Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Smutek elementarza


Jan Paweł D. (Krakelura)

Rekomendowane odpowiedzi

To jest światło, to jest mrok.

To jest woda, to jest ląd.

To jest ryba, to jest ptak.

To jest drzewo, to jest wiatr.

To jest dom, wokoło płot.

To jest mysz, a to jest kot.

To jest ogień, to jest dłoń.

To jest mrówka, a to słoń.

Idzie burza, koniec już.

Gnie się trzcina, wstaje znów.

To jest droga, tam jest kres.

To jest rzeka, most jest przez.

To jest wszechświat – kto wie skąd.

To jest mędrzec – rozgryzł to?

To jest wiara – można mieć.

To jest dobroć – w tym jest rzecz.

To jest czerń, a to jest biel.

Między nimi - szarość jest.

To rozstaje, wiodą gdzieś.

To jest tak, a to jest nie.

To jest błąd, i prawo doń.

To jest pięść, to szczera dłoń.

To jest sztuka, to jest świat.

To fantazja, myśl bez krat.

To jest ziemia, to jest grób.

Rośnie zboże, kracze kruk.

To jest człowiek, to zbiór praw.

To jest inny, a to cham.

To jest pani, a to pan.

To jest nagość – każdy ma.

To jest pszczoła, a to kwiat.

Ogrom nieba, a to ja –

- mówię sobie, głaszcząc psa.

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

Świetnie się czyta. Do tego działa wyobraźnia. Czytając wyobraziłem sobie komika na scenie, dynamicznie recytującego i wskazującego na kolejne opisywane rzeczy z przerwami na wytchnienie przy wersach nie zaczynających się od "To". Super:). Masz swój wyrazisty, klarowny styl. Mnie się podoba. Pozdrawiam.

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...