Zgłoś

ZMARSZCZKA   Zmarszczki, żywy zapis twardości i bezwzględności życia, każda z nich łączy w sobie istnienie człowieka, każda z nich jest historią jednostki, która wytrwale walczyła o prawo do bycia.   Świadectwo prawdziwego i namacalnego czasu, bez sztucznej imitacja silikonowej twarzy, tylko księga do odczytu po latach, zapis zmian i stawianych celów w dążeniu do spełnienia marzeń.   W czasie chaosu i kłamstw, gdzie światem zaczynają rządzić programowalne ludzkie hybrydy, realna twarz człowieka zaczyna napawać bezpłciowe społeczeństwo wstydem.   Historia znów zatacza swe koło, choć na pozór w inną rzeczywistość odziana, to pośród kolorowej magii codzienności, nie można odróżnić, błazna i chama od napompowanego pana.   Żywe bruzdy minionej epoki, są świadkami przemian i upadłych ustrojów, czasem oddające mądrość minionego wieku, czasem tylko smutek po krwawych wspomnieniach i znoju.   Bogdan Tęcza® 5.04.2026.

@Mitylene piękna ta ucieczka, obrazowe opisy. Świetlny klimat, tęsknota., bezimienna cisza. Pozostaje refleksja, pozdrawiam:) 

Kolejny utwór z cyklu "Echo":     Płonie zamek, łzy płyną Sępy, wilki warczą, wyją Nad trupami wyją, warczą Nad trupami z mieczem, tarczą   Płonie wieża, blask czerwony Płacze tłum w śnie wyśniony   Leży rycerz, płacze tłum Nad jeziorem ustał szum   Już nie płacze piękna, złota Trup rycerza w morzu błota O zamku złotym, o weselu Śni sen – tam ludzi wielu   Płacze tłum, treny śpiewa Rzeka krwi świat oblewa   Leży rycerz, płacze tłum Nad jeziorem ustał szum   Na weselu cienie straszą Oczy weselników gaszą W sen zapada jeden, drugi Płyną gorzkich łez strugi   Tajemnicze czarne cienie Śmieją się, świat się śmieje   Leży rycerz, płacze tłum Nad jeziorem ustał szum

@Leszek Piotr Laskowski dzięki serdeczne :)

@Leszek Piotr Laskowski dziękuję!