Cała aktywność

@Maciej Szwengielski Ad.1: No tak. Ja Panu piszę, że KK mordował miliony ludzi, a Pan mi o paradoksach i, że ja nie rozumiem. Otóż obaj rozumiemy, i to doskonale. KK ma utytłane ręce we krwi niewinnych, i to po stawy barkowe. I m.in. dlatego nie ma moralnych kwalifikacji do wychowywania dzieci i młodzieży. Ad.2: Jest logiczne. Może inaczej: Ludy "barbarzyńskie" i "pogańskie" zostały wytrzebione przez chrześcijan. Ad.3: Podałem Panu przykład, dla lepszego zrozumienia. nie jestem daltonistą, na barwach się znam zawodowo, proszę czytać uważnie. Ad.4: Dla mnie, przynajmniej na razie AI nie jest żadnym autorytetem. Już ją kilka razy poprawiałem. Raz, gdy mi napisała, że Ulmowie byli Żydami i pomagali Polakom. Ad. 5: Świat nie musi tworzyć żadnych retoryk. Sprawy religijne są proste, ale ludzie dyskutując o nich, najczęściej są intelektualnie nieuczciwi. Pan tutaj również wikła i przeinacza, a sprawa jest prosta jak włos Mongoła. Ja wiem, że zainwestował Pan kawał swojego życia w religię, ale sam Pan widzi, że to chybiona inwestycja. Ja całe swoje dorosłe życie walczę z hipokryzją. Bo pewne rzeczy widzę jak g. na dłoni i nigdy się z tym nie pogodzę.

Dziękuję, to właśnie taka ulotna chwila myśli. Dziękuję za miłe słowa, ciepło pozdrawiam.

Ezra kuł tubę do dębu - tłukarze

Alu, zakrakała karka Zula

Łał, syn bębny słał

Akta te tatka

Maty tu Taja. Ja tu, ty tam

SZANTY: Szkwał, łajba się kołysze Świst Neptuna w uszach słyszę Ster na lewo – kapitan krzyczy Majtek trzęsie się i ryczy Szczury lądowe co z nami płyną Trzęsą się i wyją W dali okręt i piraci Patrzę w twarze braci Ci drą się na te szczury Szable – i z krzykiem: do góry Statkiem buja i kołyszę Biegnę – ledwie dyszę Huki armat, ogień płonie Statkiem buja – prawie tonie I w burtę już stukają Na nasz statek napadają Dwie piratki – panny dwie Piękne jak we śnie Dwie piękne, groźne i gotowe Obie złotogłowe Na statek nasz jak w szale A tu sztorm i dzikie fale Ach, Neptunie za cóż, cóż Zginąć z rąk tych pięknych róż Pierwsza – legenda, pies u boku Już gotowa jest do skoku Abordaż lada chwila Statek nasz ich okręt mija Druga cicha lecz groźniejsza Nawet fala od niej mniejsza Zginąć cięciem ostrza jej To zaśpiewać hejże-hej Już krew bucha i bucha Z rozdartego szablą brzucha Dwie piękne, groźne i gotowe Obie złotogłowe Na statek nasz jak w szale A tu sztorm i dzikie fale Ach, Neptunie za cóż, cóż Zginąć z rąk tych pięknych róż Litości wielkie fale Litości dziewki w szale Myśmy zwykli marynarze Jak z obrazka nasze twarze Szczury lądowe bierzcie Wierzcie nam, ach, wierzcie My za morzem, my za wami Dość nam przygód ze sztormami Darujcie – piękne, mądre Do tawerny i na flądrę Dwie piękne, groźne i gotowe Obie złotogłowe Na statek nasz jak w szale A tu sztorm i dzikie fale Ach, Neptunie za cóż, cóż Zginąć z rąk tych pięknych róż

Szukanie odpowiedzi gdzieś na zewnątrz, w wiośnie, która jest czasem przemian - czy na pewno już czas... Rozchyliły się dzisiaj chmury, jak gdyby wiedziały, że to pora... ale czy to także twoja pogoda?

pytała się pani pewnego doktora czy lepiej dać z rana czy lepiej z wieczora ? z wieczora dobrze dać by się dobrze spało a z rana poprawić by się pamietało... Astat. Wanad. German. galaktyka zakrzywia czasoprzestrzeń jak wafelek w rurce z kremem czy kremowa rewolucja zwycięży ? to dla ciebie.... ...towarzysz Lenin czuwał bezsennie w Smolnym ażebyś nie był głodny i żebyś buty nosił !!! nech się święci 1 maja.... Gucio Tekla i i pszczółka Maja !

Gram na fortepianie Dla was drogie panie! Zanim poczujemy Ostatni podmuch Wiatru na skórze I zanim uderzy nas Ta wielka fala ciepła Gram na fortepianie Dla was drogie panie!

Aga, senne domeny Nemo denne - saga.

Ale jaw, Marta: weź, Ewa, tramwaj (Ela).

Ona: idący raczej i je z carycą, Diano.

Ezra, i co... bo robociarze.

życie to żart? tylko czemu nie śmieszy pętla się zaciska ale to nie koło wstajesz musisz? czy już zapomniałeś że chciałeś patrzysz i już wiesz kawa stygnie nic się samo nie zmieni no to pij

Jedna z tych chwil, które rzadko łapiemy, bo kiedy trwają, to chcemy się nimi cieszyć, bez zawracania sobie głowy szukaniem długopisu i notatnika... Dobrze, że zapisałaś, bo wyszedł z tego przyjemny wiersz. Pozdrawiam :)

Że tą, co ma ruta nocą, co natura mocą też.

Wdech i wydech Głośne i nieme życie Ciemność rozświetla W niej ukojenie Prawda o sobie I melancholia Dzień boli układem rysów twarzy Tchnie formą Noc przytula Sączy prawdę O błogosławiona uboga siostro szczęścia I znów rytmiczny Wdech i wydech I myśl o kolejnym Martwym ruchu płuc

@MIROSŁAW C. dziękuję :)

@Lenore Grey Staram się zawsze zaskakiwać w finale

@Simon Tracy A jednak nigdy nie ma się poczucia wtórności :⁠^⁠)

@Lenore Grey U mnie jak zwykle liniowość fabuły prosto ku zagładzie

@Simon Tracy Uwielbiam ten fragment: -- Finał jest świetny.

@Jacek_Suchowicz dziękuję:)