskiej. On JEST, czyli istnieje poza naszym rozumieniem czasu i przestrzeni, On generuje nasze istnienie w czasie i przestrzeni, to które potrafimy naukowo dostrzec i próbować mierzyć różnymi parametrami swoistymi. Nasze przemijanie można nazwać z Jego perspektywy... "grzechem pierworodnym" (znajomo brzmi?) polegającym na oderwaniu naszego bytu od cech boskich i wygenerowaniu rzeczywistości względnej dla Niego, a dla nas bezwzględnej, zwanej entuzjastycznie "prawdziwą" bo... dla nas poznawalną. Stąd pochodzą parametry naszego życia - czas i przestrzeń - z aktu oddzielenia - nazwanego w Księgach symbolicznie "Wygnaniem z Raju". Stąd też "grzech" i przyczyna naszego przemijania, które nie oznacza jednak - z Jego perspektywy - żadnej zmiany w naszym istnieniu, mimo, że dla nas jest perspektywą śmierci. . Ta koncepcja implikuje naszą (marną) pozycję rozumienia Boga: szukamy poza sobą, a powinniśmy szukać w sobie. Nie jesteśmy w stanie zrozumieć Istnienia, a jedynie (i aż) parametry "naszego istnienia", nazywanego życiem. A dlaczego posługujemy się -oczywistym dla nauki - pojęciem czasu i nie potrafimy go wskazać inaczej niż jako funkcję? Dlaczego odbieramy prawomocność naszemu rozumieniu Boga, które także obserwujemy poprzez Jego manifestacje, poddające się również badaniu naukowemu? Według mnie i bez świętokradztwa, jesteśmy tożsami z Nim nie tylko kodem źródłowym- Jego aktem, ale to ON jest naszym DOMEM. Brzmi "ewangelicznie"? Bo też "Ewangelia" mówi prawdę zarówno o życiu (naszym istnieniu) i o Istnieniu w Bogu, ale formułuje ją językiem człowieka, z jego perspektywy i jego pojęciami, posiłkując się obrazami. Świętość życia zawiera się w jego (świętym) pochodzeniu oraz udziale w Istnieniu, a boskość wymyka się naszemu rozumieniu i powinna naturalnie rodzić WIARĘ. Misja ofiary IHS jest aktem zjednoczenia nas z Bogiem, za koniecznym dla nas aktem woli, opartym na WIERZE. Bardzo modne ostatnio, śladem (bardzo chwiejnej nadal) teorii fizyki kwantowej jest formułowanie twierdzeń o "względności naszego funkcjonowania", jego "pozorności" i "umowności". Modne jest pisanie o "stanie powiązania kwantowego zjawisk, całej energii i każdej cząstki materii", a nie słyszę próby połączenia tych twierdzeń naukowych (f.k.) z teologią, co usiłuje (zbyt nieśmiało) formułować u nas jedynie ks. prof. Michał Heller, a dla mnie jest to oczywiste i wynika z przyrodzonego człowiekowi archetypicznej potrzeby szukania prawdy. Dlaczego nikt z teologów nie sięgnie do tej teorii, żeby napisać o "stanie powiązania człowieka z Bogiem"? Przecież to wiele by nam wytłumaczyło w rozumieniu siebie i sensu naszego życia. Dla jednych istnieją "prawdy naukowe", dla drugich "prawda o Bogu", a przecież cały czas jest JEDNA PRAWDA. Nazwałem ją Ten Który Jest, a to określenie funkcjonuje przecież w księgach od tysięcy lat! Nie dziwi mnie niestety niechęć dwóch korporacji (naukowej i teologiczno-kapłańskiej) do podania sobie ręki w tym wysiłku, bo jaki mają w tym (korporacyjny) interes? To takie ludzkie, niestety, Iwono, Violu, Wszystkie Poetyckie Dusze. /dedykuję ateistom do przemyślenia i ku przestrodze/

@Marek.zak1 "Licentiae Accipientium" jest równie uprawniona jak "licentia poetica" :-)

Wielu wierszy nie rozumiem i w wielu nie widzę żadnego przesłania. To nie znaczy, że wiersz jest o niczym, tylko ja niczego nie widzę, nic do mnie nie trafia, więc zwyczajnie nie komentuję. Pozdrawiam.

zamknięte drzwi a klucz któż wie nadzieja mówi nie licz na mnie włam się

@Berenika97, @Gra-Budzi-ka To reakcja po rozmowie z ortopedą, który na pytanie o skuteczność terapii z pomocą komórek macierzystych, zareagował bardzo sceptycznie. Pozdrawiam wieczornie.

