Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki
iwonaroma

człowiek ma problem

Rekomendowane odpowiedzi

z komunikacją

 

wymyślił więc mowę

i ćwiczy tę całą technikę

 

posiada również

kłopot z miłością

stąd uprawia sztukę 

 

(gdyby nie było żadnych zakłóceń 

siedziałby w ciszy

 

i patrzył w oczy - gwiazdy)  

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

@iwonaroma zgrabnie napisane ale nie zgadzam się co do meritum w moim jednak odczuciu człowiek próbuje zwalczyć zakłócenia jak potrafi, dużym wysiłkiem wręcz heroicznym stara się zawładnąć swoimi ograniczeniami winniśmy mu szacunek. Siedzieć i patrzeć w gwiazdy pewnie kiedyś tak było i pewnie gdzieś wciąż tak jest i może kiedyś tez tak będzie. Oby.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • @Ajzawad  dzięki 

     

     

     

    @Lahaj ok, kto ma działać , niech działa, byle nie głupio tworząc coraz więcej zakłóceń. Działanie ze spokojem, miłością rodzi coraz więcej spokoju i miłości. Oczywiście istnieje mnóstwo pozoranctwa stąd warto mieć oczy i uszy otwarte :) 

    Wiem, że się 'trochę ' wymądrzam ale mam to tego prawo,  przeżyłam to i owo ;)

    Poza tym ... za długo nie można siedzieć w nocy na trawie by obserwować gwiazdy, bo się wilka dostanie  ;) trzeba wstać,  zatańczyć,  napisać wiersz, pocałować ukochaną etc. :)

     

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    @iwonaroma sztukę miłości w ciszy w akademiku i owszem. Teraz chyba jest za dużo zakłóceń 😉 Ciekawy wiersz Iwonko. Kiedyś ktoś na pierwszą randkę przyniósł lunetę, bo myślał, że ksywa Calluna jest od księżyca i w gwiazdy patrzył przez 2 godz....Dużo wspomnień popłynęło z tego utworu. Thx. Pzdr

    Edytowane przez Dag

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 2 minuty temu, Dag napisał:

    @iwonaroma sztukę miłości w ciszy w akademiku i owszem. Teraz chyba jest za dużo zakłóceń 😉 Ciekawy wiersz Iwonko. Kiedyś ktoś na pierwszą randkę przyniósł lunetę, bo myślał, że ksywa Calluna jest od księżyca i w gwiazdy patrzył przez 2 godz....Dużo wspomnień popłynęło z tego utworu. Thx. Pzdr

     

    Dzięki Dagmara. No tak, do miłości potrzebna jest odpowiednia atmosfera :)

    Ale ta randka z patrzeniem w gwiazdy była pewnie wyjątkowa...

    Zdrówka też

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    @iwonaroma niestety za mało wiersza w wierszu cytuję:

     

    Człowiek ma problem z komunikacją wymyślił więc mowę i ćwiczy tę całą technikę.

    Posiada również kłopot z miłością

    stąd uprawia sztukę. (gdyby nie było żadnych zakłóceń siedziałby w ciszy

    i patrzył w oczy - gwiazdy.

     

    Te oczy gwiazdy to za mało by to się mogło stać nawet miniaturą. Podział na strofy nie zmienia odczytu. 

     

    peace!

     

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • @Ulk , @Karina Westfall  dzięki :)

     

     

     

    34 minuty temu, rumcajsowanie napisał:

    @iwonaroma niestety za mało wiersza w wierszu cytuję:

     

    Człowiek ma problem z komunikacją wymyślił więc mowę i ćwiczy tę całą technikę.

    Posiada również kłopot z miłością

    stąd uprawia sztukę. (gdyby nie było żadnych zakłóceń siedziałby w ciszy

    i patrzył w oczy - gwiazdy.

     

    Te oczy gwiazdy to za mało by to się mogło stać nawet miniaturą. Podział na strofy nie zmienia odczytu. 

     

    peace!

     

     

    Ok

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 9 minut temu, Andrzej_Wojnowski napisał:

     

    Chyba największy to ma z samym sobą.

     

    Pozdrawiam

     

    ;) zdrówka też 

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 53 minuty temu, Czarek Płatak napisał:

    Gapienie się w te gwiazdy też nierzadko uprawia ;) 

     

    No tak :) dzięki Czarek

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Dołącz do dyskusji

    Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

    Gość
    Dodaj odpowiedź do utworu...

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


    • Zarejestruj się. To bardzo proste!

      Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

    • Ostatnio komentowane

    • Ostatnio dodane

    • Ostatnie komentarze

      • Świetny pomysł i wykonanie :)  
      • Misię, ale mam kilka uwag. Po pierwsze - nie dało się użyć mniejszej czcionki? :); po drugie nie w bez ruchu, ale w bezruchu, po trzecie - póki to? Pozdrawiam. FK.
      • Raz brzęczące chrząszcze znalazły samotrzeć Duży korzeń chrzanu i chciały go potrzeć Bo chrzan jak wiadomo dość dużo jest warty I jest bardzo smaczny, zwłaszcza kiedy starty   Na pchlim targu zatem zakupiły tarkę I przygotowały chrzanu spora miarkę A do tej roboty zaprosiły trzmiela Swojego ze starych czasów przyjaciela   I zaczęli wspólnie trzeć aż się kurzyło Tarli wciąż zażarcie, wszystko fajnie było Aż do czasu kiedy nadleciała osa Która do zapachów zawsze miała nosa   Była bardzo wścibska, jak to naród os Zaczęła więc wtykać wszędzie ten swój nos Ostrzegały chrząszcze, przestań latać blisko Lecz natrętna osa chciała widzieć wszystko   My tu mocno trzemy, więc jest niebezpiecznie Trzymaj się z daleka i obserwuj grzecznie Jak tak będziesz blisko latać nam na złość Możemy przypadkiem przytrzeć tobie coś   Ona nie słuchała, chciała liznąć tarkę Podleciała blisko, tak przebrała miarkę Karę za to wścibstwo zgotował jej los Miast skosztować chrzanu, przytarła swój nos   Zawyła więc z bólu, jak osa się wściekła I z utartym nosem do lasu uciekła Z czasem się utarło i do dziś jest w cenie Na cześć tej historii takie powiedzenie   Gdy kto zbyt natrętny i nazbyt ciekawy Kto nos wtyka ciągle w obce całkiem sprawy To on aż się prosi, tak jak nasza osa By dać mu nauczkę, czyli utrzeć nosa  
      • @~Mari*anna~ @Lily Hamon @eM_Ka @Nieznajomy Niewidzialny @Karina Westfall @rumcajsowanie @Ulk @Jakub Adamczyk @Natuskaa @Bączek_Bączyński @klucznik @Wilhelmina Józefa @Paweł Artomiuk @Wędrowiec.1984 Bardzo dziękuję za czytanie i zostawione serca 🖤🖤🖤  
      • @łucja z chebu dzięki, miło mi :)) w okładkach coś tam jest, może nie takie obszerne jednostkowo jak tutaj, ale zawsze coś tam jest, albo - może być, zależy jak na to patrzeć i czytać, nie mnie oceniać (ewentualnie na pw) pozdrawiam 
    • Najczęściej komentowane

    ×
    ×
    • Dodaj nową pozycję...

    Powiadomienie o plikach cookie

    Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności