Recommended Posts

5 godzin temu, Annie_M napisał:

Aira - wypowiadaj się w swoim imieniu

Uprzejmie proszę o niespoufalanie się ze mną. Dla Pani jestem Pani Aira.

A swoje frustracje proponuję wyładowywać na innym Podmiocie, a nie mnie!

 

żegnam

 

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach


Dnia 3.01.2019 o 16:37, Marcin Krzysica napisał:

Tonę z dłonią na ustach 
przecież dawno zapomniałem
Jak rozmawiać

... zostaw usta wolne i... mów, choćby słowem pisanym... ;)

"pracuje na tym, żeby to naprawić".. (cyt. z pamięci, bo na drugiej stronie)... życzę wobec tego.. owocnej.!

Trzymaj się ciepło.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • 3 godziny temu, Nata_Kruk napisał:

    ... zostaw usta wolne i... mów, choćby słowem pisanym... ;)

    "pracuje na tym, żeby to naprawić".. (cyt. z pamięci, bo na drugiej stronie)... życzę wobec tego.. owocnej.!

    Trzymaj się ciepło.

    Pogubiłem się na schodach 

    Chciałbym w górę

    jednak w dół schodzę

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach
    2 minuty temu, Marcin Krzysica napisał:

    Pogubiłem się na schodach 

    Chciałbym w górę

    jednak w dół schodzę

     

    Winda do Nieba :)

     

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach

    Po raz kolejny proszę Cię Boże
    dopomóż wytrwać w mojej chorobie
    znowu się boję, że krzywdę zrobię
    bliskim gdy żywot odbiorę sobie.

     

    Odgoń koszmary co męczą głowę
    aż odczuwam strach kiedy mam spać
    wiem, że prócz modlitwy nic nie pomoże
    nie chcę więcej palić, nie chcę znów chlać.

     

    Marzę by myśl o szatkowaniu uciekła
    i przypalanie skóry gdy jestem przytomny.
    Odbierz wizję nadchodzącego piekła
    gdzie postacie bez twarzy odrąbują mi członki.

     

    Odejmij tęsknotę za kobiecym dotykiem
    gdy damskie serce to niezdobyta twierdza.
    Czemu tak boli świadomość, że życie
    nie doprowadzi do ślubnego kobierca?

     

    Pozwól mi pozostać tym bohaterem
    dla chrześniaków, którzy widzą tak wiele
    w gościu co dla innych jest zwykłym zerem.
    Chcę wciąż nakreślać im ambitne cele.

     

    Mam wiele próśb lecz główna dzisiaj
    to trochę szczęścia, które rozwinę.
    Pomóż odzyskać mi radość z życia
    bym znów zwiastował radosną nowinę.

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach
    21 minut temu, Gaźnik napisał:


    aż odczuwam strach kiedy mam spać
    wiem, że prócz modlitwy nic nie pomoże
    nie chcę więcej palić, nie chcę znów chlać.

     

    aż strach odczuwam, kiedy pora spać

    Wiem, że modlitwa tylko pomoże 

    Nie chcę już palić,  nie chcę znowu chlać  

     

    Taka propozycja na wyrównanie strofy.  Wiersz mnie zaciekawił. Pozdrawiam 

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach

    Mówi się, że depresja to choroba cywilizacyjna. Ja sądzę, że to choroba, która towarzyszyła ludziom od zawsze. Po prostu dawniej było to strasznym faux pas i trzeba było to maskować - co niosło za sobą fatalne konsekwencje. Nigdy nie spotkałem się z tą opinią, ale ja też nie należę do osób, które lubią czytać recenzje cudzych dzieł. Moim zdaniem najpiękniejszym opisem depresji w sztuce jest... "Proces" Franza Kafki. Może to moja nadinterpretacja (przez takie podejrzenia nie czytam właśnie recenzji filmów, wierszy, powieści itd), ale wydaję mi się, że cała sprawa jest metaforą ciężkiej depresji. Peel nie był w stanie wygrać, jednak dopóki walczył utrzymywał się jeszcze na powierzchni wbrew przeciwnością losu. Gdy się poddał doszło do... zakończenia. Boję się, że już zbyt mocno spoileruję (chociaż pewnie większość użytkowników orga zna tę pozycje). Nigdy się nie dowiem ile mam racji, jednak tylko w mojej wersji potrafię zaakceptować ostatni rozdział.