Tylko popioły Popioły Zostaną z nas I tylko czas Zostanie Bezlitosny czas I nie będzie już nas Na tym łez padole I nawet niebo Nie zapłacze Nad tą rutyną

życiu życie śmierci śmierć

W chwilach próby okazuje się, kto jest człowiekiem, a kto dopiero predentuje. A bywa, że przydarzają się nam anioły.

@viola arvensis To znaczy, na początek, że jesteśmy "trendy". Wybacz, jeśli urażam, ale "nic z niczego". Nasza rzeczywistość społeczna jest coraz bardziej budowana na kreacji wartości, które odpowiadają czyimś interesów, ale są sprzedawane jako niepodważalne. To oczywisty wynik odejścia od Dekalogu i jeden z przejawów ofensywy "antykultury. @iwonaroma Dlatego nie bójmy się oceniać, chociaż to może nie rodzić aplauzu. Viola ma co najmniej dwa powody do tego: swoją klasę twórcy i... prawdę. Czas bywa sprawiedliwym sędzią, ale własność kanałów informacyjnych nagina sądy do oczekiwań "sponsorów". Życzmy sobie żeby "nasi" starali się być szlachetni i sprawiedliwi :-)

Czas jest najlepszym sitem. Zdania, opinie, krytyki, peany (etc. :)) są ważne na dany czas, a co będzie później... to czas pokaże :);)

@.KOBIETA. @.KOBIETA. Ego się w Tobie nie mieści, a inteligencja współzawodniczy z kobiecą intuicją. Ale, nie masz zielonych oczu i nie jesteś brunetką, więc... lubię Cię szczerze za to jaka jesteś... "okropna i psotna" :-)

@Rafael Marius dzięki serdeczne 🌹

kwiaty storczyka przekwitają sfruwają niczym motyle

@Berenika97 Tak, splatają się. Dzięki :) @piąteprzezdziesiąte @Rafael Marius Podziękowania

@piąteprzezdziesiąte dzięki :)

@Nata_Kruk zgadzam się z przedmowcą! Jest tendencyjny, jednostronny i... taki kobiecy😉

@Leszek Piotr Laskowski :) dziękuję

@Berenika97 Prześlicznie... Podziwiam bez zazdrości:) po prostu podziwiam Twój talent. Dzięki:)

Wiersz nie wyczerpuje tematu 😉

@.KOBIETA. ja tylko ECLAT DE SAPHIR _ JACQUES HERBIN - polecam 😊

@.KOBIETA. Jesteś pewna, że ja jakieś wiersze napisałem? Bo w zakładce twórczość jest pusto 😜😘 Obwód szczęścia Jesteś, doskonale wiesz, ile mogę Ci dać, jak głęboko w to wejść. Jesteś, spełniasz, przez wszystkie przypadki, odmieniasz mnie, jak światło i otwórz mi — poranki. Jesteś, moją drugą stroną, jednej kartki, a Twoje słowa mnie — kołyszą, jak kołysał głos matki. Jesteś, cała marność gaśnie, w labiryncie ciała, Ty i ja - najjaśniej. Będziesz, jeśli chcesz, uwierzysz, sercem - kluczem siebie, obwód szczęścia zmierzysz.

@Rafael Marius jest piękna aura i pogoda:)

@Migrena aleś Ty miły 🙂 Ładnie podsumowałeś/ wypowiedziałeś się na temat tego co chciałam przekazać wierszem. Dziękuję za zrozumienie i dobre słowa. Twoj komentarz jak zawsze ma moc ! @LessLove dziekuje za Twoje słowa, sa cenne ale czy to jest tak cały czas jednakowo "od wyjścia z raju", bo mam wrażenie, że problem się pogłębia z biegiem czasu, w każdej dziedzinie sztuki. Tu, w tym naszym małym światku literackim również bolesnie to widać.

@Alicja_WysockaDziękuję i pozdrawiam:) @Berenika97Ładnie, do zamyślenia. Pozdrawiam:)

Życzę powodzenia i mocy wrażeń. Do odważnych świat należy.