Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki


wjola

spod powiek

Recommended Posts

spływają  łzy ostatnie

korytem rzeki

zamknięty świat odległy

niedaleki

sentymentalny ogród

drżeniem rzęs poruszony

odwiedzam snem

przebudzonym

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach


wjolu, 

 

1 godzinę temu, wjola napisał:

sentymentalny ogród

drżeniem rzęs poruszony

odwiedzam snem

przebudzonym

To piękne i spokój wprowadza, fakt, drżą rzęsy i poruszyły ogród - pewnie piękny, ale jakże nie zajrzeć do ogrodu, nie wejść, nie przysiąść na ławce, nie poruszając, np. gałązek drzew w nim rosnących?

 

Podoba mi się dynamika pierwszej części wiersza w połączeniu ze statyką w drugiej części. Zadumana jestem po lekturze Twojego wiersza. Dobranoc. J. 

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 14 godzin temu, Justyna Adamczewska napisał:

    wjolu, 

     

    To piękne i spokój wprowadza, fakt, drżą rzęsy i poruszyły ogród - pewnie piękny, ale jakże nie zajrzeć do ogrodu, nie wejść, nie przysiąść na ławce, nie poruszając, np. gałązek drzew w nim rosnących?

     

    Podoba mi się dynamika pierwszej części wiersza w połączeniu ze statyką w drugiej części. Zadumana jestem po lekturze Twojego wiersza. Dobranoc. J. 

    bardzo dziękuję

    cieszy mnie taki odbiór

    na mnie ten wiersz działa nadal kojąco mimo że powstał dosyć dawno

    serdecznie pozdrawiam :)

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • Justyna Adamczewska, iwonaroma, ventus, dzięki serdeczne za serduszka :)

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach

    Chcesz dodać odpowiedź ? Zaloguj się lub zarejestruj nowe konto.

    Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony

    Utwórz konto

    Zarejestruj nowe konto, to bardzo łatwy proces!

    Zarejestruj nowe konto

    Zaloguj się

    Posiadasz własne konto? Użyj go!

    Zaloguj się

    ×