     

    A depresja może brać się z różnych rzeczy. To nie tylko kwestia traumy. To także choroba - immunologiczna. Naturalną obroną ludzkiego organizmu przed chorobami immunologicznymi są właśnie stany depresyjne. Podświadomie umysł traci chęć do życia, czujemy apatię, osłabienie itd. Właśnie po to by przeleżeć kilka dni w łóżku (może być na liściach w jaskini - nie zawsze mieliśmy tak wygodnie) i się zregenerować. Długi czas podejrzewałem, że moje nadżerki na żołądku wynikają z nerwicy. W końcu żołądek jest najbardziej unerwionym organem w naszym organizmie. Jednak niedawno wyjaśniono mi, że może wystąpić odwrotna zależność - stany zapalne mogą wywoływać depresję i coraz więcej psychoterapeutów zaczyna leczenie od wysłania na badania pod tym względem. Nie mam teraz czasu sprawdzać materiałów w necie, a z głowy mogę pomylić trudne dla mnie wyrażenia. Z tego co pamiętam zmiany limfatyczne i hemodynamiczne uwalniają cytokiny, które zwyczajnie doprowadzają nas do depresji... To takie zamknięte koło. Stany depresyjne dodatkowo powiększają stany zapalne i w pewnym momencie nie wiadomo co jest przyczyną choroby pacjenta. Żaden ze mnie lekarz. Może Aira będzie mogła to lepiej wyjaśnić niż prosty górnik bez matury.

     

    PS. Nie obraź się Marcinie, ale twój wiersz sprawia mi wrażenie wyłącznie lekkiego spadku nastroju. Końcówka może zaskoczyć, jednak z tego co usłyszałem od ludzi wiem, że można jednego dnia czuć, że już od wielu lat nie rozumie się ludzi z wzajemnością, a następnego zastanawiać skąd ta wizja wyalienowania. Jeśli się mylę to przepraszam. Po prostu mam nadzieję, że to tylko chwila słabości, a nie rzeczywisty wiersz o długiej chorobie.

     

    Dziękuje za pozytywną ocenę przy poprzedniej odpowiedzi Pani Evicco.

     

     

    Edytowano przez Gaźnik

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach
    17 minut temu, evicca napisał:

    aż strach odczuwam, kiedy pora spać

    Wiem, że modlitwa tylko pomoże 

    Nie chcę już palić,  nie chcę znowu chlać  

     

    Taka propozycja na wyrównanie strofy.  Wiersz mnie zaciekawił. Pozdrawiam 

    To nie jest żaden wiersz tylko spontaniczny wylew uczuć wrzucony 8 sierpnia o godz 2:07 na innym serwie. Dawno temu miałem tam skasować konto, teraz cieszę się, że tego nie zrobiłem, bo dobrze było sobie o tym tekście przypomnieć. 

     

    Dziękuje za radę. Nie mam obecnie głowy do pisania wierszy, ale jeśli postanowię poprawić ten tekst by chociaż trochę cech poetyckich nabrał to wykorzystam Pani radę :)

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach

    Trochę mi głupio. W nocy odczuwałem, że twój wiersz słabo oddaję emocje silnej depresji. Raczej wskazuję na lekką chandrę peela. Teraz uważam, że nie mnie oceniać. 

     

    Dodaję komentarz ponieważ miałem dzisiaj wizytę u nowej pani psycholog i doszło do ciekawej sytuacji. Po raz pierwszy pani zrezygnowała z leczenie mnie już po pierwszej wizycie. Przekierowała mnie do psychiatry, który nie ma dla mnie czasu i muszę czekać na telefon, który dostanę nie wiadomo kiedy... 

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach

    Mam pecha, bo placówka do której obecnie trafiłem ma umowę z NFZ dopiero od tego roku. A szczerzę mówiąc nie zamierzam płacić 120 pln za wizytę, bo wiem, że nie skończy się na kilku. Dziękuje za wsparcie. Nie pisałbym tu tyle o sobie, ale nie wstydzę się bycia... sobą. A wiem, że wielu ludzi ma z tym problem. Mam nadzieję, że chociaż jedna na 100 osób słysząc otwartość drugiej osoby pomyśli, że warto podjąć się leczenia. :)

    Udostępnij ten post


    Link to postu
    Udostępnij na innych stronach

    Chcesz dodać odpowiedź ? Zaloguj się lub zarejestruj nowe konto.

    Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony

    Utwórz konto

    Zarejestruj nowe konto, to bardzo łatwy proces!

    Zarejestruj nowe konto

    Zaloguj się

    Posiadasz własne konto? Użyj go!

    Zaloguj się

    • Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

      Zarejestruj się. To bardzo proste!

    • Ostatnio komentowane

    • Ostatnio dodane

    • Ostatnie komentarze

      • Dziwi się stara, dlaczego odszedłeś do nowej.
        Zdziwiona jest nowa, że tak długo wytrzymałeś ze starą.
        Sam jesteś zdziwiony przyjemnością odczuwania ogólnego zdziwienia. 
      • Przepraszam, że znów dodaję swój komentarz. Ogólnie jestem w takim stanie, że nie powinienem odpisywać na ambitnym portalu, jednak jestem nałogowcem, a DNA się nie oszuka nawet odrzucając odżywki.    Nie chcę z siebie robić pajaca. Rozumiem dążenie do ideału. Nie wyobrażam sobie frywolności podczas obliczania sił oddziałujących na belkę mostu wiszącego. Jednak wbrew mojej woli nie mogę tego pojąć w sztuce przekazu emocji i bardzo ubolewam nad faktem, że zostałem oskarżony o wyśmianie innego niż moje podejście do poezji. Każdy ma prawo tworzyć według swojej ideologii i także naprowadzać innych na swój punkt widzenia, jednak ostateczny wynik zawsze pozostaje w kwestii autora. W swojej klasie w technikum byłem najlepszym uczniem z języka polskiego, do tego zdaniem mojej Pani polonistki murowanym faworytem do zwyciężania w corocznych konkursach. Jednak nie chciałem błyszczeć na tle przeciwników, którzy zwyczajnie nie powinni nawet zaczynać pisania. Ja na kilka lat wycofywałem się (oddałem się mniej ambitnej twórczości, nawet zarabiając na tym) i przywykłem pisać do szuflady. Biorąc pod uwagę moją buntowniczą osobowość chyba dobrze się stało. I teraz dojdę do meritum, bo bez tego komentarza ten i poprzednie moje wpisy u Pana Czarka są zwykłą błazenadą.   Uważam, że największym osiągnięciem technicznym człowieka jest koło i pomimo swojej nienaturalności uważam je za ideał. Wiele lat rozważałem koncept symetrii, jednak koniec końców - brzydzi mnie. Koło jest wyjątkiem, a reszta moim zdaniem czasem na siłę próbuje nam odebrać naturę zwierzęcia. Symetria jakoś mnie brzydzi - nie wiem, może to kwestia moich zaburzeń, a może tylko sprawa osobowości. Oddaję szacunek perfekcjonistom, jednak w pewnych kwestiach asertywnie muszę stwierdzić, że nie pojmuje lepszych od siebie. :) Także przepraszam, jeśli kiedyś Pan Jan poczuł się przeze mnie "wyśmiany".    PS. Gdyby nie jedno wspomnienie mojej ksywki to odpuścić bym sobie lania wody, które pewnie zanudzi każdego z czytelników. Przepraszam.    PS.2 przedstawiam zupełnie inne zdanie na temat Boga. Co z pełną żarliwością swego czasu przedstawiłem pod tematem Pany Iwony. Dodam, że osobiście zrezygnowałem z miłości swojego życia (czy można więcej poświęcić?) dla obrony wartości chrześcijańskich. Jednak uważam, że wiersz Pana Czarka jest spisany idealnie.    Pozdrawiam wszystkich. I postaram się już nie spamować więcej :)   EDIT: właśnie sobie przypomniałem coś najbardziej istotnego. Komentuję wyłącznie jako fan poezji. Mam tą przewagę nad Panami @Don_Kebabbo i @jan_komułzykant  jestem tylko czytelnikiem poezji i od mojej wizji łatwiej się odbić. Jednak szanuję swoje prawo czytelnika do poezji, która może trafić też do takich mniej ambitnych czytelników. :)    Pozdrawiam wszystkich zaangażowanych w temacie. A jeszcze bardziej autora. :)
      • W zawiesinie wszechobecnego zapachu ziół, przechodnie beznamiętnie szlifują perfekcyjnie wygładzone już płyty. Tylko turyści puszczają do nich oko, a one odbłyskują cienkim, azjatyckim pudełkom.    Spośród niezliczonych w całym wszechświecie, ponad dwa i pół tysiąca  dotknęło bruku, wtapiając się w anielski trotuar. Większość już wygasła, ale cześć z nich do dziś świeci blaskiem sławy.   Jednak każda z nich  ma także swoją drugą, niewidoczną, czasem wręcz mroczną stronę.  I nietrudno zauważyć tych, co staranniej wcierają brud  obuwia w niektóre złote literki.    #metoo??    
      • Chciałbym
        Przy stole mieć pełno gości
        Nie - dzieci myśliwych
        Ale zrodzonych z miłości
        By niebo było niebieskie
        Nocą czarne jak smoła
        Nie - mglistą zawieją Gdy w trwodze pragniesz zawołać
        Chciałbym Znów nie wybierać
        Co dzisiaj jest dla mnie dobre
        W wzruszeniu oczu wycierać
        Że właśnie złapałem ten moment
        Do zdjęć starych wracać 
        Znajdować w nich niepokoju
        W pamiętnik uparcie zaglądać 
        By nie zapomnieć o sobie. 
         
    • Najczęściej komentowane