Zgłoś

@Migrena   Rozumien. Prawda jest ciekawsza niż fikcja (truth is stranger than fiction) - i to opowiadanie jest tego najlepszym przykładem. Pozdrawiam. :)

Gniazda słowicze są dziś niczyje, Mróz kwiaty szronem w powietrzu szyje, Lis zmarznięty ze swej nory wyje: Ukochana ma przepadła gdzieś tam, Jestem sam: Jest zima.   Kiedyś róż rozrzucił winne wonie, W hiacyntach pszczoły nurzały skronie, Pięknem błyszczał światła promień: Jestem sam: Jest zima.   Ma świeca cichym ogniem trawiona, Nade mną łów gwiezdnego Oriona; Przyjdź ćmo, przyjdź cieniu, świat skonał: Ukochana ma przepadła gdzieś tam, Jestem sam: Jest zima.   The abode of the nightingale is bare, Flowered frost congeals in the gelid air, The fox howls from his frozen lair: Alas, my loved one is gone, I am alone: It is winter.   I Walter: Once the pink cast a winy smell, The wild bee hung in the hyacinth bell, Light in effulgence of beauty fell: I am alone: It is winter.   My candle a silent fire doth shed, Starry Orion hunts o'erhead; Come moth, come shadow, the world is dead: Alas, my loved one is gone, I am alone; It is winter.

@Posem   Więc pisz dalej - dla siebie, dla mnie, dla każdego, kto będzie chciał przeczytać! Szkoda, że potrafię Cię przekonać, abyś pokazał je na stronie głównej.   Ta końcówka tego wiersza jest po prostu profesjonalna! 

Skręcając z Krakowskiej w odciętą Beera Meiselsa otwiera się Drzwi do serca Kazimierza   Wieczór ciepły wysysa ludzi Do stolików na ulicach Czuć przyspieszone bicie Serca nie tylko miasta   Spragnione oczy pięknych Kobiet czające się za drinkami I pewne ramiona mężczyzn Zawieszone przęsłami za ich plecami   Jakby zamknięci w tym Nowoczesnym getcie wolności W nadziei na miłość Szukamy człowieka Aby potwierdził nam, że żyjemy   Brnę przez ten zgiełk Z różą w ręku i uśmiechem Na ustach budząc tęsknotę Pań i niepokój panów   A przecież jesteśmy czymś Więcej niż tylko tym co widać

@Annie czuć w Tobie duch zdrowego buntu i niezgody na rzeczywistość!!! Pięknie! Nie mam na celu burzenia fundamentów prawdy, pokazuję jedynie, że przejście między nią, a błędem jest czasem... cholernie płynne i prawie niezauważalne.